Qirg‘iz qozi podachining yordamchisi, bo‘rining dushmani

Qo‘chqor tumanida yashovchi Erkin Iskender qirg‘iz taygasini boqmoqda. Uning bu turdagi itlarga qiziqishi bolaligidan boshlangan. Hozirda uning yettita sipohi bor. Erkinning tongini kuchukchalarini mashq qilishdan boshlaydi. Ilgari ota-bobolar ovchi itlarni tirik hayvonlarni ovlashga o‘rgatgan bo‘lsa, bugungi kunda sincaplar maxsus tayyorlangan terilar bilan mashq qiladilar Erkin Iskandarning o‘g‘li, svayder: Erkin Iskandarning o‘g‘li baland tog‘da yashaydi. Bo'ri va koyot ko'pincha dengiz sathidan 2200 metr balandlikdagi yaylovlarda uchraydi. Shuning uchun, sincaplarni tutish bu erda nafaqat sevimli mashg'ulot, balki haqiqiy yordamchidir Qahramonimiz aytadiki, sincapni boqishda eng muhim narsa to'g'ri teginishdir. Qirg‘iz itining o‘ziga xos fazilatlari bor. Chorvadorlar itning jismoniy tuzilishi, tezligi, yuragi va ovchilik qobiliyatiga e'tibor berishadi. Qirg‘iz tayganining kuchi taomidan keladi. Erkin go‘sht sotib olib, yoziyu qishi boqadi Erkin Iskandarning o‘g‘li, svayder: "Ko‘pincha xom go‘shtni terisi bilan beraman. Ovga chiqsam, yorma, suyuq ovqat pishirib, sut ichaman. Go‘shtni tuman markazidan olib kelaman. Qirq kilometr narida. Xotinim hazillashib, sichqonlaringni mendan ko‘ra yaxshiroq boqasan, deb hazil qiladi", - deya jilmayib qo‘ydi Qirg‘iz taygasi bugun ham o‘z o‘rnini yo‘qotmagan. Biroq, Erkin milliy naslchilikni saqlashga ko‘proq e’tibor qaratish kerak, deb hisoblaydi. Qadim zamonlardan beri hurmatga sazovor bo'lgan sincaplar bugungi kunda chorvachilarning yordamchilari va ovchilarning hamrohlari. Ular qirg‘iz tarixi bilan birga yashab kelayotgan nasldor hayvonlardir