Avrupa göçmenleri yeniden yerleştirecek. Orta Asya dahil

PSG'nin Şampiyonlar Ligi'nde zaferi veya bunun yerine, Fransa'daki siyasi tartışmalar için aniden katalizör oldu. Polis detaineleri sayırken, on yıllar içinde Avrupa göç politikasının en sıkı sıkı sıkılaşmasıyla ilgili görüşmeler Brüksel'de sona erdi. Fransa'daki “Kommersant” muhabiri Alexei Tarkhanov, futbol tatilinin neden göçmen göçün geleceği hakkında bir tartışma haline geldiğini anladı PSG Şampiyonları Ligi kazandıktan sonra Riots Fransa'da sadece bir gece sürdü. Fakat bu “yakın gece”nin siyasi sonuçları, Champs-Elysees'deki kırık pencerelerden daha ciddiydi. Fransa, gördüğü şey tarafından dehşete düştü: binlerce genç insan spor hakkında olmasa da futbol başarısını kutluyordu, ama bir düşman şehri almakla ilgili. Konuşma hızla futbolun ötesine geçti Yasadışı göçmenlerin çıkarılmasıyla ilgili yeni bir Avrupa yönetmeliği Brüksel'de tamamlandı. Fransız polisi kıvrım gazıyla dağılırken, Avrupa Birliği on yıllar içinde en zorlu göç önlemleri kabul etti Yeni “Return” yönetmeliği 2008 yönergesini değiştirir. Avrupalı yetkililer, mevcut sistemin aslında işe yaramadığını uzun süredir kabul ettiler Sadece sınır dışı edilme kararlarının yaklaşık% 20'si aslında uygulanır. Geri kalan kağıt üzerinde kalır. Brüksel şimdi seyahat yasağının süresini genişletmek, idari tutuklama olanaklarını genişletmek, yetkililerle işbirliği yapmak ve tek bir Avrupa casus mekanizması oluşturmak için göçmenlerin yükümlülüklerini güçlendiriyor Reformun en tartışılan kısmı AB dışındaki sözde geri dönüş merkezleriydi. Göçmenler sığınmanın üçüncü ülkelerde özel merkezlere gönderilmesini reddettiler. Böyle bir sistem için olası ortaklar zaten Ruanda, Kazakistan ve Özbekistan olarak adlandırılır. Aynı zamanda, re-entry yasağının terimi on yıla yükseltilebilir ve bazı durumlarda yirmi yıla kadar Birkaç yıl öncesine kadar, bu tür teklifler çok sağ popülist olarak kabul edildi. Bugün Almanya, Hollanda, Avusturya ve Danimarka hükümetleri tarafından tartışılıyor. Bu, Avrupa'nın göçe karşı tutumunu hızla değiştirdiğini gösteriyor. Fransa'da değişim de fark edilir. 2005 banliyö isyanından sonra, politikacılar sosyal adaletsizliği, ayrımcılık ve işsizlikten bahsetmeyi tercih ettiler ve bugün “gösterme”, “portasyon”, “ulusallar” ve hatta “zenginigration” kelimeleri giderek daha fazla duyulmaktadır Bu terim, bir kez daha çok sol parti lideri Eric Zemmour tarafından siyasi tartışma merkezine getirildi. Unrest'e yorum yapmak, futbol ve hayranları unutmak gerektiğini söyledi. Ona göre, Fransız devletini düşman olarak algılayan ve güç göstermek için bir bahane olarak kullanan barbarlardan bahsediyoruz Reconquista lideri, göçmen nüfusunun büyük bir kısmının ve torunlarının köken ülkelerinine geri dönüşünü talep etti. Fransa'nın mahkum edilmiş iki ulusal vatandaşını, yabancı suçluları sürgün etmeyi ve saldırganların ailelerine sosyal faydaları kesmeyi önerdi Cumhuriyetçi Parti (LR) Başkan Bruno Retaio, eski bir iç bakanı ve potansiyel başkanlık adayı, olayın normal fan aşırılıkları olarak düşünülemeyeceğini ve durumun “kontrol altında olmadığını” söyledi O, isyançıların sert cezalarını ve küçüklerin isyanlara karıştıkları zararlar için ailelerin finansal sorumluluğu ilkesini istedi Elbette, Brüksel Düzenlemeleri ve Zemmour'un re-emigration programı arasında bir fark var. Avrupa Komisyonu sadece Avrupa'da kalma hakkına sahip olmayan kişiler hakkında konuşuyor. Zemmur, ülkenin demografik yapısının çok daha büyük bir yeniden yapılandırılmasını tartışıyor. Ancak bu iki konunun aynı zamanda tartışıldığı tek gerçek, siyasi iklimin ne kadar değiştiğini gösteriyor Resmi, sentrist Fransa yeni Avrupa tartışmasındaki en ihtiyatlı ülkelerden biri olmaya devam ediyor. Paris, yurtdışındaki göçmen gözaltı merkezleri fikrinden kuşku duyuyor, hem yasal hem de onları kurma maliyetinden şüphe duyuyor. Bununla birlikte, Fransız yetkililer aynı anda kamu düzenine tehdit oluşturan kişiler üzerinde tutuklama ve kontrol gerekçelerini genişletmek istiyor On yıl önce, böyle önlemler çağrıldı aşırı sağın zaferi olurdu. Bugün siyasi merkezin önemli bir kısmı tarafından destekleniyorlar. Bu nedenle, Paris ayaklanmalarının ana sonucu yalnızca kırık camların veya artık birbiri ardına hızlı mahkemelerden geçen tutuklu katılımcıların sayısı değildir Bu olaylar, Avrupa'daki göç meselesinin giderek insani alandan güvenlik alanına doğru ilerlediğinin bir kez daha hatırlatıcısı oldu. Daha önce "yeniden göç" kelimesi radikal partilerin mitinglerinde bir slogan olarak kaldıysa da, artık pek çok Avrupalının çözülemez olduğunu düşündüğü bir soruna olası yanıtlardan biri olarak kamuoyu tartışmalarında giderek daha fazla yer alıyor