İnsanlığın ekonomisi: Hayvanları öldürmeyi bırakmanın Bişkek'e maliyeti ne kadar olacak?

Stray hayvanlar uygarlığın uydularıdır. Köpekler ve kediler uzun zamandır insanlara yakın yaşadılar. Toplumun gelişimiyle, bazıları ev asistanları haline geldi, ancak birçok kişinin kaderi farklıydı. Kırgızstan'da, şehirler büyüdükçe evsiz hayvanların sorunu daha acil hale gelir. Kasabaların çoğu hasta tedavilerine akut tepki veriyor, ancak yetkililer, kapsamlı bir insan nüfusu kontrolü programı olmadan, sonuç olmayacak Editör kurulu ekonomist.kg, stray hayvanlarının bir sisteminin sermaye için haklı olup olmadığını veya mevcut atış ve sınırlı müdahalenin önemsiz avantajları olup olmadığını araştırmayı öneriyor Bishkek'te, belediye başkanının ofisi, ihmal edilen bir hayvan üzerinde yılda yaklaşık 583 som harcıyor. Toplamda, her yıl 12 bin köpeğe ve kedi sisteme düşer Bu miktar, uzmanlaşmış bir tugade, yakıt, çalışanların remunerasyonu, ekipman ve araçların yanı sıra, geri dönüşüm hayvanın cesetlerinin maliyeti de içerir Mevcut sistemin belirgin avantajlarından biri düşük maliyetlidir: şehir yılda yaklaşık 7 milyon som harcıyor Bir çelişki var. Bir yandan, sokak hayvanları hem fiziksel hem de epidemiyolojik bir tehdit oluşturabilir. Ayrıca şehrin imajını da etkiler. Öte yandan, sert yöntemler yetkililere güvenmektedir ve sorunu sistematik olarak çözmez: sterilizasyon kötü gelişmiştir ve genellikle özel bir inisiyatif kalır Şehir salonuna göre, kapsamlı bir program sterilizasyon, muhasebe, aşı ve evcil hayvan sahipleri ile çalışır. Bu, TNR'nin ( kediler için) ve CNVR'a karşılık gelir. TNR (trap-neuter-return) hayvanların yakalanan, sterilize edilen, aşılanmış ve normal ortama döndükleri kediler için bir modeldir, bu da popülasyonu kitlesel yıkım olmadan stabilize etmeye ve yavaş yavaş azaltmaya olanak sağlar Köpekler için, CNVR (catch-neuter-vaccinate-return) yaklaşımı daha kapsamlıdır: aynı adımları içerir, ancak aşıya zorunlu bir odaklanma (özellikle de rabies'e karşı), davranış değerlendirme ve agresif bireyler geri çekilmek, çünkü köpekler insanlara bir risk yaratmak ve göç etmeye eğilimlidir Bu tür sistemleri uygulama maliyetini hesaplamak için, her şeyden önce, şu anda Bishkek'te yaşayan gerçek sayıda sokak kedisi ve köpeği tahmin etmek gerekir. Şehirlerde 1 km2 başına 50 ve 100 stray kedisi olduğu tahmin edilmektedir Bishkek alanı 41 bin hektar veya 410 km2 Bu, bugün şehirde 20,500 ila 41.000 kedi var demektir. Sermayenin birçok kedisinin aslında evsiz olmadığını anlamalı, ancak yarı-domestic. Sonuçta, Bishkek'te, avlularda yaşadıkları büyük sayıda yeni bina ve ilçeler var ve istedikleri yerde yürüyorlar Bishkek nüfusu, 2025 Ulusal İstatistik Komitesi'ne göre, 1.32 milyon insan. Uluslararası verilere göre tahmin edilebilir sayıda köpek, Kırgızstan'ın başkentinde 13 bin - 66 bin hayvan verir. Daha düşük sınır, zaten etkili bir sokak köpeği yönetim sistemi olan ülkeler için tipik, üst biri açık bir krizle ülkeler içindir Stray kedilerin insan tedavisindeki anahtar maliyetlerden biri sterilizasyondur. Bishkek'te bir kedinin dökme maliyeti 2 bin soms ulaşır, bir kedinin sterilizasyonu - 4 bin'e kadar. Köpekler için, benzer bir işlemin fiyatı 2.5 bin ila 6 bin somdan değişir Operasyonun maliyeti sadece maliyetin bir kısmıdır. Bu genellikle aşı maliyeti (yaklaşık 300-800 soms), hayvanların yakalama ve taşınması (500-1000 soms), prosedürden sonra temel bakım ve kurtarma (300-700 soms) Sonuç olarak, bir hayvanın işlenmesinin toplam maliyeti, kediler için 4-5 bin soms ve köpekler için 5.5-6.5 bin soms, tüm ilgili maliyetleri dikkate almak Tam teşekkküllü bir insan kontrolü sisteminin lansmanı sadece sterilizasyon için finansman gerektirmez, ancak aynı zamanda altyapının yaratılması: özel bir belediye operatörü, veteriner hizmetleri, mobil yakalama ekipleri, geçici hayvan tutuklama merkezleri ve dijital bir muhasebe sistemi. Aynı zamanda, işletim modeli - lojistik ve düzenli sterilizasyon - büyük barınaklar sadece destekleyici bir rol oynar ve sorunu çözmek için temel olamaz Bir cursory ekonomik tahmin, sistemin başlatılabileceği tek zaman maliyetinin 90-130 milyon Soms'ta tahmin edilebileceğini gösteriyor. Bunlar şunlardır: Gerçekist Programın ufku yaklaşık beş yıldır: Bu süre zarfında nüfusun en az %70'i kapsanırsa trendin tersine çevrilmesi sağlanabilir. İki-üç yıl içerisinde sokak hayvanlarının sayısındaki artışın durması, ısırık ve şikayetlerin azalması ve dönem sonunda sokak hayvanlarının popülasyonunun yaklaşık %40-60 oranında azalması gerekiyor. Kontrolü sürdürürken (yeni hayvanların kısırlaştırılması ve evcil hayvanların kaydedilmesi), etki pekiştirilir ve sistem, önemli ölçüde daha düşük maliyetlerle bakım moduna geçer Bu, bireysel orta ölçekli altyapı projeleriyle karşılaştırılabilir. Bu durumda etki sorunun ötesine geçer ve şu sonuçlara yol açar: Ayrıca böyle bir program, görünür ve can sıkıcı bir sorunu hedefe yönelik tedbirlerle değil, sistematik olarak çözdüğü için vatandaşların yetkililere olan güvenini güçlendirebilir Yükü dağıtmak ve aynı zamanda hızlı ara sonuçlar elde etmek amacıyla böyle bir sistemi, göreceli bütçe istikrarının olduğu bir dönemde, kademeli olarak dört ila beş yıl boyunca uygulamak en mantıklı olanıdır Uluslararası deneyim, insani modelin tek başına başarının garantisi olmadığını göstermektedir. Avustralya da dahil olmak üzere birçok ülkede, açık havadaki kedilerin yaban hayatı üzerindeki etkisinden kaynaklanan çevresel riskler nedeniyle TNR programları sınırlandırılmış veya yasaklanmıştır Tayvan gibi diğer durumlarda, insancıl yöntemlere geçişe, hayvan popülasyonlarındaki artış ve sistemik kontrollerin eksikliği nedeniyle barınakların aşırı yüklenmesi eşlik etti. Bu, temel faktörün yöntemin seçimi değil, uygulamanın eksiksizliği olduğunu doğrulamaktadır: Nüfusun en az %70'ini kapsamadan, mülk sahiplerinin kontrolü ve kentsel çevrenin yönetimi olmadan, insancıl bir model bile beklenen etkiyi vermeyebilir Şehir hayvanlarının tehlikeli kemirgenleri kontrol etmedeki rolüyle ilgili başka bir riski de dikkate almak doğru olur: Kediler ve daha az ölçüde köpekler, doğal kemirgen kontrolü görevi görür. Sokak hayvanlarının sayısının keskin ve kontrolsüz bir şekilde azalmasıyla birlikte, özellikle gıda tedarikinin erişilebilir olduğu bölgelerde fare popülasyonunda yerel bir artış mümkün olabilir