Qırğız dələsi çobanın köməkçisi, canavarın düşmənidir

Qoçkor rayon sakini Erkin İsgəndər qırğız tayqasını bəsləyir. Onun bu tip itlərə marağı uşaqlıqdan başlayıb. Hazırda onun yeddi tüyü var. Erkinin səhəri balalarını öyrətməklə başlayır. Əvvəllər əcdadlar ov itlərini canlı heyvanları ovlamaq üçün öyrədirdilərsə, bu gün dələlər xüsusi hazırlanmış dərilərlə məşq edirlər Erkin İsgəndərin oğlu, bəy: Erkin İsgəndərin oğlu dağlıq ərazidə yaşayır. Dəniz səviyyəsindən 2200 metr hündürlükdə olan otlaqlarda canavar və koyot tez-tez rast gəlinir. Buna görə də dələ tutmaq burada sadəcə hobbi deyil, əsl köməkçidir Qəhrəmanımız deyir ki, dələ yetişdirməkdə ən vacib şey düzgün krandır. Qırğız itinin özünəməxsus xüsusiyyətləri var. Yetiştiricilər itin fiziki quruluşuna, sürətinə, ürəyinə və ov qabiliyyətinə baxırlar. Qırğız tayqanının gücü yeməklərindən gəlir. Erkin ət alıb yay-qış onlara yem verir Erkin İsgəndərin oğlu, bəy: "Mən adətən çiy əti qabığı ilə verirəm. Ova gedəndə dənli, maye yemək bişirib süd içirəm. Əti rayon mərkəzindən gətirirəm. Qırx kilometr aralıdadır. Arvadım zarafat edir ki, sən dələlərinə məndən yaxşı baxırsan", - o gülümsədi Qırğız tayqası bu gün də öz yerini itirməyib. Bununla belə, Erkin hesab edir ki, milli heyvandarlığın qorunub saxlanmasına daha çox diqqət yetirilməlidir. Qədim dövrlərdən bəri hörmətlə qarşılanan dələlər bu gün çobanların köməkçiləri və ovçuların yoldaşlarıdır. Qırğızların tarixi ilə birlikdə yaşamış damazlıq heyvanlardır