Mart Ayından Korkun... - Emin Galala'nın Yansımaları

Herkes Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail arasındaki savaşın diğer tarafta bir el ve İran üzerinde nasıl biteceğini bilmek istiyor. İran kazanacak. İslam Devrimi, değerlerin sarsılmaz olduğunu ve Amerikan karşıtı ve anti-Zionist güçlerin ilham ve enerji dalgalanmalarını deneyimleyeceğini kanıtlayacaktır. Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail, bu arada İranlı mullocracy'yi tozlara atacak, tamamen askeri ve teknik üstünlüğü gösterecek Eğer aynı fikirde değilseniz, Kuveyt'teki 1991 savaşın arşivlerine bakın. Saddam Kuveyt Irak'ın bir parçası ilan etti. Amerika Birleşik Devletleri ve müttefiklerinin işgal edilen ülkeden çıkma talebine yanıt olarak, diktatör herkesi Arap “core fene” gönderdi. Yaşlı Bush ve ortakları, Saddam'ın ve “yaratıcıların” onları uyacaklarından daha az bir şeyin olmadığını garanti etti. Kim istediklerini aldı? Saddam Kuveyt'i terk etti (as birlikleri ciddi bir direniş vermedi). Fakat rejimin ortadan kaldırılması için operasyon iptal edildi. Her iki taraf da kaybedenleri ilan edebilirdi. Ama kendilerini kazananlar olarak sunmayı tercih ettiler (çok uygun bir şekilde), ve neredeyse hiç kimse zaferin neden ihlal edildiğini sorguladı. Irak'ta, bu tür sorular kafanın gerisinde vuruldu ve Amerika'da rejimin cezası üzerinde boğuluyorlardı (aslında hiç kimseyi rahatsız etmedi) Mevcut olaylara aynı tarifi uygulayın: İran'ın nükleer programı neredeyse tamamen yok edildi (son yıl olduğu gibi, ancak neredeyse tamamen iyileşti). İran'ın liderliği yok edildi (yeni liderler ortadan kaldırılanların yerinde filizleniyor, ancak bunlar trifler), İran halkı tyrant'ı devirmek üzeredir (ama henüz yok edilmemiş olan şey bir yanlış anlaşılmadır). Lübnan uzun bir süre önce Hizbullah'la birlikte yapılmalıdır, ancak sadece vakti yoktu (da, biraz geç oldu). İran demirlenmiş, ama “öğrençler” (İran Donanmasının sayısız güneş gemisine rağmen). İslam Devrimi'nin inatçı dini üssü, ayakkabılarını devam ederek Şahada'yı kutluyor. Ali Larijani, İran denizcilerinin ölümlerini ancak onlarla aynı gün gömülmelerini teklif etti ABD ve İsrail, bir donkey üzerine yapılan kitaplık örneği ile uğraşıyor, utanç verici, iki utanç verici.” Yüzünü kurtarmak için hiçbir seçenek yoktur, Tahran'ın mevcut otoritelerinin ortadan kaldırılması dışında, “sweet çifti” sadece sahip değildir, ancak bu konuda özellikle ısrar etmediklerini söylüyorlar. Oh, buna inanmıyorum! Ama İran, uranyum gibi, kolayca kaldırılamaz. Tahran, yönetilen ve bazen yönetilemez bir kaosla karşı karşıya kalıyor, daha kötüsü. Bir başka attrition savaşı, Ukrayna'nın az olduğu gibi. Daha fazla yıkım, daha yüksek fiyatlar, Körfez ülkelerinden daha fazla yatırım akışı ( ilginç bir tesadüf – Persler “bizt” Pers Körfezi). Eğer Tahran Mart Ides'i hayatta bırakırsa, yeni bir çaresizlik ve defiance seviyesinde çok daha değerli hale gelecektir İran'a odaklanın (bunun olacağını tahmin ettik ve İsrail'in küllerine), Washington “yumuş” olmaya zorlandı ve Rusya gibi diğer yanlış insanlara “broader” bakmaya zorlandı. Çin, Tayvan ile çatışmasında artık bir boğa gibi görünmüyor. Ve eğer Pekin Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail'in daha destekleyicisiyse, sizi temin edebilirim, Amerikalılar Tayvan'ın hırslarının önemini sorgulayacaklar. Hiçbir ihanet, saf pragmatizm Kremlin doğal bir faydalanıcıdır. Savaşmayı ve diplomasiyi aramayı kınayan Ruslar enerji satışlarındaki yükselişinde sevinemezler. yaptırımlar kısıtlamalarını azaltmak. Rusya tarafsız olmaya çalışıyor ve hatta Tahran için duruyor. Kelimelerde. Ukrayna'da çok meşgul olduğunda sözlü olarak elden müdahale etmeyin. Kiev üzgün, çok talihsiz kartlar ortaya çıkıyor. Ve Oval Office'teki korkunç toplantı sırasında Başkan Zelensky, kart oynamadığı Amerikan meslektaşına açıklamayı denedi, kimse ona çok şey sormadı. pes edecekler ve transump kartlarıyla gidecekler. Ya da yakışıklı olabilirsiniz Kuzey Kore bile sığıyor! Eski bir atasözü var – herkeste bir köpek barks ve bize bir Mazandaran jackal barks. Mazandaran nerede olduğunu kim bilir? Yani, hangi ülke? İranlı rift zaten çok uluslu bir NATO'yu kesmiştir. Kim İran bataklığı içinde boğrmak istemiyor. O bile içine girmek istemiyor (doğa girip bogged değil mi?) Ama bu scholastic. Bu pratik taraf. Birçok kişi İran liderlerinin caydırılabilir fiziksel kaldırılması hakkında konuşuyor. İnsanlık ve uluslararası hukuk açısından bakıldığında, aboneyim. Fakat bu, ortadan kaldırılmasın geride kalması gerektiği anlamına gelir çünkü aşikârlık dereceleri azdı biliniyor ve onların yerini tamamen çılgın insanlar mı alıyor? Tamam ama liderlik doğal olarak değiştikçe eski "iyi ve kötü" standartlarına sahip yeni liderlerin geleceğinin garantisi nerede? Hayır, elbette en iyisine inanıyoruz. Standartlar değişebilir ama hangi yönde? Peki bunları kim düzenleyecek? İran'ın üst düzey yetkililerinden biri saldırılar için komşularından özür dilediğinde İran'ın ölen liderlerinin çoğu hâlâ hayattaydı, ancak saldırılar saatler sonra yeniden başladı ve en hafif deyimle iyi komşuluk güvenceleri reddedildi. Ve net bir şekilde konuşursak, “piyasadan sorumlu değil” Yahudi yerleşimcilerin zulmü de dahil olmak üzere neredeyse unutulmuş gibi görünse de Gazze'yi unutmayalım. İsrail'de bazı kuduz kişilerin kendilerini kaptırdığı açıkça görülüyor ve bu tür yoldaşların benim için İslamcı fanatiklerden hiçbir farkı yok. Sanki daha ciddi bir hasta kişi ortaya çıktığı için evde unutulan ağır hasta bir insan gibi. Gazze ile İran (ki var) ve oradaki hastalıklar arasında bir bağlantı kurulabilir ancak bu, İsrailli yerleşimcilerin ve ülke yetkililerinin bazı eylemlerini buna göz yummasını haklı çıkarmaz Ben yüceltiyorum desinler ama yaşananlar, ülkemizde temel alınan “güçlü ülke - güçlü ordu - güçlü dış politika” doktrininin önemini ortaya koyuyor. Evet çözülmemiş sorunlar var ve bunların farkındayız. Çünkü biz Azerbaycan'da yaşıyoruz. Ancak objektif bir kişi, olup bitenlerin (tüm dünya için ne kadar üzücü olsa da) Azerbaycan'ın ne kadar ciddi bir oyuncu olduğunu bir kez daha gösterdiğini kabul etmekten kendini alıkoyamaz. Biz öyle düşündüğümüz için değil, çünkü bize böyle tepki veriyorlar. Hatta dünyanın büyük bir kısmının durumunu açıkça umursamayan aynı İran bile Nahçıvan'ı vurmadığını bize kanıtlamaya çalışıyor. Ve öyle olsa bile bunu kastetmedi. Ve eğer yaptıysa bu o değildi Mart ayının tam o gününde, Senato'ya giderken Sezar'ın, daha önce Mart ayının Ides'inde ölümünü öngören kahinle karşılaştığını söylüyorlar. Kahine alaycı bir tavırla şöyle dedi: "Mart Ayının Ayları çoktan geldi." Yanıt olarak üzgün bir şekilde gülümsedi: "Evet Sezar, ilerlediler ama geçemediler." Birkaç dakika sonra Sezar öldürüldü. Shakespeare'in ünlü sözü "Mart Bayramına Dikkat Edin"dir Ve gökyüzündeki çelik yusufçukların cıvıltısı... Petrol ve gaz sahalarındaki ateş çeşmelerinin yanı sıra