Üç çocuğun hasreti, bir annenin yılların acısı

31 Mart 1993'te Kelbecer ilçesinin Tünel bölgesinde yaşanan katliamda masum insanlar - kadınlar, çocuklar, yaşlılar - acımasızca katledildi ve kaderleri yarım kaldı. Kelbecerli Adila Guluyeva da o kanlı olayın acısını hâlâ yüreğinde taşıyanlardan biri Adila Guluyeva, AZERTAC bölge muhabirine verdiği röportajda, dördü erkek ikisi kız olmak üzere altı çocuğunu rehin alınmamaları için Kamaz'a gönderdiğini söyledi. Kendisi ve eşi, dağ-orman yollarından yürüyerek köyü terk ettiler. En azından çocukların kurtarılacağını umuyorlardı. Ancak Murov dağını geçerken aldıkları haber hayatlarını altüst etti. "Kamaz"la seyahat eden sivillerin tünel bölgesinde saldırıya uğradığı ve acımasızca katledildiği ortaya çıktı Anne gözyaşları içinde, "Çocuklarımdan üçü yaralı çıktı. Üç çocuğumdan şu ana kadar haber gelmedi. En küçük kızım 3, oğlanlarım 9 ve 10 yaşlarındaydı. O günden bu yana gözümüz yolda, kulağımız seste..." dedi Anlattığına göre kendisi ve eşi 12 gün boyunca yürüyerek büyük zorluklarla hayatta kalmayı başarmışlar. Bu yol sadece fiziki acılarla değil, sayısız insan kaybıyla da anılıyor. "Yolda kaç kişi öldü..." diye ekliyor sesi titreyerek Kelbecer tüneli katliamı sadece bir ailenin değil, bütün bir milletin hafızasında silinmez bir iz bıraktı. Bugün o olayın üzerinden yıllar geçmesine rağmen annelerin gözyaşları kurumuyor, kayıplara giden yol hala bekleniyor 2026 © AZERTAC. Telif hakkı saklıdır. Bilgilerin kullanımına hiper bağlantıyla atıfta bulunulmalıdır