Yo'llar va sayohatlar

Qaysi biri uzunroq? Inson tug‘ilish va o‘lim orasida bosib o‘tadigan hayot yo‘limi yoki o‘z ruhi va nafsiga boradigan sayohatmi? Menimcha, qancha uzun bo'lsa, ikkinchisi Chunki inson dunyo bo'ylab sayohat qilishi, shaharlar, mamlakatlar, qit'alarni kesib o'tishi mumkin; lekin ko'pincha o'ziga bir qadam ham bosa olmaydi. O'zingizga bo'lgan sayohat xaritasiz dengizda suzib yurishga o'xshaydi. Uning porti noaniq, kompasi vijdon va bo'ronlari o'z ichida Ajablanarlisi shundaki, ko'pchilik bu sayohatga chiqish u yoqda tursin, uning mavjudligidan ham xabardor emas Hayot; maktab, ish, nikoh, bolalar, pensiya va keyin jimgina yopiladigan parda sifatida ko'riladi Jamiyat chizgan marshrutga amal qilinadi. Odatlar savollar o'rnini, an'analar qiziqish o'rnini bosadi. Ko'pincha, inson o'zi yashayotgan hayotning egasi bo'lishdan ko'ra, o'ziga yuklangan rolning aktyoriga aylanadi Holbuki, Sokrat bir necha asrlar ilgari “Tekshirilmagan hayot yashashga arzimaydi” deganida aynan mana shu narsaga ishora qilgan edi. Inson nafaqat yashash uchun, balki yashashini tushunish uchun ham mavjud Bu hayot bizga nima demoqchi? Qanchadan-qancha odamlar ko'zgudagi tasvirga qarab, o'zlariga shunday savol berishadi: "Men kimman va men kim bo'lishni xohlayman?" Ko'pchilik bu qarama-qarshilikdan qo'rqishadi. Chunki o'z-o'zidan uchrashish dunyoning qolgan qismi bilan uchrashishdan ko'ra qiyinroqdir Nitsshe; Unda aytilishicha, inson engish kerak bo'lgan mavjudotdir Ehtimol, shuning uchun ko'p odamlar tanish naqshlarning xavfsiz devorlari ichida yashashni afzal ko'rishadi. Chunki o'zgarish jasoratni, so'roq qilish narxni, o'z haqiqatini izlash yolg'iz qolishni tavakkal qilishni talab qiladi Jamiyatning ko'rinmas hukmdorlari bor Inson ma'lum yoshda o'qishi, ma'lum yoshda ishga kirishi, ma'lum yoshda turmushga chiqishi, ma'lum yoshda farzandli bo'lishi va hokazo Va agar siz ushbu tartibdan tashqariga chiqsangiz, savollar boshlanadi: "Nega hali o'qimayapsiz?" "Nega farzandlaringiz yo'q edi?" Biroq, inson hayoti zavod liniyasi emas. Har bir ruhning vaqti har xil o'tadi. Ba'zilar yigirma yoshda o'z yo'lini topadi, kimdir ellikda qayta tug'iladi O'qish uchun yosh chegarasi yo'q Yigirmada o'qiy olmagan, qirqda o'qiy oladi Qirqda o‘qiy olmaganlar oltmishda universitet partalarida o‘tirishlari mumkin Bilimning taqvimi yo'q Sevgining ham yoshi yo'q Hatto turmush qurish ham majburiy taqdir emas Balki asl masala turmush qurish emas, balki sevish va bo'lishishning ma'nosini tushunishdir Inson nima istayotganini bilsa, har bir yosh yangi boshlanish uchun eshik bo'lishi mumkin Chunki hayot taqvim barglari bilan emas, odamlar ichidagi olov o'lchovi bilan rivojlanadi Balki bugun dunyoda baxtsiz insonlar va baxtsiz bolalar ko‘pligining sabablaridan biri ham shudir. Insonlar o'zini bilmay, kamchiliklarini ko'rmasdan, ichki sayohatini yakunlamasdan yangi hayot qurishga harakat qiladi Vaholanki, farzand tarbiyasi bu dunyodagi eng mashaqqatli va muqaddas sayohatlardan biridir Inson uchun hayot bo'lish Ruhning o'sishi bilan birga Kelajakni o'z qo'lingizda Bundan kattaroq mas'uliyat bormi? Ammo o'z zulmatini tan olmay, birovning nurini qanday himoya qilish mumkin? O‘z yarasini ko‘rmasdan turib, qanday qilib birovning yarasiga balzam bo‘lishi mumkin? O'zini tugatmagan odam boshqa hayotni tugatishga qanchalik yordam berishi mumkin? Ehtimol, butun masala shu bilan bog'liq Inson avvalo o'zi tomon yurishi kerak U o'zining sukunatini tinglashi kerak U o'z qo'rquvi bilan gaplashishi kerak U o'z haqiqatining eshigini taqillatishi kerak Chunki dunyodagi eng uzun yo'llar kilometr bilan o'lchanmaydi Eng uzoq yo'l; Bu o'z-o'ziga erishish yo'lidir Va bu sayohat boshlanganda, odam endi shunchaki yashamaydi Balki hayotning butun ma'nosi shu yerda yashiringandir O‘zim uchun, qirq yoshlari ostonasida turgan inson sifatida shuni aytishim mumkin; Har bir yangi yosh bilan men o'zimning boshqa bir qismini uchrataman. Kecha bilganlarimni bugun yana savolga tutdim va bugun kecha ko'rmagan tomonimni yoritib yubordim "Demak, men o'z qalbimni va o'zimni to'liq tan oldimmi?" So‘rasang, ko‘nglim xotirjamlik bilan “ha” deb ayta olmayman Chunki inson ruhi birdaniga kashf qilingan qit'a emas. Tanigan sari chuqurlashadigan, chuqurlashgan sari yangi eshiklar ochadigan, har faslda o‘zgacha chehra ko‘rsatadigan boqiy mohiyat. Bizda bo'lgan har bir tajriba, biz sevgan har bir inson, biz boshdan kechirgan har bir bo'ron qalbimizning noma'lum burchagini biroz ko'proq ko'rinadigan qiladi Balki hayotning siri o'zimizni to'liq topish emas, balki o'zimizni izlashdan hech qachon to'xtamaslikdir Chunki insonning o‘ziga bo‘lgan sayohati yetib boradigan manzil emas, balki bir umr davom etadigan kashfiyotdir Va, ehtimol, eng katta muvaffaqiyat; Jamiyat bizdan kutgan odam bo'lish emas, balki yillar davomida biz bo'ladigan shaxs bo'lish haqida. Bizning haqiqatimizga biroz yaqinroq bo'lish uchun Biz hayot deb ataydigan narsa, ehtimol, o'zimizni topishimiz uchun bizga berilgan qisqa vaqtdir; Biz ruh deb ataydigan narsa; Bu vaqtga sig'maydigan abadiyat juda chuqur Shu satrlar davrasida yana uchrashgunimizcha, xayr va salomatlik