Ashraf Veysallidan she’riy misollar

Adabiyotimizning qadrli namoyandasi, go‘zal she’rlari bilan shaxsini tan olgan va sevgan shoir, xizmat ko‘rsatgan madaniyat xodimi Ashraf Veysalli vafot etdi. 88 yoshida olamdan o‘tgan shoirning oila a’zolari va yaqinlariga Allohdan rahmat, sabr-toqat, hamdardlik tilaymiz. Biz shoir ijodidan namunalarni o‘quvchilarga taqdim etish orqali uning yorqin xotirasini e’zozlaymiz Hamma darding va qayg'ularing bilan kel, yuragimni sindir, ket. Yozning o'rtalarida suv toshqini sodir bo'ladi Yana qanotlar bilan uchaman, Bo'yningni yana bag'rimga olaman. Kel, ko'zimni och yana, Kel, ko'zimni yum, ket Yalang qo‘lim bilan jangga kirdim, qo‘limdan ketma, qo‘limda qol. Qo'limdan bor narsani ol, Menga oz tut, ket So‘rang: Ey Ashraf, nima bor, nima yo‘q, dunyo tili bilan aytsam – “ha” yo‘q. Qishda issiq, yozda sovuq, Kayfiyatimni tekshirib kel, ket Yozning ohangdor bo'lsin, Nega Arazdan o'tsak? Yoki yig‘ilib, yig‘ilish o‘tkazamiz, siz ko‘zoynagi bilan uxlab, ketasiz U yerda bir qush qo‘nadi panjaramda, O‘ter “Chahargoh” “Hisor”da... Kel, bir marta qabrimga, Kel, o‘zing yig‘la, ket QO'RQISHI YO'Q Oltmish yoshim ortda qolgani uchun ko'zimda uyqu yo'q. Yoshning mashaqqati oltmish, Oltmishdan ortiq qo'rquv yo'q. Kunlar qanot qo'shib uchadi qush bo'lib, Yillar karvoni o'tdi. Yetmish yoshda kamol topadi, yetmishdan keyin qo‘rquv qolmaydi. Odam yolg'iz, yolg'iz, odamga botmondan keyin botmon yuk tushadi. Aytishlaricha: Saksonda odam sakson bo‘ladi. Saksondan keyin qo'rquv yo'q. Ko'tarilishning qattiqligi tizzani qo'rqitadi, ko'rishning qattiqligi ko'zni qo'rqitadi. To‘qsonga yetish qo‘rqinchli, lekin yuzdan ortiq qo‘rquv yo‘q. Har kuni asabiylashish, bosim, qon qo'rquvi, yurak og'rig'i, hayotdan qo'rqish... Biz bu dunyoda eng qo'rqinchlimiz, bizdan ortiq qo'rquv yo'q. OXIRIDA Onam yonib ketdi, oxirida ko'zimga yosh keldi. To'rt tomondan boshimga qor yog'di, Nihoyat qishga aylandi bahorim. Talon-taroj qilingan yurtimiz haqida gapirar, Ko‘ksidagi yaralarni ochib. Yonoqlarida iz qoldirgan barmoqlari oxirida muzga aylandi. Osmondan tushdi farishtadek, Yondi ko'rpa bo'lib boshimizga, Qaerga borsam yo'limga qo'ndi, Oxiri oq xalatli qushga aylandi. Nevaralarini ko‘zlaridek yaxshi ko‘rar, kech ko‘rsa yuragini yeb qo‘yardi. “Ilohim, meni toshga aylantir” der edi, Onam oxiri toshga aylandi KO'RING SIZNI KIMGA TO'YIB BERAMAN Gunohlarim bolalarimga yuzlandi, yig'ladim, yig'ladim har kuni... Na o'zim bir kun ko'rdim, na bir kun senga yig'lamadim. Og'riq men bilan edi, dard yordam berdi, Seni og'riqli ko'zlarimga tepaman. Oxirgi maktubim shu misralar edi, har bir so'zim boshida seni o'paman. Qor yo'limni urdi, to'ldirishni kesib tashladi, ushlab turgan qo'limni kesib tashladi. “Kechid”da Azroil yo‘limni to‘sdi, Seni omon-eson o‘tkazib yubormadi. Omadim bilan kunlarim yonma-yon o'tdi, Endi umidim faqat Ollohdan. Dunyo qonli ajdaho, Qara, kimga ishonaman seni! YASHIN Gullarim qor ostida gullaydi, Toshda o'sgan hayotni yashang. Mening qutqaruvchilarim qoyalardan o'tishadi. Yurak nima? Yurak sevgi, hurmat. Bu bir-birini erkalash va g'amxo'rlik qilish, bularning barchasi hayajon, bu hissiyot. Yurak ham bor - osmon hayoti yashaydi. Yozilgan so'z bir umr xotirada qoladi. Ozan musiqiy hayotini eslab qoladi. Inson ham bor - u o'z hayotidan xabardor, odam ham bor - u Vatan hayoti bilan yashaydi SALOM Bu eski dunyoga yangi kelgan shoirlarga salom. So'z ma'nosini tushunadigan shoirlarni qadrlaymiz. Bir nafasda ming xo'rsinib, har bir so'zini sinaydigan, g'amdan kulib, g'amdan kuladigan shoirlarga. So'zda eriydigan, ko'zlari qonayotgan, har kuni qayta tug'ilgan, har kuni o'ladigan shoirlarga