Baqirayotganlar yoki jim turganlar - Ozarbayjonni sevadiganlar

Har kuni tinimsiz “O‘g‘limni sevaman, qizimni yaxshi ko‘raman, ota onamni, xotinimni sevaman” deb baqirayotganini ko‘rganmisiz?... Ukasini, singlisini sevgan odam har kuni bu gapni aytmaydi. Sevgi aytilmaydi, tajribali Sevgi ovoz bilan o'lchanmaydi. Ijtimoiy tarmoqlarda baham ko'rish orqali sevgi qadr topmaydi. Sevgi - bu inson qalbining o'ziga aytadigan so'zsiz qasamidir. Kampaniya sevgi bo'lishi mumkin emas. Loyiha sevgi bo'lishi mumkin emas Biz yashayotgan dunyoda sevgining ma'nosi juda o'zgargan. Bu biroz modaga aylanganga o'xshaydi. Ularning ko‘pchiligi har daqiqada bir marta “Ozarbayjonni juda yaxshi ko‘radi, xalq uchun kuyadi” deyishadi. Bu juda tushunarli, bu so'zlar shovqin tug'diradi va ma'qullaydi. Ammo bu faryodda qanchalik haqiqat bor? Darhaqiqat, bunday odamlar o'z oilalarini xuddi shunday "sevadilar". Ular ijtimoiy tarmoqlarda ota-onalari, bolalari, turmush o'rtoqlarini ko'rsatish orqali sevgilarini ko'rsatishadi Haqiqiy sevgi butunlay boshqacha. U beg'araz bo'lib qoladi. Umrida “Men Ozarbayjonni sevaman” demaganlar bor. Lekin u har kuni shu davlat uchun ishladi. Ular yukni yelkalariga olib, indamay ishladilar. Ular qichqirmadilar, ular yaratganlari bilan paydo bo'ldilar. Kimdir ishonadimi yoki yo'qmi, ularga farqi yo'q. Chunki ular o'zlari ishonadilar. Ular uchun sevgi tomosha emas, Vatan manipulyatsiya predmeti emas Davlat, Vatan, xalq muqaddas tushunchalardir. Ulardan o'yin qilish - bu buzuqlik. Reytinglarni yig'ish sharmandalik Aqli joyida hech kim onasini mehr bilan manipulyatsiya qilmas, onalik mehrini ko'rsatish uchun sahna ko'rinishini yaratmasdi. Vatanga muhabbat shunday bo'lishi kerak Eng muhimi, davlat ham, xalq ham o‘zini sevganlarni biladi. Ularni tarix biladi, kelajak ham biladi Rasulzoda quroldoshlari bilan birgalikda Respublikaga asos solgan. Ular bu yo'l uchun jonlarini berdilar. Lekin bir marta ham “qarang, biz vatanni sevamiz” deb baqirishmadi Buyuk lider Haydar Aliyev mustaqil Ozarbayjonni parchalanishdan asraydi. U butun umrini shu davlatga bag'ishladi. Uni shunday qilgan sevgi edi. Samad Vurg‘uning “Ozarbayjon” she’rini o‘qiganida yonib turgan insonning muhabbati edi Prezident Ilhom Aliyev asrlar mag‘lubiyatini tarixga aylantirdi. U xalq birligini ta’minlab, Qorabog‘ va Sharqiy Zangezurni ishg‘oldan ozod qildi. Bu Ozarbayjonga muhabbatning cho'qqisi edi Polad Hoshimov general edi. Lekin butun xatti-harakati bilan u birinchi navbatda fuqaro ekanligini ko‘rsatdi. U shu zamin uchun jonini berdi. Lekin bir marta ham “Vatanimni juda yaxshi ko‘raman” demagan. U buni ko'rsatdi va tarix yaratdi Endi savol tug'iladi, kim Ozarbayjonni sevadi? Unga kim xizmat qiladi? Shovqin qiladiganlarmi, baqirganlarmi yoki jim ishlaydiganlarmi? Ulashganlarmi yoki yelkasiga yuk olib, ko‘rinmay qolganlarmi? Muhabbat jim bo'lganda haqiqiyroq ekanligiga qo'shilarsiz. Bugun bizga ovozli sevgidan ko'ra jim sadoqat, tasvirdan ko'ra haqiqat kerak Shuni ham unutmaslik kerakki, sevgi sahna uchun yaratilmagan. Sevgi hayot uchun Boshqacha aytganda, Ozarbayjonni sevish aytish bilan emas, balki yashash bilan o‘lchanadi Haqiqiy sevgi hech qachon o'zini isbotlashga urinmaydi