Qorabog‘ go‘zal tabiat muzeyi edi... – deb yozadi Ulduz Gasim

“Qorabog‘da qiyomat” romanim taqdimotida kursdoshim Vasif Guliyev menga savol berdi: Qorabog' o'sha jajji yuragingizda necha marta bor? Aslida men bu savolga javob bermadim. Chunki Vosif afandining bu savoli ancha vaqt talab qilardi. Men tabassum qildim va o'tib ketdim. Biroq, bu savol meni ko'p yillar davomida tark etmadi. “Gunesh” jurnali bosh muharriri, “Shusha” gazetasi muharriri, xizmat ko‘rsatgan jurnalist Vasif Guliyevga javob yozmoqchiman Bilasizmi, Vosif aka, buning yashash joyingiz va qanday yashashingizga hech qanday aloqasi yo‘q. Har kuni ertalab uyg‘onganimda, Jabrayil tumani Mehdili qishlog‘ida uyg‘onayotgandekman. Men uyimizning hovlisiga chiqaman. Bog'imizning gullarini hidlayman. Mevalarimiz, qovunlarimizning turli hidlari burnimga keladi. Men o'sha iforni ochko'zlik bilan nafas olaman. Men mast bo'laman. O'sha paytda ko'zlarimni mahkam yumaman. Shodligimdan shamol olib ketishidan qo‘rqaman. Men teraklarning shivirlashini eshitaman. Xuddi bolalikdagi kabi. Men ular nimani anglatishini tushuntirishga harakat qilaman. Ularning o'z qo'shiqlari bor. Men hamisha o‘sha musiqani eshitganman, teraklar bilan gaplashganman, xafa bo‘lganman. Bilasizmi, bu daraxtlar qanchalik mehribon edi Keyin uyimiz ostidagi shuvoq butalarining hidini sezaman. Dunyoda hech qanday atirga almashtirib bo'lmaydigan shuvoq hidi Boshqa tarafdagi bog‘larda qushlarning sayrashi eshitiladi. Ular bir-biri bilan raqobatlashayotganga o'xshaydi. Go‘yo ular qo‘shiq tanloviga qo‘shilgandek. Har bir inson o'z qo'shig'ining chiroyli ekanligini isbotlashni xohlaydi Shunda Arazning ovozini eshitaman Men tog'larga qarayman. Hakarin yonidan o‘tib, o‘sha yerlarning go‘zalligidan bahramand bo‘lib ketaman... Lochin ko‘zli Lochin meni kutib oladi. Oldimga atirgullar solingan dasturxon yoyilgandek. Fidoyi, mehnatkash, mehribon, mehmondo‘st onalarimiz kabi. Ona tabiatning ozodaligiga, saranjomligiga qoyil qolasiz... Go‘zalliklar ko‘zingizni qamashtiradi. Qaysi tomonga, qaysi o‘tga, qaysi gulga, qaysi gulga qarab turganingni bilmaysan. Uning buyukligi va qudrati uchun Xudoga shukur. Bizga shunday vatan, shunday uy berdingiz, deysiz Va keyin yomg'ir va tuman bilan uning oldida qorli, ulug'vor sirli tog'lar paydo bo'ladi. Ko‘zni qamashtiruvchi gilamlarini oldingizga yoyadi. Lalaga, minglab nomini bilmagan, o‘zing kashf qilmagan gulli gilamlar. Oson, sekin, g‘urur bilan “xush kelibsiz” deydi... “Iloji bo‘lsa, meni yech”, deydi. "Men bilan gaplash. Ko'ksimga nima yozilganini o'qing. Bu so'qmoqlarda, bu o'tloq yo'llarda nima borligini ko'ring. Bu yerlardan kimlar kelib, kim o'tganini ko'ring." Siz fikrlar va orzular dunyosiga tushasiz. Nima deyishni, nima javob berishni bilmaysan. Qaniydi, Sulaymon payg‘ambar zamonida yashagan bo‘lsam, balki yordamga kelgan bo‘lardi Baribir o‘zining go‘zalligi bilan har taraf bilan bellashayotgan, birinchi o‘ringa da’vogar Qalbajar, Qalbajar. Erkakning ko‘zlari quvonchdan yoshga to‘ladi. Inson bu go‘zallikni qanday qilib ongi va qalbiga muhrlashni, uning siymosini ko‘z o‘ngida aks ettirishni o‘ylaydi Salqin suvlar, buloqlar, vodiylardan oqib o‘tadigan daryolar... Hammasini bir yurak bilan, ming yurak bilan sevasan. She’r, doston yozmoqchisiz Qalbajarning tog'lari va tik qoyalari boshqalardan ko'ra farq qiladi. Buloqlar tagidagi tog‘ yalpiz va yalpizning xushbo‘y hidi sizni o‘ziga tortib, qayoqqadir olib boradi. Hali ham kekik, choy guli, hanımeli... nima-nima Bolaligimning bag‘rida “Qishiq qor”, “Sariq bahor”, “Shirshir”ga yo‘l olaman. Xotiralar meni parchalab tashlaydi. Go'zallik joyida yana yo'qoldim. Men kunlarimni tog‘larda o‘tkazaman. Onam o‘t-o‘lan qolmadi, desa, yig‘ib, chodir uyimizga olib ketaman. U ham so‘kadi... To‘ymayman, hech narsadan o‘tolmaydi Sariq buloqqa tushaman. Men sovuq suvdan etarlicha ichaman. Yuzimga malhamdek surtaman Go‘zallar bog‘i, Qorabog‘ning zumrad peshonasi Men xuddi bolaligimdagi kabi qadimiy tosh yo‘llarga chiqaman. Sekin-asta, barqaror, zavqlaning. Havodan uda-uda. Jdir tekisligiga kelaman, u yerdan Topxona o‘rmoniga qarayman. Men Iso bahoriga tushmasdan qaytolmayman Bilasizmi, Vosif aka, qayerda yashash muhim emas, nima bilan yashash, qanday yashash, nimadan nafas olish muhim. Boshqa davlatlarga borganimda ham Qorabog'daman. Hatto ba’zan boshqa tilda musiqa eshitsam, qulog‘imga “Qorabog‘ shikeshtesi” yangradi. Men o'zimga tabassum qilaman. Onalik, Vatanga muhabbat, yerga mehribonlik boshqa edi, deyman, bu boshqa tuyg‘u edi Qorabog' tabiiy go'zallik muzeyi edi. U erda eng go'zal tabiat rasmlari joylashgan. Qorabog‘, o‘sha tabiat go‘zalligi muzeyi mening kichkina yuragimga necha marta qo‘yilganini ham bilmayman Yuragimning hajmini ham bilmayman