Hojibala Abutolibovning jurnalistlardan noroziligi: “...qabrda o‘lgan odamni ko‘rgandekman”

Mohir Qobilo‘g‘li Bu maqolada men Hojibal Abutolibovga oilamiz nuqtai nazaridan qarayman: otam, onam va men. Odamlarni salomatligida qadrlaylik. Ishdan ketgandan keyin... chifada. Bu 1995 yil TAURUS edi. Dadam “Keling, mashinani olib Suraxoniyga olib boring, Ijroiya rahbari Hojibolni taklif qildi, yaxshi odam ekan, sizni ham tanishtiraman, “Gabil janob, mashina jo‘natib beraman...” qancha desa ham rozi bo‘lmadim, Mohir bilan kelaman, dedim. Ertalab dadam bilan Suraxoniy tumani Ijroiya hokimiyatiga keldik. Bino oldida g'alaba belgisi bor edi. Mehmonlar, aholi. Biz Zig‘ qishlog‘iga bordik. Bu erda buqa haykalining ochilishi bo'ldi. Keyin bilsam, yoshligi Leningradda (hozirgi Sankt-Peterburg) o‘tgan Hojibala domla allaqachon viloyatda bir qancha hayvonlar haykalini o‘rnatgan ekan. Lekin nega buqa. Keyinchalik, u va biz ideal deb biladigan Haydar Aliyev Toros burjidan ekanligi ma'lum bo'ldi. Shu sababli. Tadbir shu bilan tugamadi. Uy qurishga muhtojlarga yer uchastkasining hujjatlari taqdim etildi. Shunda Hojibala domla “Mening uchrashuvim yo‘q, qaysi soatda kelsangiz ham xizmat qilishga tayyorman”, deb e’lon qildi. "HOCIBALAGA DO'STIM, SUV YO'Q" AzTVning "Xaber"ida ishlayotgan edim. Qaynsinglim ish joyiga qo'ng'iroq qildi. Ular Bacanagimgil Suraxoniy tumani Gunesli aholi punktidagi 9 qavatli uyning 8-qavatida yashashgan. Ularning shikoyatlari “Mohir, bir haftadan beri binoda suv yo‘q”, degan edi. Men 09 raqamiga qo'ng'iroq qildim. Ijro etuvchi hokimiyat raqamini oldim. Hojibala domla telefonni o‘zi oldi. Men hayron bo'ldim. Deme o'z raqamini axborot idorasiga berdi. U meni tanidi. Muammoimni aytdim: — Hojibol aka, aholi qo‘ng‘iroq qilishdi. Ularning shikoyatlari bor. Bir haftadan beri falon binoda suv yo‘q. – Suraxoniy tumani, Mohir shahrida suv muammosi yo‘q. - Qanday qilolmaysiz? Opam “suvimiz yo‘q” deb chaqirdi. - Bizda suv bo'lmasligi mumkin. Lekin Suraxoniy tumanida suv muammosi yo‘q. Ishonmasangiz, qo'ng'iroq qilib, kelin opangizdan so'rang. U dastagini osib qo'ydi. Qaynsinglimga yana qo‘ng‘iroq qildim. Ma’lum bo‘lishicha, liniyada suv bor, lekin nasos ishlamayotgani uchun suv 8-qavatga ko‘tarilmaydi. Suvni siqib, yana qo‘ng‘iroq qildim. Men masalani yana tushuntirdim. - Mohir, bu boshqa masala. Endi men sizga nasos nima uchun buzilganligini o'rgataman. Oradan ikki soat o‘tgach, qaynsinglim qo‘ng‘iroq qilib, “Mohir, suv keldi!” dedi. HOJIBOLONING TAJRIBASI Umummilliy lider Haydar Aliyev va alohida farmoyish bilan mehnati, qudrati va faoliyati butun yurtga o‘rnak bo‘lgan Hojibala domla ham otamning yaqin do‘sti edi. Bu farmondan keyin otam ham unga “Olim-qozi” degan she’rini bag‘ishladi: Eshigida militsioner yo‘q, militsiya-jinni yo‘q. Ochko'z qon zuluki, yolg'on "ha-ha" yo'q. Har bir voqea haqiqiy bayram, bahor-qish-mavsum, bayramdir. Ish xonasi konstruksiyalari Hojibala. Hojibala oqshom va ertalab dalada. Otam kasal bo'lib qolganda, mendan oldin birinchi bo'lib buni qilgan. Sovg'a bilan. U onamning qo'lini o'pardi. U yaxshi kayfiyatda edi. Ularning ikkalasini qandaydir bir narsa birlashtirdi. Haydar Aliyevga cheksiz muhabbat va hurmat. Umummilliy yetakchimiz vafotidan keyin Hojibala domla ish kunini qabrini ziyorat qilmasdan boshlamaydi. Otam kasal bo'lganidan keyin birga yashadik. Har kuni ertalab uyg'onganimda "Haydarni xudo rahmatiga olsin, yaxshi bo'ldi bu uyni menga. 28 kvadratga 6 kishini qanday sig'dirdik?" - dedi u. TO‘Y Hojibala domla o‘g‘lining to‘yi edi. U otam va onamni taklif qildi. Prezident Haydar Aliyev fotiha berganida, u ziyolilardan kimni chaqirdi? U faqat Qobil dedi. Ulug‘ yo‘lboshchimiz: “To‘g‘ri qildingiz, keyin ularni bir dasturxon atrofiga o‘tirasiz: Gabil, Jalol (Jalol Aliyev), Ilhom (Ilhom Aliyev) va ularning turmush o‘rtoqlari”. TOYGANDA ZONA Narimanov haykali yonida sirpanish zonasi yaratildi. Aniqroq aytganda, slayd haqidagi afsona. Bu nima bo'lganini ayta olmayman. Chunki bunday shov-shuvdan so‘ng qurilishi to‘xtatilgan uy nihoyasiga yetdi. Slayd o'z-o'zidan to'xtab qolganga o'xshaydi. Bu masalada faqat Hojibala domlaning nomi tilga olindi. Rostini aytsam, bu o'rtada edi. Hamma televizor va gazetalar ustimizga tushdi. AzTV sifatida rasmiy maʼlumotlarga tayandik. Boshqalar Hojibala domlani devorga mixlab qo‘yishdi. Men axloq nuqtai nazaridan uning kimligini oshkor qilishni xohlamayman. U ham kamerasi bilan sirpanish zonasiga kelgan. Andrabodiy ham bir-ikki savol berdi. Hojibala domla odob-axloq uchun indamay, javob bermadi. U mashinasi tomon yo'l oldi. Ko‘chib ketgach, “Sizga qilgan yaxshiliklarim burningizdan chiqsin”, deb nolidi. Jurnalistlarning birinchi haqoratini o‘sha yerda ko‘rdim. ILONGA ZAHAR BERGAN KALKALKA Hamkasbim Akif Mejido‘g‘li bilan suratga olish uchun ketayotgan edik. Matbuot xiyoboniga asfalt yotqizishayotgan edi. Hojibala janoblari ham sizning ishingiz boshida. Biz yaqinlashdik. Biz intervyu olmoqchi edik. U rozi bo'ldi. 1992-yilda Milliy Majlis oldida Haydar Aliyevni himoya qilish va yosh chegarasini olib tashlash maqsadida o‘tkazilgan mitingda Hojibala janoblaridan ilk bor intervyu olgan Akif Majido‘g‘li edi. Uning yulduzi o'sha paytda porladi. Shuning uchun u xatni juda xohlardi. Men ham... Albatta Qobil tufayli. Anor deganda Odam Atoning odami edim. Baribir, Akifning imkoni bor edi. U 5-6 ta savol berdi. Men Akifga yaqinlashdim. Uning qulog‘iga pichirladim va yana bir savol esimga tushdi. — Hojibala domla, Narimanov tumani hududidagi arman qabristoni buzilishi, yo‘l qurilishi tugallanmagan. Sababi? Hojibala domla o‘ylab o‘tirmay: — Akif domla, Mohirdek ilonni zaharlaydigan kaltakesaklar bo‘lmaganida, ishimni ancha oldin tugatgan bo‘lardim. HOJIBALO MAKTABI Hamkasbim Akif bilan Suraxoniy tumani Ijroiya hokimiyatiga otishma uchun bordik. Ijroiya rahbari bir paytlar Hojibalaning o‘qituvchi o‘rinbosari bo‘lib ishlagan Natig Mehdiyev edi. U bizni qabulxonada kutib oldi. Ichkariga taklif qildi. Kresloga o‘tirmadi. U bizga qarshi o'tirdi. Choy olib keldi. U mehribon gapirdi. Boshqa rahbarlarni ham ko‘rganman. Ular salomlashganda o‘rindiqlaridan zo‘rg‘a qimirladilar. Shuning uchun men nutq o‘qituvchisiga g‘alati qarab qoldim. Bu Akifning nazaridan chetda qolmadi. Chiqib: — Mohir, hayratga tushma. Bu yerda hammani shunday kutib olishadi. U AzTV bo'lishini istaydi, norozi rezident buni xohlaydi. Hojibalaning “maktabi”... 2007-yilning fevral oyi bo‘lgan QOBILNING SO‘NGI SHE’RI. Otamning so‘nggi kitobini (albatta, o‘zi ham, otam ham bilmagan) “Umrning tungi poyezdi”ni chop etishni zimmasiga oldi. Xarajatlarni ham to'lagan. Kitob otamning 40 yillik marosimiga tayyor edi. Kitobni varaqlaganimda bildimki, otam so‘nggi she’rini 2007-yil 1-yanvarda yozgan va uning nomi “So‘z ardi” ekan. 1999-yilda “Olim-qozi” she’rini Hojibala Abutolibovga bag‘ishlagan: “Bugun Hojibala Boku shahrining kapalak, Hojibala go‘zallik va go‘zallik devoni. Hojibala ezgu ishlar g‘alayonida. Hojibala o‘z xarakteri bilan zamonaviylikdan zavqlanyapti, Qanotidan zerikarli emas. achchiq til, Boku hokimi Sade, men sizga ma’lum qilmoqchimanki, Hojibala prezident farmoniga ko‘ra tayinlangan edi. Albatta, men rozi bo'lmadim. Doʻstiga sodiq boʻlgan edingiz, OʻLIM YOKI ILON”. 2005-yilda Hojibalni “kaltakesak” degan edingiz. Gapingizga qoʻshilaman. Har bir amaldor “ilon” emas. “Qabrda oʻlgan odamni koʻraman” dedingiz. Endi hayronman, qaysi biri yaxshiroq? Oʻlikmi yoki zaharlangan kaltakesakmi 2005-yilda. Tug‘ilgan kuningiz, Hojibala domla!