Endi nima yozganimni eslolmayman

Ba'zan o'zim o'zim o'qiyman Endi nima yozganimni eslolmayman Ba'zan o'zimni qidiraman Ko'ryapman, men ham ismimni unutibman Keksa deyman, lekin yoshi u yosh emas Men yaqin va uzoqni tanlashim mumkin Vodiyga urdim, tog'dan chiqaman Bizning ko'chamiz qayerda - men bilaman Bilsam ham, dunyo keladi va ketadi Men o'zimni ushlab turolmayman Mendan halol bifshteksimni olishadi Men bir so'z ayta olmayman Ular menga "u yaxshi odam edi" deb nom berishdi U hech kimning ishiga aralashmaydi Ularning o‘zi bir kunda mingta uyni buzadi Insoniyat nomidan, Xudo haqqi, bu yaramaydi Qanday vaqt, qanday tsikl Insonni shaytondan ajratib bo'lmaydimi? Shayton shayton ekanligini bilasiz, uka Insonning ishtahasi to'ymaydi Inson millionlab yillar davomida keladi Hali ham ishonchim komil emas Umri davomida adolat izlasa ham Haqiqat yo'lida emas, uning izida emas Dunyoning boshidan beri U qon ketayotgan edi Mahalliy aholi begonalashgan, xotiralar yo'qolgan Hamma bir tomonga, yon tomonga yiqildi Men o'zimda ko'p izladim Chunki oyoqlarim joy egallaydi, chunki men aqlimni yo'qotaman Men hali ham o'zimni topa olmayapman Bu chalkash dunyoga kirganimdan beri Qanday kutilmagan uchrashuv... Yana uchrashdik Ellik yildan keyin Biz bir-birimizni deyarli tanimadik Notanishlar yolg'iz qolgandan keyin Ehtimol, bu taqdirning la'natidir Bu taqdirning oxirgi jazosi edi Yillar davomida uyqusiz tun o'tkazdik Nakam sevgimizning nordon ta'mi edi Qo'llaringiz, ko'zlaringiz, qoshlaringiz Ayozda muzlab qoladigan guldek edi Umidlar, orzular, cheksiz tilaklar Bu shoxdan xafa bo'lgan gulbargga o'xshardi Ellik yil, ellik yil o‘tdi Biz hali ham uyalamiz Keyin va hozir Go‘yo har bir so‘z stakandan chiqqandek edi "Voy bu sevgiga, bu sevgiga"* Qadrini bilmadik, nega bilmadik?! Endi o'sha sevgilar, o'sha sevgilar Yog 'oq bo'lib, osmonga tortildi G'amgin ko'rinishlar, g'amgin qarashlar Endi yana nima qila olamiz? O'rtada bir nakam sevgi uchun yig'laydi *bayt Nusrat Kasamanli qalamiga mansub Ko'p yig'lamang O'z g'amingni yig'la O'z qo'llaringiz bilan o'zingiz bog'lang Agar begona odam yopilsa, u yolg'onni yopadi Keyin og'riq yo'qoladi U umrining yarmida yig'laydi Har kimning o'z muammolari bor Qayerga qarasang, dard ko'karadi Marhum bobom shunday der edilar: "O'zingni saqla" Dunyo baribir o'likdir Keling, noto'g'ri qonni qoralamang Tabiat qish uyqusiga tushdi Daraxtlar gullab-yashnadi Izlar qor to'pi ichida yo'qoldi Qush ham ovqat qidirib yurgan edi Oq tul bilan qoplangan tog'lar va vodiylar Cho‘qqilar sukunatda uxlab yotibdi Yo'lda ko'z bilan tortinchoq tepaliklar Ular bahor savoli bilan yo'lni kutishmoqda Tuproq qishki to'shakda nafas oladi Issiqlik uning charchagan qalbini qopladi Daryolar jimgina shivirlaydi Buloqlar hayajonni unutdi Qishki qor eshiklarini taqillatib Bundan tashqari, vaqti-vaqti bilan engil shamol esadi Gohida tuman keladi, goh tank keladi Tebranayotgan daraxtlar tinch va sokin Bu qishning qishi boshqa olam O'z dunyosida jonli va jonsiz Shoir dunyosi hayratda U so‘z olamida sarosimaga tushib, kurashmoqda Gullar ochilib, dunyoga xushbo'y hid tarqatadi Bahor keldi, gullaydi ona yurtim Navro‘z atirgul, qor gul, zangori gul Tilini ochib, shirin so‘zlaydi Tabiat gullar bilan qoplangan edi Kapalaklar guldan gulga aylanib yuradi Asal ari har bir guldan asal yig'adi Hasharotlar ham o'zlarining qo'shiqlari bilan raqobatlashadilar Lolalar, rayhonlar, lolalar Bu o'tning rangiga o'xshaydi Tabiatga yarasha shudring nafasiga Buloqlarning yoqimli uyg'unligiga aylanadi Qanchalar go'zalsan, jonajon Vatan Yurtingizning har qarich yeri jannat, jannat Boshingizni ko'taring, ona tabiat Har lahzada yangi marhamat olasiz