Ermenistan'daki seçimler: “siyasi sebzeler” ve süper güçlerin oyunları - Analitiklerimiz

Ermenistan'daki Pazar günkü seçimler, ilkellikleri için ilginçtir. Dünya güçleri, AB ve Rusya arasındaki seçim, bölgedeki Ermeni meselelerini veya barış sürecini boğuldu Buna ek olarak, muhalefete karşı kazanma fırsatına sahip olmak, revanchism ve yolsuzlukta gülünç, Yerevan yetkilileri belli ölçüde panik içine düştü. Ve muhalefet baskılandı, hükümetin Euro-liberal müttefiklerinin kutsanmasıyla Seçim yolu değildir, master seçimi Bu seçimlerde, Pashinyan'ın pro-EU kararı “Civil Sözleşme”, milyarder Samvel Karapetyan'ın önderliğindeki üç ana muhalefet kuvvetine karşı, eski Ermenistan'ın başkanı ve Azerbaycan'ın işgal edilmiş bölgesinde Ermeni milliyetçi oluşumların eski lideri Robert Kocharyan ve suçlu işadamı Gagik Tsarukyan'a karşı çıktı. 8 Haziran sabahı itibariyle, “Civil Sözleşmesi” oyların 49.81'i aldı; “Strong Armenia” bloku – 23.29%, “Armenia” blok tarafından takip edildi –% 9.94 ve “Prosperous Armenia” partisi -% 4 (58 368). Tüm katılımcılar seçimi tarihi bir savaş olarak görmelerine rağmen, seçmenlerin sadece yüzde 59'u ortaya çıktı Yüksek retorik olarak, çok değil. Ermeni seçmenler, ülkenin dış yönelimini belirleme konusunda seçimlerin patolojik düzeltmesini açıkça beğenmediler – AB ve Rusya arasında, liberal siyasetin saçmalığını gösteren, kasabadaki tek oyun olarak sunuldu. Sonuçta, soru Ermeni geleceği seçmekle ilgili değildi. Dış bir kartuş seçimine getirildi, söyleyebilirsin, sahibi. Yaşlıla kalmak veya başka birine gitmek zengin bir seçim değil. Bu senaryoda, Ermenilerin kendi hayatlarını inşa etme şansı yoktur İşte Ermeni kuruluşunun önemli bir parçasının tarihsel revanchizmi tarafından yönetiliyorlardı. Mevcut Ermeni muhalefeti, Gorbaçov’un Kremlin’e hizmet etmek için eski büyüklüğünün kendi fantezilerini memnun etmek için geç Sovyet milliyetçilerinin istekliliğinden büyüdü ve sonra onları oyunlarında çürütmeye bıraktı. Mevcut Ermeni gücü bu büyük güç çılgınlığının ölülüğünün anlayışından büyümedi. Sadece Rusya'ya bahis için gerekli olmadığına karar verdi, ki bu, Sovyet sonrası liberal politikacıların dünyasındaki teolojik resim her zaman çökünmüş durumda. Batı'ya bahis yapmaya karar verdiler. Bu fark Pashinyan'ın dolabında Revanchist iskeletler Evet, diyorsunuz. Pashinyan'ı Kocharyan gibi revanchistleri nasıl karşılaştırabilirsiniz? Ama gözlerimizi açıklığa kapatmamıza izin ver. Ermeni lideri revanchist notlarla doludur. Yüksek sesle ve genel olarak, komşularıyla savaş yürüten Ermeni milliyetçilerinin yolsuzlukları hakkında gerçek sözler ikiyüzlülük dolu. Kendisi sürekli ve uzun yıllar boyunca, iktidardayken, Azerbaycan topraklarını işgal eden Ermeni aşırılık yanlısı grupların liderleriyle çalıştı. Sadece askeri yenilgilerden sonra bile genişlemeci projesini geri almak için acele etmedi. 21 Eylül 2021'de en az kamuoyu görünümünü hatırlayalım. Pashinyan'ın siyasi felsefesini özetliyor: “Tarih, bir savaşı kazananın her zaman bir zafer olmadığını ve aynı şekilde bir savaşı kaybetmenin her zaman bir yenilgi olmadığını gösteriyor.” yenilgimizi zafere dönüştürmeliyiz, ancak aynı zamanda kazanan formülümizi de dönüştürmeliyiz, çünkü tarih zaferin zorunlu olmadığını ve bazen başkalarını yenmesini gerektirmez. Ve evet, o zaman bile, getirdiği “sacrifices”i yüceltti... Komşu insanların topraklarını ele geçiren ve katledilen Ermeni aşırılıkçıları Bu arada, seçimlerin arifesinde, Ermeni yetkililer, Azerbaycan'daki Ermeni milliyetçilerin liderlerinin yolsuzluk ve mafyası hakkında bilinen Artur Osipyan'ı tutukladılar. Ancak, Pashinyan ile bir halk tartışmasından sonra tutuklandı, Osipyan, Pashinyan'in, Araik Harutyunyan'ın desteğiyle konuştu ve iktidardaki tüm yıllar boyunca rejim, daha önce Ermenistan’daki aşırılık yanlısı liderlere transfer oldu. Ie. Pashinyan sadece işgal gruplarının toplantılarında konuşmadı, aynı zamanda yapılarını finanse etti. Sadece Azerbaycan ordusunun ve diplomasinin bu hikayeye son verdiği zaman zorla durduruldu Proud bir farede oturuyor O anda, Ermeni liderliği, bölgesel nöbetlerin kınanmasında samimi olsaydı, tuzaktan atabilirdi ermenistan aşırılıkçılar ve Gorbachev'in entrikleri tarafından başladı. Barış ve normalleşme ikili bir formatta elde edilebilir. Ancak hayır, Yerevan bu süreçte büyük dış oyuncuları çizmeye güvenmeyi tercih etti, bu yüzden çok daha güçlü bir Azerbaycan ile görüşmelerdeki güçlerin dengesizliğini yumuşatacağını iddia etti. Dış oyuncular tarafsız ve dürüst broker değildi. Azerbaycan ile ilişkilerde bir “imbalance” korkusuyla, Yerevan Batı küresel güçlerle oynama girişimlerinde çok daha değerli bir dengesizlikle karşı karşıya kaldı. Ermenistan Macron gibi cynical liderler tarafından devralıldı. İlk başta, ikincisi ile entrikalar, Ermenistan'ın restorasyonu için zaman kaybına yol açtı - Azerbaycan objektif olarak daha uygun jeopolitik parametreler nedeniyle bunu reddetti. Ve şimdi, Ermenistan'ın kolektif Batı lideriyle olan ilişkilerini tehdit eden Euroliberals ile entrikalar - Amerika Birleşik Devletleri Ermeni elitleri genişlemenin tarihsel tuzağından atmadı ve 2020'lerde komşularıyla birlikte en fazla ayrım yapmaya karar verdi, ancak Euro-liberal rejimlere hizmetlerini sunarak büyük politika oynamaya karar verdi, bu iyi bir oyun değildi ve bu manevraların sonucu çaresizdi. Ana akım Ermeni siyasi yorumları bile bunu kabul ediyor. Grant Mikaelyan son zamanlarda Rus basınında kendini haklı çıkardı: jeopolitik uyum yavaş yavaş gelişmektedir, Ermenistan'daki mevcut karar grubunun katıldığı formlarda, ancak önemsiz olarak. Geopolitik güçler Güney Kafkasya için savaşıyor. Rusya bu mücadeleyi terk etti sebze seçme sebzeleri seçmek Rusya reddetmedi, ancak bu seçimde hem Rusya hem de Batı bir kez daha “Ukrayna partisi” oynadı. Ruslar eski yakıcı müttefiklerini desteklemeye karar verdiler, Gorbachev-era thugs. Gerçek Ermenistan'dan izolasyonlarına rağmen. Bu muhalefetin açık başarısızlıklarına rağmen, Pashinyan son zamanlarda ve tekrar ezilmiş. “Church Maidan” çöküşünden sonra hükümete meydan okuma şansı hakkında başka bir şey belirsiz kaldı ve sonra genişletilmiş güç şebekeleri şeklinde büyük bir mülk parçasına baskı yaptı mı? Bununla birlikte, Rusya, Yanukovych ve Azarov'un Ermeni analoglarını “politik sebze” üzerine koymaya karar verdi. Sonuç seçimlerden önce çok açıktı, ancak Moskova özel hizmetlerin ve Ermeni diasporasının mahkeme oligarşileri ve suçlu yapıları ile birleştirilmesini umuyordu Rus tarafı, Ukrayna'nın anti-EU siyasetinde, ilginç yardımsız Doğu Ukraynalı figürler ve yarı suçlu aktivistlerde de oynadı. Bununla birlikte, Ermeni seçimlerindeki Avrupa Birliği oyunu, 2000'lerde ve 2010'ların başlarında Ukrayna'daki AB ve Rusya arasında aynı uzun süredir devam eden çatışmayı hatırlatıyordu. Avrupa, gücünü ve etkisini abartmıştır. Sadece birkaç ya da üç hafta önce, Euro-liberal liderleri Pashinyan'i desteklemek için Yerevan'a gittik ve tüm maliyetlerde bir toprak zaferi için blanche ver. Bu, AB'nin ve müttefiklerinin belirsizliğini gösterdi ve Ermenistan'daki bir gerginlik atmosferini Maidan Ukrayna'da yarattı. Sonuç sıfırdı - Pashinyan sadece oy kaybetti Bununla birlikte, maddi gerçeklikte bunu hatırlamıyorsak, Ermeniler AB'den önemli bir şey almadılar. Bu, Avrupa Birliği'nin Büyük sayılarda Yerevan'a gelmesi nedeniyle zaten fark edildi, Ermeni tarafının 9 milyar dolar değerindeki özel projelerle karşılaştırılabilir bir şey sunamadı, son zamanlarda ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio tarafından Yerevan'a teklif edildi. Tabii ki Amerikalılar, Zangezur koridorunun Azerbaycan diplomasisinin çabalarıyla inşa edilen ortak projenin çerçevesinde önerilerini dile getirdiler Ermeni “Avrupa entegrasyonu” tek bir blöf gibi görünüyor. Oylama gününde, Pashinyan "Ermen tarım ürünleri AB'ye ücretsiz olarak ihraç edilecek" dedi. Moskova'nın Ermeni tarım ürünleri için lame Rus pazarlarını unutun, bu da Ermeniler için kapalı. Perashinyan kaynakları şöyle yazıyor: “Hükümet bu tehdidi üstleniyor ve şimdi Ermeni tarım ürünleri zaten AB pazarında.” Pashinyan ne zaman ve hangi ürünlerin Avrupa'ya ihraç edileceğini belirtmeyi unuttu. Çünkü daha fazla veya daha az geniş bir ürün yelpazesinden bahsediyorsak, o zaman bu kesinlikle doğru değil. AB tarım ürünleri pazarına kabul etmek son derece karmaşık ve uzun vadeli bir konudur yerevan'ın bunu başarabileceğinden kuşku duyuyor. Ancak Euro-liberal liderler Pashinyan'a zafer için yalan söylemelerine izin verdi Avrupa bütünleştiricileri kanuna değil Ermeni yetkililer, herhangi bir maliyetle kazanmak için AB'den araba kiraladılar ve sadece Ermeni malların AB pazarına erişimi konusunda şüpheli sözler kullanılmadı. Ülkenin anayasası ve ulusal dayanışma hakkındaki tüm sohbet bile, yabancı patronlara ve yakın zamanda Avrupa Komiserlerine veya en azından MEP’lere hizmet etme arzusuna geldiğinde fırına gitti. Herhangi bir nedenden ötürü yurtdışında olan Ermenistan vatandaşları (Rusya’da olduklarının vurgulandığı, ancak aslında sadece orada değil) onları seçimlerde gelmeye ve oy kullanmaya kalkıştıkları takdirde askeri eğitim kamplarına göndermeleri ile tehdit edildi. Anayasanızı Doğru Egzersiz Propashinyan kaynakları kendilerini kısıtlamadı, Ermeni vatandaşlarını belgesiz tanımlamaya bile izin verdi: “ Başbakan, Ermenistan Cumhuriyeti'nin Sınır Yönetimi için, Rusya'da yaşayan tüm Ermeni vatandaşlarını tamamen engellemeye talimat verdi [...] oylama süreci neredeyse tüm anket istasyonlarında kaydedilmiştir, belgesiz Ermeni vatandaşlarını tanımlamak için uzun zamandır Ermenistan'ın vatanseverlik görevini yerine getirmesini hayal kırıklığına uğratmayı hayal eden bir sistemdir.” Söylemeye gerek yok, tarif edilen program açıkça "wrong" seçmenlerinin adil bir şekilde tanımlanması ve yargılanması için fırsatlar yaratıyor, eğer sayı belirli bir anket istasyonunda önemliyse, gözlem sonuçlarını anket istasyonu ve bu vatandaşların genel sonuçlarıyla karşılaştırarak Ama başka bir şey ilginç. Aslında, Pashinyan'ın destekçileri ülkenin vatandaşlarını iki parçaya duyurdu – Rusya'da yaşayan veya yaşayanlar ve diğer herkes. Eski insanlar daha düşük ve onların vatandaşlığı, otoritelerin merhameti tarafından verilir, bununla ilişkili hakları asla kullanmadıkları koşuluyla! Bu Doğu Avrupa liberal demokrasidir Seçim, Yerevan liderliğinin evrimi ve bir yandan Euro-liberal müttefiklerinin ve Ermeni muhalefetinin ve diğer Rus müttefiklerinin gelişimini vurguladı. Her iki taraf da zaten komşu bölgelerde AB ve Rusya arasındaki mücadele sırasında kurulmuş bir senaryoyu oynuyor. Bu senaryo, sözde “Ukrayna Partisi”, bir dizi stratejik değişikliğe yol açıyor ve nihayetinde ülkenin siyasi sistemini ele alıyor İlk olarak, Pashinyan'ın Sivil Sözleşmesi, üçte iki anayasal çoğunluk almadı. Bu derhal anayasayı değiştirme yeteneğini sorgulamaya çağırır. Şüpheler, parlamentonun önceki bileşimine kıyasla revanchist muhalefetin güçlendirilmesine eklenmiştir - şimdiden itibaren, 40 ila 40 görevde olan güçlerin dengesi olacaktır. Pashinyan, kasıtlı olarak ya da olmasın, anayasayı son yıllarda değiştirmek için yavaş oldu, onlara izin veren 72 görev olduğu sürece. Gerçek değişiklikler yapmak yerine dekoratif değişiklikler yaptı. Onlarda, partisi zaman ve enerji vardı - tüm bu gösteriler, Türkiye'deki dağın giriş damga görüntülerinden ya da silahlı güçlerin ceketlerini kırmızıya çıkardı İkincisi, Rusya ve Ermenistan arasındaki mesafe keskin bir şekilde arttı ve AB'nin siyasi etkisi arttı. Avrupa ülkeleri, Ermenistan'ı ciddi ekonomik ve stratejik kaynaklarla sağlamak için mümkün değildir, ancak bunu sadece Rusya ile değil, aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri ile de içereceklerdir. Dış güçler arasındaki savaşın sonraki sonsuz tug, Ermeni hükümeti için iyi bode değil. Ülke nüfusu zayıflatıp kaybetmeye devam edecek Böyle bir rejim bölgeyi normalleştirmek için ne yapabilir? Ermeni politikası bir bataklığa dönüşmeyi tehdit ediyor, çünkü anayasa değişiklikleri olmadan, Pashinyan barış imzalamayacak veya Baku ile diplomatik ilişkiler kurabilecek, ancak sadece ticaret ve ulaşım alanında bazı adımlar atabilir. Önemli, ancak normalleşme konusunda temel bir kararın yokluğunda, aşırılıkların etkisi altında oldukça geri dönüşümlüdür. Ayrılma ve dış politika çatışmalarının geçmişine karşı böyle bir belirsizlik, yeni dış politika patronlarına daha olumlu ve güzel psödoliberal ifadelerde besleniyor