“Uzaktaki Güzel” oyunu: dokunaklı bir ölüm hikayesi

Sezonun sonu çok yakın ve Lermontov'un adını taşıyan Ulusal Rus Dram Tiyatrosu güzelliğin çok içine bakıyor. Tiyatro sahnesinde aynı adı taşıyan oyun Racha Makhataev tarafından sahnelendi, böylece davetli yönetmenlerin sezonu tamamlanmış oldu Makhataev uzun zamandır kasvetli Rus klasiklerine olan sevgisiyle tanınıyor. Ve daha da şaşırtıcı olanı, ülkenin ana Rus drama tiyatrosu sahnesinde daha modern bir şey koymaya karar vermesidir. Oyun, Danila Privalov'un "Beautiful Far Away" adlı oyunundan uyarlanmıştır. yirmi yıldan daha uzun bir süre önce. Doğru, sonsuz ve tükenmez temasında Aramızdan kim ölümden sonra nereye gideceğini düşünmedi? Seçenekler farklı olabilir, ancak kural olarak, acı, ıstırap ve savaşların olmadığı bir tür ideal dünyadır. “Güzel Dalek” in kahramanları kendilerini bu dünyada bulurlar. Cennet, sadece birkaç kişinin sıkışıp kalacağı dünyalar arasında bir ara aşama değildir. Şimdi sonsuza dek zorlandıkları bir şey yapıp yapmadıkları tam olarak belli değil ya da tam tersi – yaşamları boyunca çok temizdiler ve melek oldular Beş misafir meleğin huzuru yeni gelen ruhtan rahatsız olur. Eylem sırasında, kahramanların her birinin bu yere nasıl geldiğini öğreniyoruz. Biri Leningrad kuşatması sırasında dondu; ikincisi nişanlısı olarak gördüğü bir adam tarafından bıçaklandı; üçüncüsü savaş sırasında bir keskin nişancı tarafından vuruldu; dördüncüsü bir şantiyede öldü. Bunlar, kahramanların geçici yaratıklar olarak bile sıkışıp kaldığı anlaşılabilir senaryolardır. çeşitlilik, ölüm ve aşk algısını çok dışbükey hale getirir: çok genç bir kızın, eski bir askerin, birkaç yetişkin başarılı kişiliğin bakışını duyarız. Ve onları birbirine ve sıradan dünyaya bağlayan tek şey, karakterlerden birini kuran bir telefon. Kahramanların "Liberty'de" kalanlara bir mesaj göndermek için kelimenin tam anlamıyla birkaç dakikası var. Dünyaya böyle sesleniyorlar, kendilerinin asla ulaşamayacakları Ancak sıkışıp kaldıkları mekân, görsel olarak hiç de koşullu bir cennet gibi görünmüyor. “Güzel Dalek” ten önce steampunk estetiğinin Lermontov Tiyatrosu'na nasıl gidebileceğini hayal etmek bile zordu. Küçük sahnenin alanı, hafif rahatsız edici uzay müziği, set tasarımı ve sahne malzemeleri ile mutlaklığa getirilen özel bir samimiyet yaratır: titreyen ampuller, tavandan sarkan parlayan kağıt evler, bir bisiklet, eski bir telefon ve diğer zamansız özellikler. Filmler arasında bir şey çıkıyor "Kin - dza - dza !" ve" Rüyaların götürdüğü yer ", bu karışım ne kadar garip görünse de. Çok katmanlı, bazen saçma ama aynı zamanda çok havadar kostümler önümüzde meleklerin olduğunu unutmamızı sağlıyor. Her ne kadar kanatları olsa da, daha çok kumaşın renkli kanatları gibi oldukları doğrudur "Uzakta güzel" bir anlamda paradoksal bir performanstır. Samimiyetine rağmen, korkutucu derecede büyük bir konuyu kapsar. Ancak, bağlamın kasvetine rağmen, çok rahat ve dokunaklı olmaya devam ediyor. İzleyici inanılmaz şeylerin yaşandığı atölyeye giriyor. Ve çok ince bir oyunculuk topluluğu tarafından yaratıldılar: karizmatik Astsubay Dmitry Diaghilev, ilk kız arkadaşı Karina Kudekova, bilge abluka Tatyana Einis, deneyimli işaretçi Nikita Konshin ve genç askerler Alexey Fitsner ve Leonid Kurgan "Uzakta güzel" sizi birçok şeyi yeniden düşünmeye teşvik eder. En delici sahnelerden biri, yeni gelen bir askerin birkaç dakikalığına kaçma fırsatı bulduğu andır. Özgürlük." Orada doğaüstü bir şey görmüyor. Sevdikleri onsuz yaşamayı öğrendi ve kendi kaderlerini inşa etmeye başladı. Ama onu yakalayan bu bile değil, unutmayı başardığı sıradan şeylerden bahsettiği acı ve coşku: yağmurun kokusu, ayaklarının altındaki ıslak asfalt hissi, sokağın sesleri, evin sıcaklığı. Bize doğal görünen ve neredeyse hiç dikkat etmediğimiz her şey hakkında Ve yakın zamanda sevdiğiniz birini kaybettiyseniz, oyunun henüz iyileşmemiş yaraları harekete geçirebilir. Orası kesin – güzel olan çok uzakta, bana zulmetme