Omega-3 balık yağı tip 2 diyabet tedavisinde faydalıdır

GoodFood - Brezilyalı bilim adamları, balık yağından elde edilen omega-3'ün, obez olmayan tip 2 diyabet hastalarında bile kan şekeri kontrolünü iyileştirdiğini buldu. Sonuçlar Nutrients dergisinde yayınlandı Tip 2 diyabet genellikle fazla kilolu olmakla ilişkilendirilir ancak bu tanıyı alan hastaların %10 ila 20'si normal kilodadır. Onlarda, hücrelerin insüline normal şekilde yanıt vermeyi bıraktığı bir durum olan insülin direncinin nedenleri çok daha az anlaşılmıştır Deneyde bilim insanları Goto-Kakizaki farelerini kullandılar: Bu, obezitenin olmadığı yerleşik bir laboratuvar diyabet modelidir. Hayvanlara sekiz hafta boyunca haftada üç kez balık yağı verildi. Sonuç olarak, deney deneklerinde insülin direnci azaldı, şeker kontrolü iyileşti, inflamatuar belirteçler azaldı ve kolesterol ve trigliserit seviyeleri normalleşti Temel mekanizmanın bir bağışıklık değişimi olduğu ortaya çıktı: Omega-3'ler bağışıklık hücrelerini (lenfositleri) pro-inflamatuar moddan antiinflamatuar mod'a değiştirdi. Çalışma koordinatörü Rui Kuri'ye göre, aşırı yağ olmadığında bile insülin fonksiyonunu bozan şey kronik inflamasyondur Ana amaç, balık yağı takviyelerinin lenfositlerdeki spesifik değişiklikleri tersine çevirip çeviremeyeceğini bulmaktı. Çalışma, sonuçların obezite olmasa bile inflamasyonun diyabet gelişiminde önemli bir faktör olduğunu doğruladığını söylüyor Daha yeni insan çalışmaları bu bulguları kısmen desteklemektedir. 2025 yılında yapılan randomize bir araştırmada, 12 hafta boyunca balık yağı alan katılımcıların açlık insülin düzeylerinin ve insülin direncinin standart bir göstergesi olan HOMA-IR skorlarının daha düşük olduğu görüldü. Beslenme ve Diyabet dergisinde 2024 yılında yapılan bir araştırma da, omega-3 seviyeleri ile uzun vadeli şeker kontrolünün bir ölçüsü olan HbA1c arasında bir bağlantı olduğunu belgeledi Ancak araştırmacılar dikkatli olmaya çağırıyor: Hayvan deneyleri insanlarda aynı etkiyi garanti etmiyor. Pratik tavsiyeler için, omega-3'ün optimal dozunu ve formunu belirlemek için klinik araştırmalara ihtiyaç vardır