Piyasa ekonomisinde devletin rolü: manuel kontrol mü yoksa etkili kurumların yaratılması mı?

Genellikle liberal ekonomistlerin ekonomiye hükümet katılımına karşı olduklarını söylüyor. Piyasanın her şeyi çözeceğini umuyorlar. Hükümet ekonomik süreçleri düzenlemelerini reddediyorlar.” Daha fazla beceriksiz bulmak zordur, gerçek ifadeden uzak. Liberal ekonomistler, devletin aktif katılımı olmadan, modern piyasa ekonomisi normal olarak çalışmaz ve devletin üç temel işlevi vardır: Oyunun "kurallarını" oluşturun ve koruyun - hangi rekabetçi piyasaların faaliyet gösterdiği içinde. Bu kurallar olmadan piyasalar düzgün bir şekilde çalışmaz. Yasal varlıkların yaratılmasını düzenleyen kurallardan bahsediyoruz, sözleşmelerin sonucu ve uygulanması, iş ilişkileri, anlaşmazlığın çözümü, girişimcilerin hakları ve menfaatlerinin korunması, çalışanlar, tüketiciler vs Rekabetçi mekanizmaların kamusal çıkarların gerçekleşmesini sağlamadığı piyasa başarısızlıklarını düzeltmek. Örneğin, çevresel koruma, iş güvenliği, tüketici ürünleri için güvenlik standartları vb. Örneğin, gıda ve hizmetlerin tüketicilerine zarar vermek veya zarar vermek için açık kurallara ihtiyacımız var sözde kamu mallarının üretimini sağlamak için, toplumun ihtiyaç duyduğu, ancak serbest rekabetteki özel sektörün yeterli miktarlarda üretmediğini veya üretmediğini sağlamak. Kamu malları örnekleri temel sağlık hizmetleri, okullaşma, temel bilim, ulaşım altyapısının inşası ve bakımıdır. Dahası, devletin görevi bu malları kendi başına üretmiyor, ancak üretebilmelerine ve onlara en etkili şekilde tüketicilere sağlamalarına izin verecek kurumlar oluşturmak ve korumak. Bu amaçla, kamu-özel ortaklığı, eğitim ve sağlık bakımındaki kupon sistemi kullanılır. Hedef, kamu mallarının yaratılmasında özel inisiyatif ve rekabetin en üst edilmesidir Bu, yetkililerin modern bir piyasa ekonomisinde yapması gereken şeydir. Ve tüm ekonomistler (Evli hükümet müdahale sevgililerimiz hariç) bu uzun zaman önce biliyordu Ekonomiye devlet katılımı “illiberaller” bakış açısından, onların anlayışına göre, Uzbek yetkililerinin yaptığı şey budur: ayrıcalıkları ve kiralamaları teşvik etmek, onları korumacılık yoluyla rekabetten korumak, ihaleleri ve ihaleleri kazanmalarına izin vermek, iş için daha fazla teknik engel (permitler, sertifikalar vs.) “Ekonomideki devletin aktif katılımı”nın en çarpıcı tezahürü, bazı acil sorunlar Başkan düzeyinde hızlı bir şekilde çözülürken, Başbakan Yardımcısı, Başbakan Yardımcısı, Başbakan, Khokim. Bu, ekonomideki devletin rolü! Delight and applause Aslında, yukarıdakilerin hepsi ekonomideki devletin rolünün başarısızlığının örnekleridir. Faydaları, korumacılık, teknik engeller rekabet, verimli iş ve ekonomiyi bir bütün olarak yok eden şeydir. Bu saf yıkımdır. Ekonomiyi teşvik etmek yerine, devlet onu öldürüyor Aktif manuel yönetim, kurumların çalışmadığını gösterir, çünkü her zaman kişisel bir rejimde sorunları çözmeniz gerekir. Aksine, kurumlar toplumun iyiliği için değil, aynı yönde çalışır Birincisi, seralar ve kazanlar gazdan çıktı. Sonra tekrar manuel olarak bağlantılıydı. Neden onu çıkardılar? Büyük olasılıkla, Çin'e satılan yıllar boyunca gaz yeterli değil, şimdi seraların sahiplerinden uzaklaşalım. Ve bu tür kararların sahnelerin arkasında ne yapacak, halk tartışma ve uzmanlık olmadan? Tashkent'in çıkışlarından gelen işaretleri, ortak anlamda casuslar ve iş şikayetlerini ve halkın şikayetlerini kırdılar. Sonra, başkanla bir toplantıda, sonunda kurumun adı ile imzanın muhtemelen reklam yapmamadığı sonucuna vardılar. Ve ilk olarak sermayenin ticaret işini terk ettikleri ve bu açık soruyu başkan olmadan çözemediler? Birkaç seçenek. Herhangi bir şey seçin: (a) profesyonellik ve sülfürlük; (b) Bütçeyi yenilemek için acilti, yoksa yetkililerin istekleri için yeterli para yoktur; (c) “kişisel, sadece iş yok”: birisinin yeni tabelaları söküp takarak para kazanması gerekiyordu (bu seçeneğe aynı zamanda bazı sosyalizm severlerin düşündüğü gibi "kapitalizm" değil, "yolsuzluk" da deniyor). Ve tüm bunlar ancak alınan kararların koordinasyonu ve tartışılması, devlet ve toplum arasındaki geri bildirim, seçim kurumları ve yetkililerin vatandaşlara karşı hesap verme sorumluluğu gibi etkili kurumların çalışmaması nedeniyle mümkündür — En yeni örnek: su ve içecek etiketleme sisteminde toplamayı geciktirdiler (bunun neden uygulamaya konulduğu hala belli değil) ve en önemlisi, etiketleme alanındaki ihlallere ilişkin cezalar ile gelir arasındaki bağlantıyı kaldırdılar (bu, işletmelerin yok edilmesi için ideal bir seçenek haline geldiğinden hiç uymuyordu). Ve yine, bu son derece bariz sorunu çözebilecek tek kişi başkandı. Başka kimse yok Bütün bu olaylar aynı zamanda devletin bariz başarısızlığının da örneğidir. En iyi ihtimalle, manuel kontrol bin sorundan birini çözer. Ve çoğu zaman ekonomiye ve insanlara zaten zarar verildiğinde karar verilir. Diğer 999 sorun ise kurumlar çalışmadığı için çözülmedi. Yine kendimi düzelteceğim, kurumlar çalışıyor, ancak ekonomik kalkınmayı destekleyenler değil, onların karşıtları, verimsizlik ve yolsuzluk yaratanlar. İlk (yararlı) kurumlara kapsayıcı, ikincisine (zararlı) ise dışlayıcı denir. Dolayısıyla modern ekonomide devletin temel görevi, sömürücü kurumları kapsayıcı kurumlarla değiştirmek, ikincisini desteklemek ve onların çalışmalarını izlemektir Devletimiz ise tam tersine rekabeti yok eden, tekel ve yolsuzluk besleyicileri yaratan sömürücü kurumlar yaratıyor ve destekliyor. Ve sömürücü kurumların işleyişiyle ilgili sorunlardan bazıları (binde biri), en korkunçları gün ışığına çıktı ve manuel kontrol yoluyla çözülüyor. Ve bununla da çok gurur duyuyor. Biz bu kadar harikayız! Dolayısıyla devletin ekonomideki büyük rolünü sevenler, bizim "devlet düzenlemesi" uygulamamızı destekleyerek bu olumlu rolün yok edilmesine, devletin ekonomik kalkınmayı teşvik etmek yerine onu mümkün olan her şekilde yavaşlatmasına katkıda bulunuyorsunuz Bir hata bulursanız lütfen bir metin parçası seçin ve Ctrl+Enter tuşlarına basın