Birleşik Krallık'ta Reform ve eski sistemin çöküşü - Artem Kirpichenko'nun İncelemesi

Populistler, milliyetçiler, bağımsız milletvekilleri, “yeşiller” – bu 7 Mayıs'ta İngiltere'de gerçekleşen belediye seçimlerinin kazananlarıdır. Ve görebildiğimiz gibi, bu liste ülkenin iki ana partisinin temsilcilerini, Muhafazakarlar ve İşçi Partisi'nin, hangi gözlemcilerin iki parti sisteminin sonlarından bahsetmeye başladığının ışığında, bu da zaman göçebeden beri krallığın siyasi yaşamının temelini oluşturmaktadır Daha büyük resme bakıldığında, mevcut oylama, Starmer'in kabinesinde bir referandum olarak İngilizler tarafından görüldü. Birçok alanda turnout, önceki on yıllar ile kıyasla önemli ölçüde arttı. Birçok kirletici istasyonda kuyruk raporları vardı. İşçinin yenilgisinin nedeni sadece yerel sorunlar değildi, aynı zamanda uluslararası durum. İngiliz seçim uzmanı Sir John Curtis’in notları olarak, “İş için yapılan oylama sayısı 2022'ye kıyasla 16 puana düştü ve 2024'e kıyasla 19 puan daha fazlaydı.” Ama özellikle dikkat çekici olan şey: “Parti daha önce en güçlü olduğu yerlerde özellikle keskindir ve birçok insanın Müslüman olarak tanımladığı alanlarda.” İşçi iki Londra ilçesinde "yeşil" mayoral mesajları kaybetti - Hackney ve Lewisham, başkentin birkaç ilçe meclisi olarak. Bu muhtemelen Orta Doğu'daki savaşla ilgili Starmer dolabının pozisyonu nedeniyle. Ayrıca, genel indignasyon, ünlü “Epstein davası”nda İngiliz elitlerinin katılımı hakkında bilgi verdi İşçi yetkilileri bile vatandaşların onlara “kırmızı kart” gösterdiğini itiraf etmeye zorlandı. Incumbent Başbakan’ın müttefiklerinden biri olarak, İşçi Partisi'nden gelen milletvekillerini, mevcut liderlik etrafında tutkular ve toplantıya davet etmeden önce, “Ülke bizi yüzüne vurdu.” Bu nedenle, Keir Starmer'in daha fazla kalması, siyasi kuruluşla tespit edildi, bu yüzden “halkın kitlelerinden”, Downing Street'teki konutta, şu anda soruda değil. İşçi lideri, savaşı sürdürmek istediğini söyledi çünkü istifasının ülkeyi kaosa atacağına inanıyor Eleştirmenler Britanya'nın oldukça fazla bir süredir krizde olduğunu ve Başbakan'ın ofiste kalması arzusu, gemiyle birlikte bir bataklık gemisi kaptanının isteğiyle karşılaştırılabilir. Bu çatışmanın sonucu tahmin edilemez, ancak İngiliz siyasetinin sona ermeyecek bir türbülans dönemine gireceği açıktır, Starmer başka bir kişi tarafından değiştirilse bile Mantıksal olarak, İşçinin çöküşünün ana faydalanıcıları geleneksel rakiplerindi, Muhafazakarlar, ancak bu gerçekleşmedi. Ana kazanan Nigel Farage'ın sağ popülist Reform İngiltere'si, birkaç yıl önce pro-Brexit koalisyonu olarak kuruldu. Yakın zamanda marjinal olarak görülen bu politik yapı, şimdi ilk olarak sosyolojik anketlerde sıralanır ve ülkedeki en güçlü üçüncü olabilir Bu uyum, İngiliz akademisyenlerin tahminleriyle paralel olarak, seçim sonucunda, çok sayıda İşçi ve Muhafazakar, radikal partilerden gelen yeni politikacılar tarafından değiştirilecek ve zor koşullarda yeni roller üstlenecek. Bu gelişme aynı zamanda, İngiltere'deki yerel otoritelerin uzun yıllar krize uğradığına göre, Enstitü'nün verilerine de karşılık gelir ve faaliyetleri aslında akut bütçe açığı koşullarında hayatta kalmak için azaltılır Siyasi acemiler için, yerel hükümetlerin kontrolünü kazanmak deneyim kazanmak ve bir sonraki genel seçimin önünde milletvekillerinin potansiyellerini gösterme fırsatıdır. Bununla birlikte, sistemi reform yapmak için herhangi bir coşku, seçmenlerin ihtiyaçlarına hızlı bir şekilde cevap vermek ve kurulmuş yapılar içinde etkili bir şekilde çalışmak için ihtiyaç ile dengelenmelidir Bu nedenle, şu andan itibaren, belediyeler artık iki tarafın özel gösterimine sahip olmayacak ve belediye başkanları farklı siyasi güçlerden yoksun kalmak için kullanabilecekler. Bu, aslında bir sonraki genel parlamento seçimlerinden sonra ulusal düzeyde şekil alabilecek olan parçalanmış karar koalisyonlarının oluşumuna şahit olacağız seçimler. İngiltere bölgelerinde de ciddi sorunların yaşanması mümkündür. Galler'de ilk kez yerel milliyetçiler hükümeti kuracak; İskoç Ulusal Partisi (SNP) hâlâ 58 sandalyeyle İskoç Parlamentosunu kontrol ediyor; Buna İngiltere'de Reform UK'in zaferi de eklendi. Yerel yönetimlere liderlik eden üç milliyetçi parti, Birleşik Krallık için bir uyandırma çağrısıdır ve ülkede değişen siyasi manzaranın sinyalini verir. Genel olarak yerel seçimler, Britanya siyasetindeki bölünmenin, Muhafazakar ve İşçi Partisi partilerinin dayandığı gibi geçici bir olgu olmaktan ziyade, kalıcı bir eğilim olduğunun bir başka kanıtıydı. Milliyetçi partiler ve Yeşiller popülerlik kazandıkça, bir sonraki parlamento seçimlerinde birçok seçim bölgesinin üç, dört veya beş partinin katılımıyla son derece öngörülemez hale gelmesi ihtimali artıyor. Ayrıca beş partinin de yüzde 15 ile 25 arasında oy alması da mümkün. Bu durum, İngiliz siyasetinde uzun süredir gündeme gelmeyen İngiltere'deki seçim reformu konusunu gündeme getirebilir