Vergi indirimlerinden düşük vergi oranlarına ve adil rekabete

2018 yılında Vergi Reformu Kavramı yazıldığında, tüm vergi yararlarının parlamentodan geçmesi ve Vergi Koduna dahil edilmesi gerektiği konusunda bir kural ortaya koydum. Bunun imkansız olduğu söylendi, çünkü Vergi Kodu bir tane-volume'den beş-volume dönüşecek. O zamanlar çok fazla faydamız vardı Bunu mükemmel bir şekilde anladım ve bu nedenle sonsuz tercihli akışı sınırlamak için bir mekanizma yaratmayı önerdim. Gözlerim Georgia Vergi Yasası olduğundan önce, taslak Kavramı yazarken yolladığımız vergi sistemi – tüm avantajlar Koda dahil edildi; neyse, turizm sektörü için birkaç fayda vardı – sadece bir tane - turizm sektörü için. “Bunu istiyoruz,” diye düşündüm 8 yıl sürdü ve vergi ve gümrük yararlarında radikal bir azalma fikri, vergi oranlarını azaltırken Vergi Koduna girişleri başka bir ekonomiste geldi - Gazeta.uz 2019 vergi reformundan bu yana, faydaları reddetti, ancak çok radikal değil. Ve son yıllarda, sıçramalar ve sınırlar gibi büyüdüler. Behzodhon aşağıdaki rakamlar verir. 2025 için 155,854 şirket 119.1 trilyon dolarlık vergi avantajları aldı. Gümrük ayrıcalıklarını dikkate almak, toplam tercih hacmi 178.2 trilyon Soum'a ulaşır - toplam vergi ve gümrük gelirlerinin% 9,6'sı veya% 49'u. Agree, rakam etkileyici Bu durumda, ayrıcalıklar çağırmak için oldukça doğru olmayan şeyler “yeterler” kavramı altında bir rezervasyon yapalım. Örneğin, ihracatta sıfır KDV. Bu, verginin kendi başına “stitched” bir faydadır, bunun özü, iç pazarda satış yapmaktır, ancak yabancı pazarda değil ve bu da uluslararası uygulamaya karşılık gelir. Ancak, fayda aramak için oldukça doğru olmayan bu avantajları kaldırsanız bile, hala rakam çok önemli kalacaktır Ama hem ben hem de Behzodkhon, iş üzerindeki vergi yükünü azaltmak içindir. Bu ne oluyor: işletmeler daha az vergi öder. “Başka ekonomistler ne istiyor?” okuyucu sorabilir. Ve ihtiyacımız var, sevgili okuyucu, vergi yükü farklı bir şekilde azaltılmalıdır, yani vergi oranlarını azaltmak ve tüm vergi mükellefleri için vergi üssünü daraltmak ve sadece bireysel faydalanıcılar için değil. Neden? Vergi ve gümrük avantajları, bunun ne olduğunu diyelim, bir tekel ve yolsuzluk kaynağıdır. Yararlanma mekanizması, çeşitli yolsuzluk şemaları ile tekelcileri yaratmanıza veya denetimli devlet yetkililerinin (çoğu zaman resmi olarak akrabaları ve arkadaşlarına ait) veya yetkililer tarafından kontrol edilen (örneğin, eyalet sahibi şirketler) tarafından çeşitli yolsuzluk programları üzerinden “öğrenmeler” veya bir kariyer yapmanıza olanak sağlar Bekhzodkhon Alikhanov makalesindeki faydaların çoğu küçük sayıda şirkette yoğunlaşdığını gösteriyor. Toplam 156 şirket (tüm alıcıların% 0.1'i) toplam faydanın% 67'si ve tüm yararların% 86'sı için alıcıların hesabının ilk% 86'sı. Alıcıların çoğunluğu için, faydaları küçük kalır: faydaların medya boyutu yılda 8 milyon soumdur - çok gevşek olamazsınız İşte gidiyorsun, Grandma ve vergi kesildi. Gerçek düşüş, toplam girişimcilerden bile% 1 oranında elde edildi, ancak sadece faydalanıcılardan gelen. Diğer girişimciler için olduğu gibi, onlar için vergi yükü azaldı, ancak sadece arttı, çünkü şimdi “kendileri ve o amca için” vergi ödemek zorundalar ya da asil işletmeler için fayda sağlayan yozlaşmış yetkililer için Bu kadar büyük ölçekli ve dar bir şekilde faydaların kullanılması, yolsuzluka ve bütçeden gelen fonların silinmesine ek olarak, diğer olumsuz sonuçlara sahiptir: Rekabetçi çevre yok edilir: Beneficiler piyasadan son derece avantaj elde eder ve iter. Dahası, rekabetteki zafer daha iyi iş yaparak garanti edilir, ancak sadece alınan faydalar sayesinde. Kazanan en güçlü değil, ama zayıf Uygun faydaları alamayan bir iş bölünmüştür, gelirleri gizler (basit, vergi rejimini tercih eder) veya kapalı Doğal olarak, tüm bunlar nihayetinde ekonomik gelişimi ve devlet bütçesini olumsuz etkiler Bekhzodkhon Alikhanov, Vergi Reformu Kavramının yazarlarının ne zaman geldiğini anlatıyor: genel ve basitleştirilmiş vergilendirme rejimleri arasındaki yük farkının azaltılması da dahil olmak üzere, eş zamanlı olarak vergi ve gümrük faydalarını en aza indirmek ve işletmeler üzerindeki vergi ve gümrük yükünü azaltmak gerekmektedir. Ve tüm bunlar zaten 2018 Vergi Reformu Konsepti taslağında yer alıyordu Bu görevler 2019 vergi reformu sırasında kısmen çözüldü: Vergi oranları düşürüldü, bazı vergiler kaldırıldı (örneğin, genel rejimdeki işletmeler için ciro vergileri), basitleştirilmiş ve genel rejimler arasındaki fark azaltıldı ve hatta bazı sektörlerde tamamen ortadan kaldırıldı. Ancak her şey yolunda gitmedi: Bir yıl önce bu sorunları çözmek için zaten bir yaklaşım önermiştim: Bekhzodkhon Alikhanov, farklılaştırılmış KDV oranlarının getirilmesini destekliyor, kâr vergisi oranında bir indirim öneriyor (bu, dağıtılan kârlar üzerinden vergiye geçiş teklifinden biraz farklıdır) ve aynı zamanda sosyal vergiden vazgeçilmesini öneriyor. 2018 Vergi Reformu Konsepti taslağında, bordrodaki tüm vergilerin tek bir vergide birleştirilmesini ve genel oranın düşürülmesini önerdik. Konsept'in son versiyonunda, vergi oranlarını radikal bir şekilde düşürerek (her ikisi de %12) üstten iki vergiyi bıraktık. Belki de vergileri birleştirme ve oranları daha da düşürme fikrine dönmeliyiz Buna ek olarak, emlak vergisi oranını düşürmeyi ve ciro vergisini artırmayı öneriyor (ikincisi iki rejim arasındaki farkı azaltmak için, ancak benim görüşüme göre, farklılaştırılmış KDV oranlarına ve her iki rejimdeki şirketlerin ödeyeceği dağıtılan karlar üzerinden bir vergiye geçiş daha etkili araçlar olmalıdır) Ve yine (2017-18'den bu yana) vergi sistemi reformu konularının tartışılmasına geri dönüyor olmamız harika. Birincisi, 2019'da yapılması gerekenlerin hepsi yapılmadı. İkincisi, bu süre zarfında bürokrasi, vergi alanında ekonomik kalkınmanın önünde ek engeller yarattı. Kollarımızı sıvayıp bu “Augean ahırlarını” taramalıyız. Peki hükümetimiz buna hazır mı? Bir hata bulursanız lütfen bir metin parçası seçin ve Ctrl+Enter tuşlarına basın