“Karar için geldik ama beraat duyduk.” Klara Sooronkulova ile Röportaj -

24 yaşındaki eski Anayasa Odası yargıç Klara Sooronkulova, Kempir-Abad davasında tutukluluktan önce 75 ve Reform partisinin geleceği hakkında konuştu. Photo 24.kg. Anayasa Odası Klara Sooronkulova Klara Syrgakbekovna, hapishanedeki deneyiminizi size bir şey öğretti mi? Elbette. Şahsen bana hoşgörü öğretti. Bir hoşgörülü insan olmadığımı fark ettim. Bana sabır ve belki de bilgelik öğretti Çünkü çok farklı bir kontingentle oturuyorsunuz. Bunlar arasında cinayetle suçlanan insanlar var, dolandırıcılık var. İnsanlar tamamen farklıdır. Ve işte, kapsülünde yaşayan adam, kendinizi tamamen farklı bir ortamda buluyorsunuz Küçük bir uzay, çok küçük. Ve sadece hayatta kalmak için değil, bir şekilde uyumlu bir şekilde. Her kişiye ortak bir dil ve özel bir yaklaşım bulmak zorundaydık Oğlum bir film gibi hapiste olduğunuzu hayal etti mi? Evet. Dışarı çıktığımda, “Mom, nasıl tanıştın?” dedi. Hücreye girdiğinde ne diyorlar? Film sahneleri yoktu. Birimizin hücrelerine girmek zorunda kaldığı haberi biliyorlardı. Geldiğimde, "Oh, sadece bekliyorduk." Prensip olarak çok iyi tanıştılar: Böyle koşullarda bir avukat faydalı bir kişidir Hapishanedeyken, insanlara yardım etmeye çalıştım. Dört kadının serbest bırakılmasını güvence altına almayı başardık Oradayken neredeyse kendimden unuttum. Hapishanede olduğumu unuttum. Diğer kadınların sorunları hakkında konuştum Biri 3.000 som çalmak için ikinci ay için oturdu. Sorun parlamentoda kaldırıldıktan sonra, kadınlar serbest bırakıldı Tehlikeli durumlar var mıydı? Yaşam için doğrudan tehdit yoktur. Ama bir gün gecenin ortasında biri gibi uyandım. Gözlerimi ve bir kadınım önümde oturur ve bana bakarım. Onunla bazı çatışmalarımız vardı. Eski bir yargıç olduğumu rahatsız etti. Dedi ki: "Bir kaderini mahvetmedin." Tabii ki, bir kalp atıştı. Ama sonra konuştuk, ilişki çizgilendi Ve böylece cep arkadaşları veya SIZO çalışanlarından ciddi bir tehlike vardı, bu gerçekleşmedi gözaltındayken ameliyat geçirdiniz. Bu dönemde nasıl hayatta kaldınız? Bir anda gerçekleştiğinde, neler olduğunu hissetmezsiniz. Sonra zaman geçer ve bunu nasıl elde edersiniz? Evet, sağlığım dramatik bir şekilde bozuldu. Operasyon sahibi olmak zorunda kaldım Derin bir yerde, tedavi ettiğimiz şekilde yumuşatmayı umuyordum. Bu, insanlığı göstereceğiniz bir faktör olacaktır Ama bu gerçekleşmedi. Operasyondan sonra, hücreme geri döndüm. Çok zor bir dönemdi. Ama hiçbir şey hayatta kalamadı Hapishanedeki en zor şey neydi? Aile için kaygı. Evde olduğunuzda, kontrol altındasınız. Hapishanede hiçbir şey yapamazsınız Her şeyin evde iyi olduğunu biliyorsanız, sakin olun. Ama birisinin hasta olduğunu veya birinin problem olduğunu öğrendiyseniz, çok fazla baskı yapmaya başlar. Bu nedenle, bugün hapsedilmiş olan insanların ailelerini ele almak istiyorum: en önemli şey her şeyin evde güvenli olmasıdır Sonuçta, bir kişiyi kırabilecek sevdikleri için duygulardır. He can sign any paperwork just to be there to help Bütün bunlardan sonra, yine Kempir-Abad'ın transferine karşı çıkacak mısın? Evet. Aslında, kapatacağımı hissettim. Georgia'dan dönmeden önce bile, Aziza Abdirasulova'ya söyledim: “Geleceğim ve muhtemelen hapsedeceğim.” Böyle bir iç duygu vardı. Hepsi buna geliyor Bugün, birçok insan kendi kendine aitlik hakkında konuşur. Gerçekten var mı? Elbette. Kişisel bir otokrasi içinde yaşıyoruz. Bugün hükümet herhangi bir eleştiriye çok duyarlıdır. Ve mantığı anlayamıyorum Güçlü siyasi rakipler baskılanırsa, bu açıklanabilir. Fakat insanlar iki kişi tarafından sevilen ve üç kişi tarafından yorumlanan insanlardan sonra gelmeye başladığında, tamamen farklı bir hikaye. Birçok suçlu vakayı inceledim. Çok sık soruşturma doğrudan kaç kişinin sevdiğini yazar, kaç tane yenidenpost ve kaç tane sol yorum yaptı Bilgi eksikliği bir tehdit olarak algılanır Birçok insan Kırgızstan'ın güçlü bir başkanlık hükümetine ihtiyacı olduğuna inanıyor ve demokrasi bizim için iyi bir uyum değil. Kabul ediyor musunuz? Nope. Kırgızstan'ın demokrasiye ihtiyacı olduğuna inanıyorum. Elbette, bugün küresel bir trende yakalandık. Ülkelerde bile aşırı demokrasiler, popülist güçler ve otoriterlik yükselişte. Bu durumda kırgızstan bir istisna değildir Ancak objektif faktörler var. Montesquieu, bir devlet inşa ederken, her zaman ülkenin, ekonominin ve kaynakların büyüklüğünü dikkate almalıdır. Autocracy büyük kaynaklar gerektirir Bir devletin petrol, gaz veya diğer zenginlik rezervleri varsa, belirli bir refah düzeyi sağlayabilir ve sistemi koruyabilir Kırgızstan farklı bir ülke. Ana kaynağımız insanlardır. Onların bilgisi, eğitimi, aktivitesi, işletmeleri. Bu nedenle, cumhuriyetimiz için, özgürlük soyut bir kavram değil, hayati bir zorunluluktur Sadece iş özgürlüğünü bırakmak ve aynı zamanda konuşma, birlik ve toplanma özgürlüğünü kısıtlamak imkansızdır. Bu çalışmıyor. Tüm özgürlükler birbirine bağlıdır. Konuşma özgürlüğü yoksa, er ya da geç hiçbir işletme özgürlüğü olmayacaktır Ancak birçok kişi şu anda ekonominin büyüyor olduğunu söylüyor, yollar inşa ediliyor, büyük projeler uygulanmaktadır. Mevcut modelin etkinliğinin bir göstergesi değil mi? Ekonomik göstergeler gerçekten gelişiyor. GSYİH büyüme, yoksulluk azaltımı ve diğer olumlu rakamlar görüyoruz. Ama bugün özel mülklerin kaçınılmazlığı ilkesinin neredeyse ortadan kaldırıldığı konusunda endişeliyim 2020'de iş topluluğu ile başkanlık adaylarının toplantısını iyi hatırlıyorum. O zaman herkes bir memorandum imzaladı, ana yükümlülüklerden biri özel mülklerin kaçınılmazlığını garanti etmekti İşe dedim ki, “Zamanın geldiğini görmüyor musun?” Ne yazık ki, bugün sonuçları görüyoruz Ancak gelecekte mülkiyet ve güvene güven, ekonomik gelişme için koşullar yaratır Bugün birçok genç politikayla ilgilenmiyor. Bu sizi rahatsız ediyor mu? Nope. Çünkü tamamen siyasi bir insandım. Siyasetle hiç ilgilenmiyordum. Çocuklarım büyüdüğünde her şey değişti. Yurt dışında yaşayacaklarını düşündüm. Ancak çocuklar geri döndü ve "Kırgızstan'da yaşamak istiyoruz." dedi Bu ilk düşündüğümde, “Çocuklarım neler yaşayacak?” Ve gelecekteki torunlarım? Bu yüzden bir siyasiliğin yaşla çok ilgisi olduğunu düşünüyorum Bir tanesi çocukların geleceği hakkında düşünmeye başladığında, politika soyut olmaya son verir Reform Partisi hakkında konuşalım. Parti çalışmasına geri dönmeyi planlıyor musunuz? Evet. Bütün bu yıllarda olan adamları geri getirmek isterdim. Reform Partisi eşsiz bir deneyimdir. Bunu sıfırdan, para veya kaynaklar olmadan yarattık. Kararda mobilya yoktu. Evden bir halı getirdim, yaydım, nashoki getirdim. Guys günlerce çalıştı. Bazen sabahları gelirsiniz ve ofiste uyuyorlar. Bütün gece hazırlanıyorduk Parlamentoya gitmeyi planlıyor musunuz? Kesinlikle değil. Kaybedeceğimizi mükemmel bir şekilde biliyordum. Diğer partilere davet edildim. Ciddi pozisyonları sundular. Ama Reforma inanan o genç insanlara ihanet edemiyordum. Yaklaşık 34.000 oy aldık. Yeni parti için çok iyi bir sonuç. En fazla 7.000-8,000 bekledim. Bana sürpriz geldi Parti daha sonra ne hataları yaptı? Herhangi bir ölümcül hata hakkında konuşmayacağım. Nope. Seçimlerin ve olasılıklarımızın koşullarını iyi biliyoruz. Bölgeleri büyük partiler kadar etkili bir şekilde kaplayamayacağımızı anladık. Ama en önemli şey deneyimdir. Seçimler teorik olarak mümkün değildir. Her zaman pratik bir yoldur Ve gerçekten genç insanların sadece yok etmek için Reforma sahip olduğu deneyimi istemiyorum. Bu yüzden bu takımı bir araya getirmek istiyorum. Güç uğruna değil, siyasi kültür ve yeni liderlerin eğitimi için Mevcut koşullarda Reform Partisi seçimlere katılabilir mi? Seçim yasası değişti ve partiler katılmak için izin verilirse, engellerin olmaması gerektiğini düşünüyorum. Kendimizi radikal bir muhalefet olarak konumlandırmayacağız. Nope. Liberal bir parti olacak Siyasi alanın farklı görüşlere ve farklı fikirlere açık kalması gerektiğine inanıyorum Seni bulduğunda anı, Kempir-Abad davasında güvence altına alındı mı? Çok iyi hatırlıyorum. İnançta mutlak güven ile mahkemeye gittik. Temelleri içeren bir sırt çantasıyla geldim Rita hiçbir şey olmadan geldi ve ben onu bile kestim. Dedim ki, koşulların ne olduğunu biliyorsun. Neden bir şey olmadan geldin? Hiçbir gerekçe umudu yoktu Beklediğimiz en büyük şey, olasılık veya olasılıktı. When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When When avukat olarak, her kelimeyi dikkatle dinledim. İlk başta sadece bir sorumluyu hükmetdiğini ve başka birini terk ettiğini düşündüm Sonra yeniden eğitim olabileceğini düşündüm. Ve sadece rehabilitasyon hakkının tanınmasıyla ilgili ifadeler bir bahane olduğunu fark ettiğimdeydi. Gerçek bir şoktu Muhtemelen hayatımın en beklenmedik sürprizi Yargıç neden suçlandığını düşünüyorsunuz? Ana rolün vicdan tarafından oynadığını düşünüyorum. Dürüst olmak gerekirse, bunu beklemiyorduk. Deneme sırasında genellikle yargıçla tartıştık. Azimbek Beknazarov sürekli bana bu hakimin bir kez öğrencim olduğunu hatırlattı ve şöyle dedi: “Böyle yargılar getirdiniz.” Bunu duymaktan utandım. Ama bugün bu adamdan gurur duyduğumu söyleyebilirim. Çok fazla risk aldı. Baskının muazzam olduğunu biliyorum. Suçluluktan sonra, GKNB yetkilileri bile denetimler yürüttü. O zamanlar birçok kişinin gizli nedenlerle aradığı bir mucizenin varlığı ne kadar inanılmaz görünüyordu Ama sanırım sadece yasayı takip etti. Bu gerçek bir yargı eyleminin örneği. Photo 24.kg. Anayasa Odası Klara Sooronkulova Bishkek City Court kararı sizi şaşırtmıştı mı? Nope. İkinci durumda, durum farklıydı. Orada, karar bekleniyordu. Ama bunu politik olarak düşünüyorum. Onu gizleyen herhangi bir noktayı görmüyorum O zamana kadar siyasi durum değişti. Daha önce farklı etkiler ve karar verme merkezleri olsaydı, daha sonra her şey çok daha net hale geldi Son zamanlarda masumiyetin varsayımını ihlal etmek için bir dava açtınız. Neden bu mesele size? Masumiyetin varsayımı soyut bir teori değildir. Bu Anayasanın temel ilkelerinden biridir. Onu icat etmedim. Birisinin hoşuna gitmediğine bakılmaksızın var. Kesinlikle her kişiyi endişelendiriyor Bir inanç yürürlüğe girere kadar kimse bir suçluyu çağırma hakkına sahip değildir. "Sürdürücü" diyebilirsiniz. "Selam" diyebilirsiniz. Bir kişinin davada olduğunu söyleyebilirsiniz. Ama suçlu olduğunu söyleyemezsin Bu, bugün denemede olan insanlar da dahil herkes için geçerlidir Bu, Kamchybek Tashiev, Kurmankul Zhulusev ve diğer sanıklar 75 aynı zamanda bu doğru mu var? Elbette. Bu bir insan hakkı. Bir vatandaş değil ama bir kişi. Eğer biri onları mahkeme kararından önce halka açık bir şekilde çağırırsa, itibarlarının korunmasını iddia etmek için aynı hakkı vardır. Bu uygulamanın muhafaza edilmesi gerektiğine inanıyorum. Ancak o zaman insanlar suçlamalar hakkında daha ihtiyatlı olacaktır. n n n Vaka 75'i ne düşünüyorsunuz? Yasal bir bakış açısından, orada bir suç görmek benim için çok zor. mektubu dikkatle okudum ve hiçbir suçlu görmedim. Bir güç veya darbe şiddetli bir nöbet belirtisi yoktur. Başka bir vaka dosyaları görmedim. Sadece yayınladıkları şey hakkında konuşabilirim Avukat olarak değil, siyasi bir gözlemci olarak O zaman bile, sorumlunun mantığını anlamak zor buluyorum. Birinin erken bir seçim istediğini varsayalım. Ama bu bir darbe olarak nasıl yorumlanabilir? İmkansızlıktan bahsediyorlar. Ancak mevcut anayasa altında çok karmaşıktır, bunu uygulamak son derece zordur Birkaç aşama var: Komisyonlar, sonuçlar, Anayasa Mahkemesi. Çok karmaşık bir mekanizma. Sadece bu tasarımım yok Bu seviyedeki insanların bazı ilkel senaryoda sayılabileceğini düşünmüyorum. Bu yüzden halkın söylediklerini görmek benim için zor Vaka 75 hakkında endişeli misiniz? Campir-Abad davasıyla karşılaştırıldığında, evet. Yetkililer için ciddi bir tehdit oluşturmadık. Yaşamın bir takıma asla birleşmeyeceğini çok farklı insanlardı. Bir darbenin gücünü veya aşamasını ele almak niyetinde değildik. Protestoda on kişiye bile sahip olmazdık Ama çok uzun bir süre gözaltında tutulduk. Bazı insanlar neredeyse iki yıl boyunca kaldı. Eğer 75 vaka hakkında konuşursak, o zaman tamamen farklı bir etki seviyesine sahip insanlar, kaynaklar ve politik ağırlık karışır. Yaklaşımdaki fark benim için garip görünüyor