Ermenistan vatandaşları için hakikat anı - Akper Hasanov'dan GÜNÜN KONUSU

Ermenistan'da, erken parlamento seçimlerin arifesinde, siyasi partilerin ve blokların kampanyadan yasaklandığı bir “günlük” geldi. Buna göre, bugün Ermenistan vatandaşları, yarın bir veya başka bir siyasi güç lehine seçimlerini yapmak için tüm pros ve eksileri tartıyor. Bugün toplumun iç diyaloğu için zaman, duygular yansımanın yolunu verirken ve siyasi retorik ülkenin geleceği için her vatandaşın kişisel sorumluluğuyla değiştirildi Ermenistan'daki erken parlamento seçimleri bağlamında, bu gün özellikle önemlidir, çünkü sadece iktidarı değiştirmek veya korumakla ilgili değildir, ancak devletin gelişimi için stratejik bir kurs seçmekle ilgilidir. Ve burada, Yerevan'daki arifede, karar partisinin son toplantısını “Civil sözleşmesi” gerçekleştirdiğini, Cumhuriyet meydanında yaklaşık 32 bin kişiyi topladım Bu, not edeceğim, Ermeni muhalefetin protestolarının eşlik edeceğinden çok daha fazla. Buna göre, bu gerçek kendisi mevcut hükümetin destekçilerinin seferberliğinin seviyesini gösteriyor, muhalefet kuvvetlerinin göstergeleri önemli ölçüde aşmaktadır. Ancak, sadece siyasi güçlerin hizasını gösteren olayların kitlesel doğası değildir. Yazara dayalı uluslararası ve bölgesel yapılar tarafından yapılan sosyolojik çalışmaların verileri çok daha açık IRI anketine göre ( Breavis tarafından izlendi), Sivil Sözleşme partisi oyların yaklaşık% 32'sine güvenebilirken, üç önde gelen muhalefet gücü birlikte% 10 kazanır. CRRC çalışması benzer bir model gösteriyor: yüzde 9'a karşı. EVN Raporuna göre% 36'sı% 20'ye karşı. Bu rakamları ortalama olarak gösterirseniz, karar partisinin yaklaşık 2.5 kez birleşmiş muhalefetin önünde olduğu açıktır. Bu, parlamentoda bir anayasal çoğunluk oluşturmak için yüksek bir olasılık anlamına gelir Tabii ki, sosyoloji sadece tahmin için bir araçtır ve son kelime oy verenlerle geri dönüyor. Ancak eğilim oldukça istikrarlı görünüyor: Ermeni toplumunun önemli bir parçası, eleştiri ve hoşnutsuzluka rağmen, mevcut siyasi kursu korumaya eğilimlidir. Bir kaza değil Ciddi sonuçlara ve savaşa yol açan ciddi hatalara rağmen, mevcut hükümet yeni jeopolitik gerçekliği tanımaya zorlandı. Azerbaycan'ın zaferinden sonra, resmi Yerevan daha pragmatik bir politikaya bir adım attı ve resmi Baku tarafından önerilen ilişkilerin barışçıl bir çözüme ve normalleştirilmesine yönelik hazırlıklarını ifade etti Bu sürecin iç krizler, protestolar ve derin sosyal bölümler tarafından eşlik ettiğini hatırlıyoruz, ancak çatışma mantığından sürdürülebilir çözümler arayışına geçişte önemli bir aşamaydı. Bu arka plana karşı, Ermeni muhalefetinin bir parçasının pozisyonu, bu sözde “revanchist” gündemine dayanıyor, özellikle endişe Aslında, Ermenistan'ı yeni gerçeklerin ve yönelimin zor bir senaryoya aykırılığa dayanan eski politikaya geri dönmeye çalışıyoruz. Böyle bir yaklaşım kaçınılmaz olarak gerginlikler ve yeni bir savaşın riskine yol açıyor, Ermenistan için hangisinin daha da yıkıcı olabileceğinin sonuçları. Bu bağımsız yabancı analistler tarafından verilen tahmindir Ancak bu tür “revanchists” retorisinin bir vakumda ortaya çıkmadığını anlamak önemlidir. Tarihsel deneyim, bölgedeki istikrarsızlığın koşullarında, çatışmanın sıcak yataklarını korumakla ilgilenen her zaman dış güçler olduğunu gösteriyor. Ermenistan ve Azerbaycan arasındaki yeni bir escalasyon, etkilerini güçlendirmek için koşullar yaratabilir, arabulucular ve “arbitratörler” olarak hareket etmelerine izin verebilir, aslında Güney Kafkasya bölgesindeki istikrarsızlığı geri döndürerek kendi jeopolitik konumlarını konsolide edebilir Tüm bunları anlamak, Azerbaycan, Ermenistan'daki gelişmeleri yakından izliyor. Elbette Ermeni toplumun sadece ikili günde değil, aynı zamanda Güney Kafkasya'daki genel güvenlik mimarisine bağlıdır. Azerbaycan sürekli olarak bölgesel bütünlüğün ve egemenliğin karşılıklı tanınmasına dayanan uzun vadeli barış için duruyor. Bu pozisyon komşu ülkedeki iç siyasi süreçlerden bağımsız olarak değişmemektedir Aynı zamanda, Baku herhangi bir gelişme için hazır olduğunu ve ulusal çıkarlarını korumak için yeterli potansiyele sahip olduğunu açıkça belirtti. Bu, bir karar verirken Ermeni oylamacısı tarafından düşünülmesi gereken önemli bir faktördür. Bugün, vatandaşların önünde Ermenistan parlamenter yapılanmanın çok ötesine geçen bir tercihle karşı karşıya Bu, geleceğin iki modeli arasında bir seçimdir. Bir yanda gerçekliğin tanınmasını, ekonominin kademeli olarak onarılmasını, komşularla ilişkilerin normalleştirilmesini ve dışa bağımlılık düzeyinin azaltılmasını içeren pragmatik bir yol var. Öte yandan intikam, yüzleşme ve kaçınılmaz izolasyon politikasına dönüş Tarih, sınırlı kaynaklar ve karmaşık jeopolitik ortamda intikamcılığa güvenmenin yeni kayıplara ve krizin derinleşmesine yol açtığını defalarca göstermiştir. Barışa giden yol, her ne kadar acı verici tavizler gerektirse de, kalkınma ve istikrar fırsatlarının önünü açıyor. Bu nedenle “sessizlik günü” Ermenistan vatandaşları için bir hakikat anıdır. Bu, her birinin kendisine asıl soruyu sorması gereken gün: Hangi geleceği seçecek; çatışmalı bir gelecek mi, yoksa işbirliğinin geleceği mi? Metinde bir hata mı fark ettiniz? Metni seçin ve klavyenizdeki Ctrl + Enter tuşlarına basarak bize bildirin