Azerbaycan'la barış, Ermenistan'ın ekonomik olarak hayatta kalmasının şartıdır - Namık Aliyev'den PROGRAM

Yazar: Namik Aliyev, Hukuk Doktoru, Profesör, Büyükelçi Ekstraordinary ve Plenipotentiary, Uluslararası İlişkiler ve Uluslararası İlişkiler Bakanlığı Başkanı ve Azerbaycan Halk Yönetimi Akademisi Başkanı altında Batı'da, Ermeni Başbakan Nikol Pashinyan genellikle “eski emperyal sisteme karşı demokratik bir reformcu olarak tasvir edilir.” Fakat Ermenistan'daki ilginin gerçek nedeni çok daha pragmatiktir Güney Kafkasya yeni Eurasian lojistiklerinden önemli bir node haline geliyor. Ukrayna'daki savaşın patlak vermesinden sonra, Rusya'yı atlayan rotaların önemi dramatik bir şekilde arttı. AB, Orta Asya, Caspian ve Güney Kafkasya aracılığıyla Çin'den çalışan bir Orta Koridorla ilgileniyor. Amerika Birleşik Devletleri, Rus ve İran etkisini içerecek bir alan olarak bölgeyi görüyor Azerbaycan, Ermenistan için başka bir fırsat penceresi açıyor – şimdi Yerevan'ın zemini var Bu yapılandırmada, Ermenistan aniden bir nesne haline gelme şansı alır, ancak büyük oyunda bir katılımcı. Bu yüzden Pashinyan sürekli olarak tezi “alternatifler” ile tekrarlıyor. Ermenistan'ı bir seferde birkaç sisteme entegre etmeye çalışıyor - EAEU, Avrupa reformları, bölgesel lojistik ve enerji projeleri. Bu riskli bir stratejidir, ancak Yerevan'ın küçük bir seçeneği vardır 7 Haziran seçimlerinden sonra Ermenistan'ın siyasi kaderi, yalnızca oyların sonucu değil, aynı zamanda ülkenin nihayet kronik bağımlılığın mantığından, jeopolitik doom ve dış bir patron için sürekli aramadan ortaya çıkabileceği konusunda da belirlenecektir. Bu kampanyanın ana siniri bile Rusya veya Avrupa ile ilişkiler değildir. Daha temel bir soru hakkında konuşuyoruz: Ermenistan bir konu olarak var olabilir ve başkalarının çıkarlarına ek olarak değil mi? Eğer Ermenistan şu anki rotayı seçimlerden sonra devam ederse, yeni bir aşamanın başlangıcını gösterecektir - pragmatik devletcilik aşaması, ülkenin çıkarlarının tarihi mitolojinin merkezinde olmayacağı. Ermeni başbakanının en son ifadeleri şunları gösteriyor: Yerevan yavaş yavaş basit ama temel bir gerçek anlayışına geliyor: XXI yüzyılda devletin hayatta kalması kendi öznelliği, ekonomik istikrar ve multi-vector doğası olmadan imkansız On yıllardır, Ermeni politikası, bir stratejik müttefike özel güven fikri etrafında inşa edilmiştir. Bu model, jeopolitik’in tüm tarafların çıkarları çakıldığında sadece işleyeceği açıklığa kadar güvenilir görünüyordu Son yıllarda, İkinci Dağ Savaşı ile başlayan olaylar, Ermeni toplumunun zor ama önemli bir dersi haline geldi. Ermeni siyasetinde tektonik bir değişim başladı. İlk kez, Yerevan açıkça güvenlikin yalnızca dış patronaj üzerinde inşa edilemeyeceğini belirtti. Bu yüzden resmi Yerevan giderek çeşitlendirme hakkında konuşuyor - ulaşım, enerji ve politik Ermeni Opposition Azerbaycan hakkında ne söylüyor - ve Neden Yalanlar Siyasi uçakta, Yerevan son derece pragmatik ve dikkatli davranmaya çalışır. Ermenistan'ı EAEU'dan çekmez, ekonomik anlaşmaları bozmaz ve Rusya ile açık bir çatışmaya gitmez, defalarca Ermenistan'ın “şimdi EAEU'yu terk etmeyeceklerini” vurguluyor. Aynı zamanda, Yerevan birkaç temel adım atıyor: AB ile karşılıklılık süreci başlatıyor, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri ile olan bağlantıları genişletiyor, yeni ulaşım koridorlarını Azerbaycan ve Türkiye aracılığıyla tartışıyor ve aynı oyuncu olarak bölgesel lojistike entegre etmeye çalışıyor. Eğer her şey yolunda giderse, Ermenistan'ı ölü bir coğrafi alandan tam teşekkk bir geçiş merkezine dönüştürecektir. En önemlisi, ekonomi çatışma için çalışmaya başlar, ancak karşılıklı bağımlılık için. Daha fazla ticaret ve altyapı ilişkileri komşular arasında ortaya çıkıyor, daha az alan yeni bir savaş için var Son yıllardaki en radikal değişim, barış temasının yavaş yavaş siyasi veya insani bir kategoriden daha az hale geldiği olmuştur. Ekonomik bir kategori haline geliyor On yıllardır, Ermeni kimliği çatışma, travma ve bir besieged kalesi fikri üzerine inşa edilmiştir. Ekonomi, diplomasi ve hatta iç politika çatışma mantığına uyuyordu. Birkaç yıl önce Azerbaycan ile stratejik bir barış fikri Ermenistan'da siyasi intihar gibi görünüyordu. Şeyler bugün değişiyor. Çünkü çelişkiler ortadan kayboldu. Ermeni elitleri çatışmanın devamını anlamaya başlıyor ülkeye stratejik bir impasse Azerbaycan topraklarının otuz yıllık işgali, Türkiye ile kapalı sınırların olduğu gibi, dış yardıma bölgesel entegrasyon ve kronik bağımlılığın eksikliği, Ermeni ekonomisini son derece kırılgan hale getirdi. Bu kırılganlık ve bağımlılık bugün devam ediyor. Böylece, 2025 yılında, Ermenistan'ın Rusya ile ticareti, Ermeni ekonomisi için Rus yönü kritik hale getiren 7 milyar doları aştı. Ancak, bu konsantrasyon tehlikeli bir bağımlılık yaratır Rusya Ermenistan'la ne yapabilir? - Kremlin'den gelen sinyaller - Leyla Tariverdiyeva Analizi Bu durumda Azerbaycan ile barış anlaşması sadece diplomatik bir konu olmaktan vazgeçmiştir. Ekonomik hayatta kalma durumu haline gelir. İletişim açılmadan önce, Ermenistan kendi bölgesinde bile bir periphery’yi koruyor. Ermeni seçkinleri, Azerbaycan ile çatışmanın devamının ülkenin daha fazla periferik anlamına geldiğini daha net anlıyor. Aynı zamanda, ilişkilerin normalleştirilmesi büyük bölgesel projelere entegrasyon olasılığını açıyor Aslında, Ermeni toplumu yeni bir sosyal sözleşme teklif ediyor: gelişim, güvenlik ve modernizasyon karşılığında sonsuz seferberlik psikolojisinin reddedilmesi. Bu, onlarca yıldır “tarihsel intikam” ideolojisi altında yaşayan bir toplum için son derece acı verici bir süreçtir. Ancak bu, çizginin geçmişin duygusal politikası ve geleceğin pragmatik politikası arasında çekildiği yerdir Yerevan'ın şu anki kursunun ana noktası, devletin rolünü terk etmek için bir girişimdir, bunun varlığı yalnızca dış tehditler veya tarihsel trajediler tarafından sürekli açıklanmaktadır. Modern dünya kurbanlara değil, etkili devletlere saygı duyuyor. Ermenistan popüler hale gelebilir çünkü biri onu desteklemek zorundadır, ancak bölgeye transit, ekonomik, teknolojik ve iletişim ortağı olarak faydalı olacaktır. Ancak tüm bunlar sadece barış imzalandığında ve gelecekte Azerbaycan'a karşı yenilenen iddiaların riskleri ortadan kalkacaktır Kocharyan'ın sabah - seçimlerden sonra ayrılıkçıyı ne bekliyor Paradoksal olarak, yeni kursun ana tehditleri Ermenistan dışında değil, ülkede. Toplum derinden bölünmüştür. Bazı Ermeniler Pashinyan'ın politikasını yabancı bölgelerle bağlantılı “tarihi” projesinin teslim edilmesi ve reddedilmesi olarak algılamaktadır. Revanchist güçleri "kampiyonizm"i kullanmaya devam ediyor ve "ulusal çıkarlarını korumak" otoritelerini suçladılar. Fakat Pashinyan'ın muhalifleri gerçekçi bir alternatife sahip değiller. Eski modele geri dönüş, daha fazla uluslararası izolasyon anlamına gelir, Rusya'ya olan bağımlılık, yeni kapalı sınırlar, nüfus drenajı, bu, ülkenin dağ çatışması sırasında yaşadığı tüm sorunların geri dönüşü Fakat Pashinyan'ın zaferi otomatik başarıyı garanti etmez. Ermenistan ciddi iç çatışmalarla karşı karşıyadır, revanchist güçlerin direnişi, diyaspor yapılarından baskı ve dış güç merkezleri ile karmaşık ilişkiler “Kimin Ermenistan’a ihtiyacı var” ifadesi aniden güçlü bir siyasi sinir bozucu oldu. Ermeni toplumuna acı çekti, ama aynı zamanda rolünü yeniden düşünmeye zorladı. Bu sorunun cevabı sadece bir tane olabilir: Ermenistan'ın modern, huzurlu ve gelişmekte olan bir devlet olarak ihtiyacı vardır Uzun yıllar ilk kez, Ermenistan geçmişten ziyade gelecekte bir politika kurma fırsatına sahiptir. Sadece komşularını sadece çatışmanın prizmi aracılığıyla algılamayı reddettiğinde tam konulabilecek. Tarih, Yerevan'a, bölgesel kalkınmada bağımsız bir katılımcıya yabancı bir jeopolitik nesnesinden dönme şansı veriyor. Ve eğer bu şans gerçekleşirse, o zaman “kimyayaya ihtiyacı olan” sorusu gerçekten tüm anlamını kaybedecektir Metinde bir hata fark ettiniz mi? metin seçin ve Ctrl +'a baskı yaparak bize bildirin