​"Cassandra": Kırgızların Orta Asya mitolojisine dair salyası - Analitik çevrimiçi dergi Vlast

Galia Baizhanova, film eleştirmeni, özellikle "Power" için Bu hafta, son yıllarda en meraklı Kırgız filmlerinden biri Kazak kiralamada serbest bırakıldı - Bekzat Pirmatov'un Cassandra. Yönetmen için, bu sadece ikinci özellik uzunluğundaki çalışmadır: Aurora, birkaç yıl önce vurmuş, Oscar kampanyasında Kırgızstan'ı temsil etmektedir. Ancak bu sefer yetenekli yönetmen çok daha karmaşık materyale dönüşür - mitoloji, mistiklik, felsefe ve büyük Chingiz Aitmatov'un çalışması Bantın adı Aitmatov'un romanı “Tavro Cassandra” anlamına geliyor, ancak bu eserler arasındaki bağlantı arsadan daha sembolik. Aitmatov’da doğmamış çocuklar kaderini önceden hissettiler ve mutsuzluklarını mutsuz bir yaşam bekliyorlarsa ya da dünyaya kötülük getireceğini anladılar. Uyarı, hamile bir kadının alnında ortaya çıkan gizemli bir Cassandra Tauro idi. Pirmatov'da, bu fikir sadece prologda görünür Film bir şifacı efsanesi ile başlar (Ainura Kachkinbek kyzy), özel bir hediyeye sahip olan: kadınların hamile kalmasına ve bir çocuğu taşımasına yardımcı olur. Uzun çizgiler onun için sıralanıyor, ama bir gün hamile bir kadının yüzünde bir işaret görüyor - aynı Tauro Cassandra - ve kötü bir işaret onu uyarıyor Sonra hikaye genç bir kız Aisulu'ya transfer edilir, bir Kazak aktris tarafından oynanır, büyük bir filmde Yenlik Ayimgazy. galada, yalnız izlemek daha iyi olduğunu söyledi çünkü iç diyalog ve yansıma gerektiriyordu. Aslında, Cassandra yavaş, düşünülmüş bir film olarak tasarlanmıştır, sadece bir hikaye anlatmaz, ancak korku, korku ve gerçek kaygı durumuna girer ve kendi kırılganlıkları hakkında içsel bir diyaloga uyanır Aisulu uykudan acı çekiyor. Her gece aynı kabus tarafından rahatsız edilir: Uyku pariz vardır, uykuda birisi onu boğar. Kızın acısını duymak, meslektaşım onu uzun yıllar boyunca kabul etmeyen aynı şifacıya götürmeyi teklif ediyor (seçmiş Kulayim Kanometova tarafından oynanır). Ancak, Isula'yı gördükten sonra, kadın beklenmedik bir şekilde yardım etmeyi kabul eder. Böylece karanlık ve ışık güçleri arasındaki çatışmaya başlar, bir kişiyi ve eski travmalarını ve yeni hayatını mahvediyor Cassandra klasik bir slouberner. Her zamanki seyirci çığlıkları canavarların köşesinden atmıyor. Bu filmdeki eylem yavaş ve meditatif bir şekilde gelişiyor, ancak Pirmatov doğru atmosferi ve en az aletleri kullanarak zorlanan korku duygusu yaratabilir. Sonuç olarak, evler arasındaki kahramanın görünüşte muzin geçişi veya otobüsün dışarı çıkmaya çalıştığı anda alarma neden olabilir. En renkli sahneler arasında, ses olabileceği kadar garip, bir sokak tuvaletinde bir bölüm. Bu sahnede, Pirmatov uzay ve gerginlikle nasıl çalışabileceğini gösteriyor. Ve bir tuvalet gerçekten bir peaca, insan onuru da dahil olmak üzere her şeyi tüketen gerçek bir medeniyet deliğidir. Görünüşe göre, bu sahneden sonra, kendilerini ahşap bir banyoda yenilemek isteyen insanlar daha az olacak - şimdi çok daha korkunç olacak. Ama belki de korku bunun gerektiği gibi çalışır, çünkü yabancı ve ödünç alınmaz, ama hepimize aşinadır Yönetmen organik olarak ve ihtişamlı olarak, yüzyıllarca ağaçlardan yerli kültürünün tüm tanınmış görüntülerine uymaktadır, hangi büyünin beshbarmak için gerçekleştiği kökleri. Aurora'dan beri, Bekzat Pirmatov'un bir vizyoner olduğunu ve her zaman detaya dikkat ettiğini hatırlıyoruz. Köyde eski bir ev olsun, ulusal bir süsle bir desen, bu kahraman tarafından ya da bu filmde kadın güzelliğinin sembolü olarak kullanılır ve işkence ve kabusların işareti olarak kullanılır Meraklı bir şekilde, hiç kimse bir kadının başı Bekzata Pirmatova'dan daha fazla etkileniyor gibi görünüyor. Bu açıyı bu kadar azim ve aşık olan sevgi ile kullandı ki, Margarita Terekhova'nın Aynadan ünlü imajını, çit üzerinde otururken yeşil mesafeyi düşündü. Pirmatov ayrıca kadın doğasının gizemine yaklaşmak için bu açıdan çalışıyor gibi görünüyor. Yetenekli kameracı Kanybek Kalmatov'un kamerası sürekli başın gerisinde kalıyor: iyileştiriciler, kadınlar yardım için geliyor, Aisul. İlginç bir detay - resimde üç erkek rol vardır (bir iyiliğin ve kocası, bir kaveennik ve sitcom katılımcısı Zhannat Kerimbayev’in de yer aldığı gibi). Rolleri en aza edilir ve film alanı sadece kadınlara, korkularına, anılarına ve acılarına aittir İşte tüm kadın rollerinin güzel olduğunu söylemeye değer: ve harika, korkulu ve Ağlayan Enlik Aimygazy, Kazak film yapımcıları hala onu fark etmedi? Ve çarpıcı Kulayim Kanometova, sadece bir şifacı değil ve çok ilginç bir Ainura Kachkynbek kyzy, dramatik bir derinlik ve bazı söylenmemiş acı. Elbasta'nın rolüne özel övgüler, adı bir gizem kaldı Filmin ana sorunu onun kavramsal devletleştirmesidir. Birçok bireysel çözüm mükemmel bir şekilde çalışsa da, izleyiciyi estetik ve kültürel şoka atacak tek bir sistem yoktur ve geleneksel bir materyalin yeni bir okumasını açın Ses gibi teknik şeylerle başlayalım. En başından itibaren, yönetmen önemli bir dramatik enstrüman olarak ses kullanıyor. Örneğin, bir bölümde, iyileştirici, küçük şımarık için üzgünüm, elektrikten çıkıyor, ancak eski alıcı müzik oynamaya devam ediyor. Görünüşe göre iğrenç ve ilginç görünüyor, ancak bu parçanın kültürel bağlamı tam olarak okumuyor, film bu özel müziğin neden seslerini ve ne anlama geldiğini açıklayamaz. Eğer bu şarkı tekrar tekrar tekrar ortaya çıkıyorsa, asıl savaş devam ettiğinde veya Albasts'in geldiğini bildiğimiz zaman, daha kavramsal olurdu. Ve bu yüzden tam gelişim alamayacak önemli bir sembolün bir anlamı var Diğer ses çözümleri de düzenlenir. Aisulu dış dünyadan kendini korumaya çalışırken kulaklıklar giyer. Etrafındaki ses ortamı çamur haline gelir. Ama geceleri korkunç pasles ve creaks tarafından rahatsız edilmeye başlar. Yönetmen açıkça bir kişiye bir baskı biçimi olarak ses göstermeye çalışır, ancak bu fikri mantıksal sınırına getirmez. Çok fazla müzik var ve hatta üç besteci bile eklectic. Ayrı bir nokta denir, Kazak ve Kırgız dilleri çok benzer, sanki gerçek ses bıraktıysa, etki daha güçlü olurdu Filmin merkezi mesajı, kederinin karanlık kuvvetlere karşı savunmasız hale gelmesine izin veremeyen bir kişidir. O zaman Albasters ona geldi ve ona gece işkence etmeye ve onu boğmaya başladı. Acı ve travma kavramı çalışıyor, ancak en orijinal değilse, diğer resimlerde birçok kez gördük. Ana soru Albaste'nin kendisi hakkında. Film uyku pariz ile ilgili yeni bir detay ortaya çıkarır, ancak yine de bu şeytanlar hakkında taze, ayrıntılı bir konsept sunmuyor. Arnavutlar kim? Nasıl görünüyorlar? Neden kurbanlarınızı seçin ve geceleri aktif olun? Tüm bu sorulara göre, kaset sadece kısmen cevap verir. Bu arada, Albasta'nın görüntüsü Türk mitolojisinde en karmaşık ve ilginç biridir Albasta'nın bir zamanlar fertilite tanrıçası olduğu bir versiyon var, ancak İslam'ın yayılması şeytani bir yaratık haline geldi - kirli, yaramaz bir kadın gevşek saç ve saggy göğüsle. Belki de bu dönüşüm, görüntünün derin bir anlayışı için temel olabilir, ancak film bununla ilgilenmez. İlginçtir, ancak bazı nedenlerden dolayı albasta'nın görüntüsü, bu bir doll Chucky gibi görünüyor. Tabii ki, en iyi elbasta'nın “Substance” dan Demi Moore'un kahramanı olduğunu söyleyebilirsiniz, ancak Asya dokunuşunun eksikliği var ve bütçeler Hollywood ile uyumlu, muhtemelen ortalama filmimizin bütçesi kadar pahalıya mal olacak Ayrıca tablonun tarihi hakkında sorular da vardır. Gerçek kahramanın kim olduğu açık değil. servet sözcülerinin veya Isula’nın yükünü taşıyan şifacı, hem karanlık güçlerin hem de trajedisinin işgali için yeterince güçlü? Film iki hikaye arasındaki dengeler, ancak asla son bir seçim yapmaz. Görünüşe göre Soothsayer’in hikayesi çok daha ilginç olurdu, çünkü Aisulu’nun hikayesi, Saltanat Nukenova’nın trajedisine atıfta bulunduğu gibi, zaten tautolojik görünüyor. Ancak, ülkemizdeki şiddet sona erinceye kadar, konu sonsuzdur Hikayenin derinliği hakkında beklentiler vardı. Bu anlamda, Aitmatov ile karşılaştırma Cassandra lehine değildir. “Cassandra’nın Tauro”, insanlığın geleceği hakkında konuşmak için fantastik bir arsa kullandı, ahlaki sorumluluk ve insan pes etmeyi reddetme hakkına sahipti kendi kaderi. Aitmatov, medeniyet ölçeğinde sorular gündeme getirdi ve romanı sürekli olarak dünyanın geleceği hakkında düşünen karakterlerle doldurdu. Pirmatov'un bu kadar felsefi derinliği yok. Filmi her şeyden önce atmosferik mistik bir ifade olmaya devam ediyor. Çok güzel, bazı yerlerde gerçekten korkutucu, yaratıcı bir şekilde filme alınmış ve parlak görsel çözümlerle dolu. Ancak Bekzat Pirmatov, galasında projesinin Aytmatov'un film uyarlaması olarak algılanmaması gerektiğini, bunun için yeterli paranın olmayacağını ve büyük yazarın eserine layık muhteşem bir film yaratmak için olgunlaşmanız gerektiğini bizzat belirtti O halde özetleyelim: “Cassandra”, Orta Asya yapımı, gerçekten büyük bir ses getirmeye çok az kalmış, renkli, merak uyandırıcı ve oldukça yerli bir korku sonrası filmi Bu deneysel projenin (Kırgız standartlarına göre oldukça pahalı olduğu söyleniyor) genç yapımcılar sayesinde özel yatırımla çekilmesi övgüye değer: Asel Sherniyazova, Mender Suindukov, Aizhan Imankulova, Elnura Osmonalieva. Her halükarda bu, cesareti, Orta Asya özgünlüğümüz, özel estetiği ve tür paletinin genişlemesi nedeniyle desteklemeye değer bir film. Bu arada film sadece Kırgızistan ve Kazakistan'da değil Rusya'da da gösterime girecek