Nazarbayev, işçilerin haklarını konuştuğu günden nasıl kurtuldu? - Analitik çevrimiçi dergi Power

Mayıs ayının ilkinde, sokaklara bakarak, Kazakistanlı, sıcak bir şenlik gününde rahatlama fırsatına seviniriz. Halk müziği sokaklarda oynayacak, kültürel kurumlar olaylarla dolu olacak: performanslar, danslar, farklı insanların gastronomi sergileri ve akşam meydanları ücretsiz konserlerle dolu olacak. Bu gün her şey bize Kazakistan halkının etnik birliği hatırlatmalıdır Özünde, tatil olumlu anlatılar taşır, özellikle dünya çapında büyüyen ve hoşgörüsüzlük eğilimine, son derece muhafazakar ve milliyetçi politikalar daha popüler hale gelmektedir. Ancak, uluslararası takvimde, bu tatil başka bir günde kutlanıyor, 16 Mayıs. Birleşmiş Milletler’in inisiyatifinde kutlanıyor ve “Bir Başkasıyla Barışta Birlikte Yaşamak Günü” olarak adlandırılır Birçok ülkede, sendikalar tarafından yönetilen grevler ve dayanışma eylemleri Mayıs Günü'nde gerçekleşecek. İlerici sosyal reformlar talep edecekler ve aynı zamanda Chicago'nun Haymarket Meydanı'ndaki katliamı da hatırlayacaklar, bu yüzden Kazakistan'daki Zhanaozen olaylarından vazgeçecekler İşçi Günü'nün ardındaki hikaye 1886'da başladı, Chicago'daki on binlerce işçi greve gitti ve sekiz saatlik bir iş günü talep etti ( sekiz saatlik iş günü yasası ABD'de 1938 yılına kadar resmi olarak uygulanmadı) Şeytanstrators birkaç gün polisle çatıştı ve 4 Mayıs'ta bilinmeyen bir kişi Haymarket Meydanı'nda bir grup güvenlik kuvveti attı, sonra hangi polis işçilere ateş açtı. Önümüzdeki aylarda, cezalandırıcı yetkililer protesto liderlerini avlayacak ve dört işçi aktivisti asılı tutulacak İkinci Enternasyonal’in Paris Kongresi (solcu işçi partileri) bu tarihi “Dünyadaki işçilerin günlük grevi” olarak ilan edecektir Kazakistan'da, 1995 yılına kadar, bu tatil aynı zamanda Uluslararası İşçilerin Dayanışma Günü idi. Bununla birlikte, devrimci projenin totaliter bir hale getirilmesiyle, bu gün protesto retoriğini kaybetti ve Komünist Parti'nin işçiler ve sendika komiteleri tarafından destek için en üst düzey bir gösteriydi, aynı zamanda manuel Bununla birlikte, perestroika'nın başlangıcında, maden ve madencilerden oluşan işçi sınıfı hareketi Kazakistan'da ivme kazanıyordu. Bu hareketin büyümesi, daha sonra Başkan Nursultan Nazarbayev'in piyasa reformlarını yürütmek için zor hale geldi, bu da işçi sınıfı daha kötü hale getirebilirdi Birçok araştırmacı 1995'i Kazakistan'da kişisel bir güç modeline doğru bir dönüm noktası olarak görüyor. O yıl, eski başkan bir kez daha Kazakistan parlamentosunu çözdü, gücünü güçlendiren yeni bir anayasaya bir referandum düzenledi ve en önemlisi, uluslararası kuruluşlardan finansman almak için sendikaların yeteneğiyle sınırlıydı Bu değişiklikler Kazakistan'ı trajik olaylardan kurtarmadı. Sosyal gerginlikler ve işçiler ve işverenler arasındaki görüşmeler için etkili mekanizmaların eksikliği, Zhanaozen'deki uzun bir protestoya yol açtı, bu da isyanlarda ve çekimlerde sona erdi, ki bu 16 kişinin hayatına göre Nazarbayev'in ayrılmasından sonra, yeni başkan Kassym-Jomart Tokayev geçmişten kurtulmaya başladı ve bu da tatillere dokundu. İlk Başkan Günü bir tatil olmayı bıraktı ve Cumhuriyet Günü, aksine yeni bir statü elde etti Bununla birlikte, İşçi Günü hiçbir zaman Kazakistan'ın resmi takvimine geri dönmedi ve Kazakistan Halkı Birliği devlet modelini miras almaya devam ediyor, bu da iş politikasından sosyal uyum fikrine kadar önemini değiştiriyor Bu retori, mevcut Cumhurbaşkanı Kassym-Jomart Tokayev'in konuşmalarında devam ediyor, bu da sadece işçi çatışmalarının salgınlarına katkıda bulunuyor, sendikalar ve işçi mevzuatı üzerinde yasalar hala çalışanlardan daha fazla