Kadamzhai antimon tesisi hâlâ hayatta. Ve farklı ülkeler bunu iddia ediyor

Kadamzhai antimony bitkisi, zor bir ekonomik durumda olsa da, hala Rusya'ya ham malzemeleri satmaya devam ediyor. Bu, Çin yatırımcılarının bunu iddia ettiği ilk yıl değil. Ama benim antimony olacak, çünkü Çin dünya lideri olmadan mı? Bu, ekonomist Kalnur Ormushev'un söylediği şeydir Endüstri için antimony'nin önemi sürekli yüksek. alaşımların üretiminde, bataryalar, alev gecikmeleri, elektronik, birçok çift kullanım teknolojisinde kullanılır. Küresel antimony pazarı en konsantre olanlardan biridir. Büyük rezervleri, Çin, Tacikistan ve Rusya da dahil olmak üzere sınırlı sayıda ülkede yoğunlaşmaktadır. Bu, piyasayı ham malzeme tedarikinde değişikliklere karşı hassas hale getirir Antimony üretimi ve işlenmesinin% 60-70'i Çin'de düşüyor, bu metalin en büyük tüketicisi ve bu nedenle ham malzemelerin cazibesinin en büyük merkezi Çin'in genel Gümrük İdaresine göre, Ocak - 2024 için, antimony veyalerin ithali ve yaklaşık 249 milyon dolara mal oldu Kırgızstan, yaklaşık 31 milyon dolar olan tedarikçiler arasında üçüncü sırada yer aldı. Ancak bu rakamlar, ülkemizdeki bu endüstrinin durumunu değil, ham malzeme ihracatını gösteriyor Tedarikin önemli bir kısmı ores ve konsantre oluyor ve ülkede derin işleme kapasiteleri boş kalıyor Bu sorun. Kalıcı talep ve antimony için yükselen fiyatlar bağlamında, Kırgızstan, mevcut işleme potansiyelini tamamen kullanmadan piyasadaki varlığını artırıyor Kadamzhai bitki, ek değerin gerçek bir bağlantı haline gelebilen, aslında bu zincirden düşer, birincil hammaddelerin tedarik seviyesindeki antimony pazarına katılır, ana ekonomik fayda, son ürünlerin işlenmesi ve üretimi aşamalarında oluşur Kadamzhai Antimony Bitki 1936'da faaliyete geçti ve on yıllar boyunca endüstrinin temellerinden biriydi. 14 metal antimony türü ve bileşikleri yılda 17 bin ton - dünya antimony üretiminin yaklaşık% 10'u üretildi. Tesisin üretimi bir dünya standardı olarak kabul edildi. Daha sonraki yıllarda bile, tasarım kapasitesi 5.4 bin ton metal ve yıllık 1 bin ton antimony trioksit idi Kadamjai bir zamanlar geri dönüşüm zincirinin önemli bir unsuru olarak işlev gördü. Tarihindeki dönüm noktası genellikle iki bin yılın özelleştirmesi olarak adlandırılır. Devlet tehlikesi Kazak işleriyle ilgili yapılarla satıldı. İşlem, yatırımcının 8 milyon dolar değerindeki borçlarını geri ödemesi ve modernleşmede 11 milyon dolara yatırım yapmasına yardımcı oldu. Bitki kendisi, referans verilere göre 2.4 milyon dolara satın alındı İlk aşamada, durumun seviyeye başladığı görünüyordu. İşçiler, 2009 yılına kadar 12 bin ton antimony'ye ulaştı. Ancak paralel olarak, kararlar işletmenin sürdürülebilirliği üzerinde olumsuz bir etkiye sahip oldu. 2006 yılında Kadamzhaiskoye mayın kârsız ve susuz ilan edildi. Kendi ore madenciliği durduruldu, işletme ham malzemeleri ithal etmeye başladı Bir tedarik planı deniz şirketleri aracılığıyla inşa edildi. Ore, ton başına yaklaşık 800 $ 'lık bir fiyatla satın alındı, sonra 1,700 $ için Dubai'deki yapıyı yeniden satın aldı ve 3000 $ / ton için fabrikaya girdi Bu bağlı şirketler istikrarlı kârlar getirdi, bitki - anahtar kaynağı üzerinde kontrol maliyetlerini ve kaybı arttı. 2014 yılına kadar, şirket aslında 2020 yılında, Kırgızstan Yüksek Mahkemesi Kadamzhai Antimony Plant bankarupt ilan etti. Sahibin toplam borcu 542 milyon Soms'ı aştı. Prosedürün bir parçası olarak, özel bir yönetici görevlendirildi Bir sonraki aşama, Türk başkentinin yıllarındaki bitkinin gelişi ile ilişkilidir. Projenin operatörü Duvatash LLC, ana yatırımcı olarak, Türk şirketi Dua Altın Madencilik İthalat ve İhracat A.Ş. dahil olmak üzere projenin kurucularıydı. Proje, büyük ölçekli yatırımlarla ilgili açıklamalara eşlik etti, 50 milyon dolardan fazla, Kadamzhai antimony ve Haidarkan'ın restorasyonunda Şirketin yönetimi bireysel atölyelerin lansmanını duyurdu, ekipman düzeni ve çalışanların sayısını 2.000 kişiye artırma niyetini açıkladı 2023 yılına kadar, Türklerin Türk olduğu açık oldu yatırımcının planları uygulanmaz. Duvatash LLC sadece fabrikanın restorasyonunda vaat edilen 50 milyona yatırım yapmadı, ancak aynı zamanda ilgili üretim sitelerinde bile sürdürülebilir operasyon sağlamak için başarısız oldu Aynı yatırım yapılandırmasının bir parçası olan Haidarkan'ın çalışanları, ücret gecikmeleri nedeniyle bir grev duyurdu. Sendika yatırımcıdan finanse edilen sorunlara işaret etti ve işçilere borç biriktirdi 2025 yılında, Kadamzhai'nin etrafındaki durum daha fazla gelişme aldı. Ülkenin kanun uygulama ajansları, fabrikadan 22.5 ton antimony konsantre değerinden daha fazla çalmak için bir girişimin baskısını bildirdi (on 600 $). Şirketin finansal ve yasal sorunları etrafında ilerlemek, endüstriyel iyileşme yerine, başarısız büyük ölçekli yatırımlara karşı, yatırımcının işletmeyi etkin yönetim ve geliştirmelerini sağlamak için kuşkularını artırdı Bugün, bitki zor bir finansal durumda kalır. Daha fazla gelişme için çeşitli seçenekler çalışılıyor. Son iki yılda, şirket özelleştirme, üretim kapanması, iflas, yatırımcı değişimi ve yeniden deneme girişimleri yoluyla gitti. Bu aşamaların her biri beton kararlarına, rakamlara ve halk vaatlerine eşlik ediyordu, ancak hiçbiri sürdürülebilir bir gelişim modelinin oluşumuna yol açtı Bu projelerde, öncelik, ürünlerin yeniden dağıtılmasına ya da bireysel kapasitelerin kısa vadeli lansmanına, tam teşekkküllü bir üretim zinciri inşa etmeden planlandı Böylece, Çin yatırımcılarını% 30 ila% 70 arasındaki ürünlerin dağılımı ile çekme olasılığı aktif olarak kabul edilir. Bu yapılandırma, Kırgızstan ve uzmanların her iki devlet organlarının sorularını gündeme getiriyor. Sadece ve çok fazla ürün dağıtımıyla bağlantılı değiller, ancak en önemlisi, ekonomik ilgilerle ve işletmenin uzun vadeli modeli ve beklentileriyle Dünyanın önde gelen hammadde üssü ve gelişmiş işleme altyapısına sahip olan Çin, antimony'nin en büyük sahibidir. Mantıklı bir sonuç, Çin için dış bir varlık olarak Kadamzhai tesisinin sadece antimony üretimini ve tedarikini kontrol etme ve Kırgızstan'daki antimony endüstrisinin gelişimine karşı bir nesne olmadığı görülüyor Şu anda, Kırgızstan'daki antimony depozitoları kullanılmaz. Onlara yapılan üretim iki bin yıl ortasında durduruldu, mayınlar mothballed idi. Lisanslar ve yerli alanlara yönelik diğer haklar, onları geliştirmek için acele etmeyen Çinli şirketlere aittir Örneğin, 2015 yılında Çin Huaxin LLC tarafından alındı, ancak antimony çıkarılmasında gerekli çalışmalar hala orada gerçekleştirilmiyor Bu nedenle, riskli bir senaryonun olasılığı çok yüksektir, ki Çin yatırımcıları resmi olarak işletmenin çalışmalarına devam etmektedir, ancak üretimin tam kapasiteye ulaşması mümkün değildir. Bir bitki için, hangi istihdam ve gelir bağlıdır, bu, mevcut belirsizliği korumak anlamına gelir, onu aşmamak anlamına gelir Kırgızstan dışında, Tajikistan geleneksel olarak en yakın kaynak olarak kabul edilir, önemli antimony rezervleri ile. Bununla birlikte, ihracat kısıtlamaları, iç işleme önceliği Tajik hammaddeleri ithal etme olasılığını azaltır Umut verici bir yön Rusya, yeterli antimony rezervlerine sahip. Orada, işleme tesisleri, antimony ve bileşikler için çok yüksek yerli taleple tam olarak tanışmaz. Kırgızstan için, bu bir fırsat penceresidir: sonuçta, oradan hammadde alabilir ve Rusya'nın capacious pazarına son verebiliriz Sovyet döneminde, Kadamzhai Antimony Plant tam olarak tek bir üretim sisteminin bir unsuru olarak çalıştı ve SSCB'nin çeşitli bölgelerinden ham malzemeleri aldı ve yerli ve yabancı pazarlar için üretim sağladı. Tesisin başarısı sadece kendi yataklarından antimony'nin işlenmesine dayanıyordu, ancak aynı zamanda farklı kaynaklardan ham malzemelerle çalışma yeteneği, Kadamzhai'deki teknolojik yetkinlikleri ve üretim kapasitelerini yoğunlaştırdı Tesisin optimum geleceği, istikrarlı kapasite kullanımı ve etkili sonuçlar tek zamanlı yatırımlar tarafından değil, yol boyunca istikrarlı bir zincir inşa eden bir üretim modelinin oluşumu aracılığıyla elde edilir Hammadde temini, bunların derinlemesine işlenmesi, bitmiş ürünlerin üretimi ve satışı Modern gerçekler dikkate alındığında, kurumsal gelişim için en etkili strateji, bu modelin yeni bir düzeye restorasyonu gibi görünmektedir. Amaç, Kadamjai antimon tesisinin bir işleme merkezi olarak görev yaptığı ve hammaddelerin Rusya ve Orta Asya ülkeleri de dahil olmak üzere antimon rezervi olan çeşitli ülkelerden geldiği uluslararası bir hammadde ve dağıtım zinciri oluşturmaktır Bu, öncelikle, bireysel alanların durumuna bakılmaksızın üretim kapasitesinin istikrarlı kullanımını sağlayacaktır. İkincisi, konsantre ihraç etmek yerine hammaddeleri daha yüksek düzeyde hazır hale getirerek ek istihdam yaratır ve cumhuriyet hazinesine vergi gelirlerini artırır. Üçüncüsü, katma değeri yüksek ürünlerin sürdürülebilir ihracat akışları oluşturulacak Bitmiş ürünler tesis tesislerinde işlendikten sonra hem işleme kapasitesi sıkıntısı çeken hammadde tedarikçisi ülkelere hem de Avrupa, Asya, Orta Doğu ve Kuzey Amerika gibi uluslararası pazarlara geri tedarik edilebilmektedir Değerin hammaddenin çıkarılması aşamasında değil, işlenmesi ve nihai ürünün üretilmesi aşamasında yaratıldığı, dünya uygulamasına uygun bu model, halihazırda pratikte uygulanmaya başlamıştır Rusya'dan yatırımcıları ve uzmanları temsil eden Voyager Group ve Konus LLC, Kadamzhay'da işlenmek üzere antimon hammaddeleri tedarik etmek ve ardından bitmiş ürünlerin dış pazarlarda satışı için bir sistem oluşturdu. Aslında, tesisin verimliliğini tarihsel olarak güvence altına alan ve modern koşullarda yeniden uzun vadeli gelişiminin temeli haline gelebilecek aynı üretim zinciri yaratılıyor Dolayısıyla Kadamzhai Antimon Fabrikasının restorasyonu ve işletilmesi konusu yerel bir görev değildir; sadece yatırımı değil aynı zamanda hammadde ve satış pazarlarına yönelik sürdürülebilir dış ilişkilerin inşasını da gerektirir. Bu olmadan, kuruluş resmi yatırımcılarla bile ara sıra faaliyette kalma riskiyle karşı karşıya kalır İşletmeyi, kaderi bir sonraki mülkiyet değişikliğine bağlı olan yalıtılmış bir varlık yerine, bölgesel ve uluslararası zincirlere gömülü bir sanayi merkezi statüsüne döndürmek mümkün ve gereklidir. Bu sadece yatırımcıyı değil, kalkınma modelini de seçme ihtiyacı anlamına geliyor. Bu seçim, tesisin periyodik bir faaliyet noktası olarak mı kalacağını yoksa bölgesel ekonominin sürdürülebilir kalkınmasının itici gücü mü olacağını belirleyecek