İran paradoksu: Ulusal güvenliğe tehdit olarak “akıllı şehir”

On yıllar boyunca, akıllı şehirler bir fikir etrafında inşa edilmiştir: bir sistem topları daha verimli bir şehir yönetiyor. 2026 yılı, bir sistemin topladığı daha fazla verinin, sızdırabileceği daha fazla veri olduğunu gösterdi. Bu olay “İran paradoksu” olarak adlandırılır İsrail ve İran arasındaki 12 günlük savaştan sonra 2025 Haziran ayında, Associated Press, Bloomberg, Financial Times ve Check Point Research, İsrail'in sokak kameralarına birkaç yıl boyunca eriştiğini bildirdi. Veriler bireylerin hareketlerini takip etmek ve sonra onları ortadan kaldırmak için kullanılmıştır. Aynı araçlar 28 Şubat'ta ülkenin liderliğine karşı operasyon sırasında kullanıldı Birçok insan bu oyunu oynadı. Check Point, bölgedeki Çin yapımı IP kameralarına yönelik saldırılarda bir artış kaydetti - İsrail, Katar, Bahreyn, Kuveyt, BAE, Lübnan ve Kıbrıs. Örneğin, İsrail'deki Weizmann Enstitüsü yakınlarındaki bir kamera uzlaşmaya uğradı. Yakında, bina bir İran balistik füzesi tarafından yok edildi. 2023'te Hamas, güney İsrail'deki özel kamera çiftliklerine erişim sağladı ve 7 Ekim saldırısını planlamak için onları kullandı. Model kaza olarak kabul edilmek için çok düzenli olarak tekrarlanır Bir şehir kamera artık sadece bir video kamera değil. Bu, yakalamak, tanımak, tanımlamak ve mağazalardaki verileri tanıyan bir bilgi ağı içinde bir düğümdür. Şehir reaktif bir modelden hareket ediyor (“Eklendi – tepki gösterdi”) bir tahmin edici bir tanesine (“modeli – olayı engelledi”) Bu değişim açık faydalar getiriyor. Ama aynı zamanda her şeyi gören bir sistemi nasıl güvence altına alacağını da gündeme getiriyor. 2025-26 olaylarından sonra, konu, kenar bilişimine geçiş açısından altyapı için pratik gereksinimlerin kategorisine taşındı. Aynı zamanda, bilginin birincil işlenmesi tek bir merkezde değil, doğrudan periferik cihazlar üzerindedir. Aggregated data merkeze gönderilir. Bu yaklaşım 70-% 90 oranında artan trafiği azaltır ve sistemin merkezi ile iletişim kesintiye uğradığında bile çalışmaya devam etmesini sağlar Merkezileştirilmiş bir modelde, tüm veriler merkezi hacklerseniz mevcuttur. dağıtılmış olarak, on ve yüzlerce yerel düğüm hacklenmelidir. Hangi sistem daha güvenilir, diğer şeyler eşit, açık Yıllardaki akademik makaleler (özellikle, MDPI Smart Cities'deki akıllı şehirler için Edge AI'nın gözden geçirilmesi ve ACM Transactions'in İnternet'teki araştırmaları) yerel anonymizasyon ile birlikte dağıtımın, altyapının seviyesindeki kişisel verilerin sızıntı riskini azaltmak için bir çalışma mekanizması olduğunu açıkça göstermektedir Kazakistan için, bu soyut bir konuşma değildir. Akıllı video gözetimi çoğu komşudan daha hızlı geliştiriyoruz: yol ve halk güvenlik sistemleri Almaty, Shymkent, Aktau, Atyrau, Taraz, Almaty ve Turkestan bölgelerinde faaliyet gösteriyor. Kazakistanlı gelişmeler zaten yurtdışında kullanılıyor, örneğin Namangan, Özbekistan'daki ikinci büyük şehir. Şimdi bu sistemlerin mimarisi oluşturuldu ve on beş yıl ufukta istikrarlarını belirleyecek Son yıllarda uluslararası uygulamada, Güven değerli AI kavramı – “güvenli yapay zeka” – konsolide edilmiştir. Üç balinaya değer. İlki dijital egemenliktir. Tahran deneyimi, dış sunuculara giden verilerin başka birinin erişim bölgesinde er ya da geç sona erdiğini gösteriyor. Farklı bir yaklaşım kullanıyoruz: örneğin, sistemin algoritmaları ve yazılımı “Sergek” (“Korkem Telecom”), yerel mühendisler tarafından yazılmış ve verilerle sunucular ülkede bulunmaktadır İkincisi algoritmaların şeffaflığıdır. Kullanıcılar ve hükümetler, sistemin hangi verileri topladığını, karar verdiğini ve kime erişimi olduğunu anlamalılar. Bir opak sistemi doğru korumak zordur - nereden sızdırıldığını anlamak zordur Üçüncüsü siber esnekliktir. Kentsel altyapı yardımcı bir hizmet olmaya son verir ve ulusal güvenlik unsuru haline gelir. Kritik nesnelerle karşılaştırılabilir bir koruma seviyesine ihtiyaç duyar, ticari yazılım değil Bu yaklaşımı uygularken, halk algısının sorusu ortaya çıkabilir. Şehir güvenliği söz konusu olduğunda - ihlalleri düzeltmek, okulları korumak - toplum gözetim sistemlerini destekler. Faydaları açıktır: Almaty ve Astana'da, trafik kameralarının kurulumundan bu yana, yol kazalarındaki ölüm sayısı azaldı, bölgesel iletişim servisine göre, %40'tan fazla Bireylerin kimliğinin belirlenmesi söz konusu olduğunda (ve bu olmadan sokaktaki suçlarla nasıl mücadele edebiliriz?) tutum anında olumsuza dönüşüyor. Ve sadece burada değil. Son yıllarda ABD ve İngiltere'de yaşanan vakalar, sisteme olan güvenin teknolojinin kendisi tarafından değil, amacının erozyona uğraması nedeniyle yok edildiğini göstermektedir. Sistemin işlevlerinin biyometriye, departmanlar arası entegrasyona doğru genişletilmesi ayrı bir tartışmayı ve ayrı bir düzenleyici devreyi gerektirir “Akıllı şehirlerimiz” hangi yönde gelişecek? Bu bir teknoloji meselesi değil, sistem mimarisi ve düzenleyiciler meselesidir. Merkezi modeller yönetim açısından etkilidir ancak daha savunmasızdır. Dağıtılmış olanlar daha güvenlidir ancak karmaşık koordinasyon ve olgun bir mühendislik kültürü gerektirir. Akıllı Şehir konseptinde her durumda dijital egemenlik ön plana çıkıyor. Önceden yaratılmalıdır ve bunu yalnızca biz kendimiz yapabiliriz: dışarıdan hiç kimse onunla ilgilenmeyecek ve onu bizim için yaratmayacak