İran Savaşı ve Dünya Sisteminin Değişimi - Preigerman Analytics

İran savaşının sonucu ne olursa olsun, uluslararası ilişkilerin tüm sistemi için uzun vadeli sonuçlar olacaktır. Bazıları şu anda kolayca görülebilir Orta Doğu'daki savaş ve neden olan sayısız çelişki (ve eski) çözülmemiş durumda ve ABD ile İran arasındaki uzlaşmanın genel modeli sadece varsayımsal hatlarına sahiptir. Tabii ki, şimdiye kadar ulaşılan sonuçları çekmek için çok erken. Bununla birlikte, daha önce ifade ettiğimiz tezi güvenle doğrulayabiliriz: 28 Şubat'ta başlayan ABD-İsrail askeri kampanyası, uluslararası ilişkilerin tüm sistemi için yapısal sonuçlar doğuracak Başka bir deyişle, bu savaş tarihe bir sistemsel olarak düşecektir. Bu, tek başına dünya ilişkilerinde uzun vadeli değişikliklere neden olacağını ifade etmiyor. Birçok yönden, Orta Doğu çatışmasının bu iterasyonu, ivme kazanan uluslararası ilişkilerdeki uzun trendlerin sonucudur. Ve bu, savaşın sonunda, dünyadaki dönüşüm süreçleri tamamlanacak ve sistem bazı istikrarlı bir şekilde çözülecek. Açıkçası, dönüşüm devam edecek. Henüz sonunu göremiyorlar. Ancak Orta Doğu'daki bu savaş sadece belirgin bir şekilde hızlandırılmış sistemsel dönüşümlere sahip değildir ve başlamadan önce beklemeyi umduğu birçok ülke için acı verici sorular ortaya koymuştur. Ayrıca, gelişmenin farklı vektörlerine sahip olabilecek bazı gelecekteki olayların dersini de belirledi. Dünyadaki Analistler uzun süre bunun hakkında konuşacaklar. Aynı zamanda, savaşın daha ileri rotası kesinlikle yeni introductory getirecek. Bu arada, bazı zaten belirgin sistemik sonuçları kaydedeceğiz Bölgesel veya küresel ilişkilerdeki baskın durumu iddia eden devletler, diğer uluslararası aktörlerin gözündeki iddialarını haklı çıkarmak için askeri güce başvurduklarında, her zaman bir haç noktasındalar. Hızlı ve ezici bir sonuç elde etmeyi başarırlarsa, etraflarındaki insanlar – ister beğendikleri olsun – bu iddiaları meşru olarak algılamaya başlarlar, onları saygıyla tedavi etmeye zorladılar. Böyle bir devletin askeri eylemleri uluslararası hukuk normlarını ihlal etse ve derinden ahlaksızdır Ancak, ezici bir güç pozisyonundan yaratılan güç eylemi çarpıcı bir etki vermez ve hatta zamanında sürüklerse, sonuç tam tersidir. Geopolitik “paylar”, onu diğerlerinin algısında alan devletin hızla değerini kaybediyor Epic Fury'i onaylamada, Beyaz Saray ilk senaryoda açıkça sayıldı. Belki de geçen Haziran ayında İran'ın nükleer tesislerine hava saldırıları deneyimi ve bu yılın Ocak ayında Venezuela'daki amfibi operasyonlarının başarısı Donald Trump yönetimi ile acımasız bir şaka yaptı. Başarıdan bazı vertigo muhtemelen bir kişinin kendi gücünün gölgelenmiş rasyonel analize sahip olmasının bir başka nedenidir. Ve iki ay sonra, bu zaten fork’un ikinci senaryosuna yol açtı: Bugün ABD'nin herhangi bir sorunu çözmesine izin verecek olan üstün askeri güce sahip olmadığı açıktır, ancak dünyanın Kuzey Amerika bölgelerinden binlerce kilometre uzaklıktadır Uluslararası ilişkilerdeki gerçek güç dengesi ve yakın gelecekte bile belirsizliği hakkında toplam belirsizlik koşullarında, bu, gezegenin tüm köşelerinde anında okunan çok önemli bilgilerdir. Olayların nasıl ortaya çıktığı önemli değil, ana şey çoktan oldu: Kralın biraz çıplak olduğu söyleniyor Bu, Washington'un statüsü ve görüntüsünden çok daha büyük bir konudur. Eksik bilgi koşulları altında, böyle bir işitme kolayca yorum ve algılamada aşırıları uyarır. Ve eğer sadece yakın zamanda dünya topluluğunun gözlerinde Amerika Birleşik Devletleri'nin gücü kurtarılamazsa, şimdi pek çok kişi tarafından kurtarılamaz veya sorgulanacaktır Sonuç olarak, Amerika Birleşik Devletleri kendini bir durumda, ya da bir acil büyük ölçekli çabayı daha fazla tehlikeye atmak ve bir süper güç olarak viability ispatlamak zorunda olduğunu bulur. Ancak daha büyük risklerle ve potansiyel olarak acı verici sonuçlarla geliyor. Ya da ABD yetkilileri artık İran blitzkrieg'nin başarısızlığından sonra kendi dünya algılarıyla uluslararası davranışlarını uyumlulaştırmaları gerekiyor İlk ve İkinci Alternatifler son derece tehlikeli çünkü diğer jeopolitik aktörleri bu sorunları kullanmaya teşvik ediyor, Washington'un büyük ölçüde kendi elleriyle yarattığı. Sonuç olarak, daha ileri ve daha büyük istikrarsızlaştırma potansiyeli Orta Doğu'nun çok ötesinde büyüyor. Son küresel hegemon'un mevcut açıklarını oyunun yeni bölgesel dengelerini ve kuralları oluşturmak için kullanmak için daha fazla günah var Buna ek olarak, dünyadaki güçlerin gerçek dengesi ve ABD'nin aktif bir askeri-politik çizgisini sürdürme yeteneği, Washington'un çeşitli kıtalarda müttefikleri için doğal bir soruyu gündeme getiriyor: kendi güvenlikleri için ne kadar güvenilir ve yeterli, Amerika Birleşik Devletleri ile ittifak? Dahası, Orta Doğu savaşı bağlamında, bu sorunun pratik önemi, Farsça Körfezi ve Avrupa'daki Amerikan müttefikleri tarafından hızla hissedildi Ve bu şimdi kesinlikle Donald Trump'ın politikalarının öngörülemezliğine kaybedemediği bir soru. Cevap sadece uzun kutuya kapatılamaz, turbulence'ı beklemek umuduyla. Orta Doğu olaylarına ve onların yarattığı küresel kargaşaya karşı, sorun yapısal hale geldi Amerikan Gözlerindeki Barış Orta Doğu'daki savaş, Amerikan toplumunda daha az derin dönüşüm etkisi olmayacak. Belki de daha fazla erişim. İç Amerikan tartışma sadece Orta Doğu olaylarına cevap verecek, ancak özellikle de Amerika Birleşik Devletleri'nin dünya gözlerinde tanımladığı post-Iranian algısına cevap verecek. Washington'un şimdi uluslararası ilişkilerdeki tüm diğer zorluklar, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki dış politika söylemlerini etkileyecek, daha hızlı ve daha basit bir hale getirecek Orta Doğu krizinin Amerika Birleşik Devletleri'nde yerli siyasi notları nasıl etkileyeceği veya Kasım ayında orta vadeli seçimlerin sonuçlarını nasıl etkileyeceği sorusu değil. Bu, Amerikan kamuoyu ve elit duygular üzerinde çok daha temel bir etki ve onların dış politikadaki gelecekteki projeksiyonları On yıldan fazla bir süredir, dış politika için talep Amerikan vatandaşları arasında büyüyor. Bu, kendi hükümetinin uluslararası faaliyetleri, dünya polisinin daha önceki alışkanlık statüsünü azaltacaktır. Bu büyük ölçüde Donald Trump'ın 2016 yılında Washington siyasi Olympus'a ve ardından 2025 yılında Beyaz Saray'a geri dönmesine yol açtı. Onun sloganlarında “Amerika İlki” ve “Amerika'yı Tekrar Yap”, birçok seçmenler, kendi temel dış politika ilgilerine odaklandığını gördü Amerikan seçim kampanyalarında çok daha ikincil bir rol oynadığı gibi dış politika gündemi. Ancak, MAGA ve diğer bazı siyasi gruplar tarafından lavish uluslararası aktivite ve iç refah arasındaki bağlantı birçok vatandaşla açıkça yeniden ortaya çıktı. Şimdi, Orta Doğu problemlerinin arka planına karşı, bu yanıt daha da güçlü hale gelecektir. Yabancı-politik kısıtlama talep ve küresel baskınlığa ilişkin iddiaların yerine odaklanmak sadece büyüyecek. Ulusal ilgi algılarını şekillendirmeye devam edecek, Cumhuriyetçi ve Demokratlar da hesaba katacak Tabii ki, tüm bunlar, yeni bir odaklanmış ve boşanmış dış politika modeline anında bir Amerikan konsensüsüne yol açma bekleniyor. Ancak, İran savaşının arka planına karşı, bu düşünce vektörü açıkça güçlendiriyor. Ve bütün dünya şimdi çeşitli sorunları gözlemlemek için uzun bir zaman olacak Bu nedenle, bazı ironi ile Trump'ın kendi derecelendirme ve dış politika problemlerinin pahasına, sonunda başkanlıktan önce seçim kampanyalarını inşa ettiği MAGA ideallerine yol açıyor