Yapay zeka, kuşları “seslerinden” tanımayı öğrendi

Amerikalı biyologlar, yabani kuşların bireysel ses özelliklerini %90'a varan bir doğrulukla tanımak için evrişimli bir sinir ağını eğittiler. Hi-Tech bunu Methods in Ecology and Evolution dergisindeki bir çalışmaya referansla bildiriyor West Virginia Üniversitesi'nden ornitologlar, ABD Balık ve Yaban Hayatı Servisi ile birlikte, nadir kuş popülasyonlarının biyoakustik izlenmesine yönelik yenilikçi bir yöntem geliştirdiler. Bilim insanları, daha önce çok fazla zaman gerektiren belirli bireyleri takip etme sürecini otomatik hale getirdi Kuşların göçünü ve hayatta kalmasını incelemek için kullanılan geleneksel yöntemler arasında bantlama veya işaret etme yer alır. Bunu yapmak için araştırmacıların, hayvanlarda ciddi fiziksel ve psikolojik strese neden olan ve bazen yaralanmalara neden olan yabani kuşları ağlarla yakalaması gerekiyor. Aynı zamanda, manuel ses izleme, biyologların ormanda aynı kuşun mu öttüğünü yoksa aynı türün farklı bireyleri mi olduğunu anlamalarına olanak vermiyordu Yeni bir sinir ağı bu sorunu temassız çözüyor. Geliştiriciler yapay zekayı, sayıları hızla azalan nadir bir göçmen kuş türü olan mavi orman ötleğeninin (Setophaga cerulea) şarkılarının bir dizi ses kaydı üzerinde eğitti Program, ses dosyalarını zaman içinde sesin frekansını ve yoğunluğunu gösteren görsel spektrogramlara dönüştürür. Yapay zeka, şarkıların insanın duyamayacağı en ince mikro yapılarını analiz ediyor: bireysel duraklama uzunlukları, frekans modülasyonları ve trillerdeki benzersiz hece kombinasyonları Testler, kayıt rüzgar gürültüsü veya geçen arabaların arka planında ucuz bir ses kayıt cihazıyla yapılmış olsa bile, algoritmanın belirli erkek kuşları doğru bir şekilde tanımladığını göstermiştir. Ses tanımanın doğruluğu %90'dı, bu da yöntemi fiziksel çiplemeye güvenilir bir alternatif haline getiriyor Teknolojinin kullanıma sunulması, ekolojistlerin otonom akustik istasyonlar kullanarak dünyanın dört bir yanındaki korunan kuş türlerinin hareketlerini günün her saatinde izlemesine olanak tanıyacak. Bilim adamları, popülasyonların büyüklüğünü doğru bir şekilde hesaplayabilecek, belirli çiftlerin yuvalama bölgelerinin sınırlarını belirleyebilecek ve yaban hayatının yaşamına en ufak bir müdahale olmaksızın korunan alanların etkinliğini değerlendirebilecek