Savaş Garantörü - Kocharyan ve hayal dünyası

Ermenistan Cumhuriyeti'nin ikinci başkanı ve Başbakan'ın “Armenia” bloklarından aldığı şu anki aday Robert Kocharyan, Haziran seçimlerinden önce bir dizi program görüşmesi başlattı, aslında tüm kampanyasının ana sloganı oldu. Eğer 2021'de seçildiysek, dağlık halkı sınır dışı edilmeyecekti, çünkü bu aptal ifadeyi Prag'da imzalamadık, bu durumu değiştirdi. Bunun hakkında hiç şüphem yok Masis ve Valvedzor'daki seçmenlerle toplantılarda, Kocharyan farklı bir açıdan aynı fikri geliştirdi: onun altında, insanlar güvenlik hakkında sormadılar, çünkü güvenlik vardı. Böylece, Ermeni ayrılıkçı hareketin kurucularından biri, Azerbaycan ile savaşın mimarları ve Azerbaycan topraklarının neredeyse otuz yıllık işgali kendisini barıştan alıkoymuş gibi sundu Bu daha ayrıntılı olarak tartışılması gereken mesajdır. Barışa ne diyor, aslında hiçbir zaman var olmadı. Komşu devletin topraklarının yüzde yirmisi işgal edildi. Topraklarından bir milyondan fazla Azerbaycanlının, Khojaly'deki soykırım üzerine inşa edilmiş bir durumdu, on binlerce mezar her iki tarafta da. Barış, katı bir tanımla, iki kabul edilen parti gerektirir. İş farklı bir devlettir: bir taraf diğer tarafa sahiptir, diğeri kendi geri kazanmak için anı bekliyor. Kocharyan bugünden açıkça gurur duyuyor, diplomasinin başarısı değildi, ancak Baku'nin yanıtını hazırladığı uzun bir duraktı. Kelimeler yedeklenebilir, ancak olaylar değil. 1994'ten 2020'ye kadar, Ermeni silahlı oluşumlar bölgeyi yasal olarak Azerbaycan'a ait olarak kontrol etti ve her gün bu kontrol bir savaş günü oldu Alt konut ölçeğini değerlendirmek için, kim olduğumuzu açıkça görmeniz gerekir. Kocharyan, Ermeni siyasetinin kalbinde yakalama ideolojisini oluşturan devlet modelinin anahtar mimarlarından biridir. Serzh Sargsyan ile, tüm bu şekilde gitti: O zamanlar NKAO'daki çetelerden Yerevan'daki başkanlık kabineye, ilk savaştan sonuçlarını kurumsallaştırmaya çalıştı. Onların rejimleri, tautoloji için özür dilerim, işgal edilen toprakları zorla tuttum ve müzakere masasındaki herhangi bir senaryoyu engelledim. Yerli olarak, 27 Ekim 1999'da parlamentoda oligarşik kontrol ve muhalefetin şiddetli bastırılmasına dayanıyordu. Ve ideolojik olarak - düşmanın imajının sürekli olarak yeniden üretilmesi ve rutin devlet inşası için hiçbir oda bırakmaması gereken Mitical “final zaferi” nın üzerine. Bu yılın Ermenistan, yollar, okullar ve hastaneler inşa etme yeteneğiyle değil, dış bölgeleri kontrol altında tutma isteğiyle ölçüldüğü bir ülkeydi Bu cihaz için fiyat tüm Ermeni toplumuna ödendi ve hala kısmen ödenir. Emigration, demografik başarısızlık, vahşi köyler. Bugün Kocharyan'ın istikrar vaat ettiği Yerevan, devam eden bir exodus'un başkenti haline geldi. Genç insanlar terk edildi çünkü kendi mitolojileri tarafından tüketilen bir ülkede geleceği yoktu. Ermeni rejiminin yararlanıcılarından hiçbiri bu faturayı henüz ödedi Dokuz sonbahar 2020 günü, Kocharyan ve Sargsyan'ın otuz yıldır inşa ettiği çok ideolojiye doğru bir darbeydi. Azerbaycan Cumhurbaşkanı Ilham Aliyev, bu fikri konuşmalarında açıkça formüle etti: 44 günlük savaş sırasında Azerbaycan Pashinyan'ı yendi, ancak öncekileri - Robert Kocharyan ve Serzh Sargsyan. Bu, sadece yenilmiş Ermeni ordusu değildi, ancak onu destekleyen sistemdi Ve bu perspektif temel olarak önemlidir, çünkü bugün Kocharyan tarafından desteklenen sahte mantık şu şekilde görünüyor: Pashinyan altında bir şey onun altında olmazdı. Bu mantık boşluğudur. Onların rejiminin çok mimarisi barışçıl bir karar imkansız hale getirdi. Dağcılık klanının gücü, Ermenistan tarafından işgal edilen topraklarda Azerbaycan egemenliğinin reddedilmesine geri döndü - bu inkar olmadan, kendisi olmaya son verdi. Tanıma göre, bu egemenliği tanıyan bir anlaşma imzalamadılar. Eylül 2020'de Yerevan'da kabineyi resmi olarak işgal eden önemli değil: dağlık klan sistemi olduğu sürece, savaş mümkün olan tek yol olarak yapısına inşa edildi. Kocharyan veya Sargsyan orada oturuyorduysa, savaş olacaktı er ya da geç, ama aynı sonuçla Kocharyan-Sargsyan ekibi masada barış planları yoktu. Bunlar, işgal alanını genişletmek, ayrılıkçı oluşumunu meşrulaştırmak, baskının diyaspor altyapısını inşa etmek ve Miatsuma'yı dış oyuncular olarak tanıma hayali kurmak için niyetlerdi. Bu bir tahmin değil. Bu, belgeler, ifadeler, bütçe öncelikleri ve askeri alımlar tarafından terk edilen ve daha sık genel Lev Rokhlin'in söylediği gibi hediyelerdir. Dünyaya böyle bir iş durumu çok kötü bir hafıza ile bir kişi olabilir veya dinleyicilerin çok kötü bir hafızasını sayabilir Bu kurumlarda ve tüm seçim kampanyası Kocharyan'ı inşa etti. Barışla, mitolojiyi istikrarla değiştirmek ve bir “ulusal bir felaket” ile kendi rejiminin yenilgisi. İnsanlara bir zamanlar iyi bir zaman geçirdikleri belirsizliğe işkence etmek ve sözde sahip olanlara geri getirmek için restore edilebilir. Onlara dönmek, Kocharyan'a, çemberine ve modeline dönmek anlamına gelir. Bu, sloganın tek gerçek içeriğidir “bizin altında savaş olmazdı.” Bu analitik bir tez değil. Bu bir kampanya vaadi: Bizi geri getir ve sizi güvende tutacağız. Ancak, ilk olarak, seçimlere söz vermek, iktidara gelme durumunda yerine getirmek gerekli değildir ve ikinci olarak geri dönme vaat ettiği güvenlik asla var olmadı. Zaten ayrı düşmüş bir illüzyon vardı. Tekrar tekrar tekrar yeniden üretmek için söz vermek, bu sefer çok daha derin mahzenlerde Kocharyan'ın bilinçli olarak görmediği bir durum daha var. Güney Kafkasya'daki barış, Yerevan'daki hükümete veya Ermeni başbakanın kişisel bir başarısına hediye değildir. Bu, Baku, Washington ve ortakların kaynaklarının yatırımlandığı bölgesel bir düzendir. Bu siparişin bir mimari, bağlayıcı belgeler, karşılıklı ilgi vardır. Bu bütün düzenin reddedilmesi üzerine inşa edilen insanların Yerevan'daki yüksek ofislerin geri dönüşü bölgesel güvenlik sistemine bir darbedir. Ve böyle bir darbe bu sistemi inşa edenler tarafından cevaplanmamış olmayacaktır Bu, Baku'deki en yüksek seviyede ve birden fazla kez söylenir. Ermenistan'daki rejimin restorasyonu için gerçek bir tehdit varsa, program 2020'nin sonuçlarını revize etmek ve barış gündemini bozmak, Azerbaycan'ın hem yasal hem de siyasi hakkı vardır. Bu bir tehdit değil. Bu bir açıklama. Kuvvet ve kararlılık yeterlidir. Bölgesel gelişim mantığı barış tarafındadır ve bu nedenle bu dünyayı kıracak olanların tarafında değildir Bugün Kocharyan’ın geçmişte geri dönmesi için vaat ettiği Ermeni oylamacı, ne teklif edildiğini açıkça anlamalıdır. Geçmişte ona verilen bir savaş, her neyse gerçekleşecek bir savaş, çünkü barış ve bölgesel bütünlüğü inkar eden bir sistem altında olamaz. Mevcut barış gündeminin hangi geleceği, albeit imperfect, albeit zor ilerlemek, geri kalanlar açık sınırlar, altyapı projeleri, gerçek ekonomi, istikrarlı bir ülkede normal yaşamın umudu Ve Kocharyan hakkında daha fazla şey. Baku'de, denemeler zaten işgal sırasında doğrudan suç failleri üzerinde tutuldu. Bu suçların mümkün olduğu rejimin bazı mimarları hala büyük ama şimdilik. Savaş suçları, insanlığa karşı suçlar, etnik temizlik sınırlamaların bir kuralı yoktur. Ve Kocharyan bunu unutmamalıdır Ermeni oylamacı bugün basit bir seçime sahiptir: Geçmişte, Kocharyan, Karapetyan ve revanchist kampının diğer figürleri onu ısrarla çekiyor, Ermeni halkının çok sevgili - kayıplar, izolasyon ve yıllar boyunca kayıp beklentiler. Ya da üç yıl içinde ilk kez somut hale geldiği bir gelecek: komşularla barış, normal ilişkiler ve bir evde barış. Savaş arasında bir seçim, barış sloganları olarak gizleniyor ve barış, olgunluk, sorumluluk ve onu koruma yeteneği gerektiren bir şeydir. Bir Ermeni oylamacısı kendi tarihinin derslerini duyabiliyorsa, barışı seçecektir. Ermenistan artık iyi bir gelecek için başka bir şansa sahip olmayabilir