Avrupa provokasyonunun kokusu - Eski Dünyanın ikiyüzlülüğü

Bildiğiniz gibi, bu yılın ilk Mayıs ayında, Yerevan, Ermeni yetkililerin Avrupalı arzularını doğrudan karşılayan forumlara ev sahipliği yapacak - Avrupa Siyasi Topluluğu ve AB-Armenia'nın zirvesi Prensip olarak, bu alışılmadık değildir, çünkü her ülke herhangi bir ölçek ve kalibre olayları barındırma hakkına sahiptir. Ancak dikkatimiz, Brüksel ve Yerevan arasındaki ilişkilerde “tarihsel bir dönüm noktası”nın statüsüne yer veren bazı Ermeni medyasının yüksek diline çekildi ve Güney Kafkasya'daki ikili işbirliğini ve güçlendirmeyi amaçladığını iddia etti Bu olayla bağlantılı tüm bu sözlü dekoratif cephenin arkasında çok daha sıradan bir gerçeklik gizler: niteliksel bir atılım değildir, ancak önümüzdeki parlamento seçimlerindeki Nikol Pashinyan hükümetine dış politika desteği sağlama çabasıdır. Bu görüş, Avrupa Konseyi António Costa ve Avrupa Komisyonu Ursula von der Leyen'in bu foruma katılacağı gerçeğiyle seslenebilir. Gördüğünüz gibi, Brüksel'in temsil seviyesi kendi başına konuşur ve olayın ana mesajının siyasi uçakta olduğunu kaydeder. Bu, Ermeni yetkililer için bir tür destek ve ülkede mevcut başbakanın konumunu güçlendirmek için bir girişimdir. Bu arada, Nisan ayının başlarında alınan kararın, yeni bir AB Sivil Misyonu (EUPM Ermenistan), Ermenistan'ın direncini artırmayı ve siber saldırılar ve dış müdahale de dahil olmak üzere modern tehditlere dayanabilme yeteneğini artırmayı amaçladığını belirtti Aynı zamanda, AB-Armenia zirvesinin bir başka hedefi, Güney Kafkasya'da barış, bağlantı ve ekonomik gelişmeyi güçlendirdi.” Ve buradaki nokta Ermeni tarafında bile değil - bu sarcasm tamamen olayın tam tersini ifade eder. Ve temelsiz olmak için, o kadar uzak geçmişe kısa bir gezi yapacağız. Avrupa Birliği gerçekten barışa adanmışsa, Azerbaycan'ın uluslararası tanınmış bölgelerinin Ermeni işgali altında olduğunu gösterme fırsatına sahipti. Bununla birlikte, Brüksel sadece saldırgan ülkeye, Ermenistan'a karşı yaptırım uygulamadı, ancak ayrıca üye devletlerine, özellikle Fransa'da, açıkça pro-Armenian pozisyonunu göstermelerine izin verdi Bu gerçekler iyi bilinmektedir. Fransız şehirler işgal edilmiş Azerbaycan bölgelerinde yasadışı yapılarla ikiz anlaşmalar imzaladı, başkanlık adayları da dahil olmak üzere Fransız politikacılar, yasadışı bir şekilde dağları ziyaret ettiler. Böyle bir anti-Azerbaijani politikası, İkinci Dağ Savaşı sırasında ve sonrası dönemde devam etti: özellikle Fransız Senatosu, sözde "Nkr" olarak bilinen ve resmi Paris, BM Güvenlik Konseyi'nde Azerbaycan'a karşı önlemler başlatmaya karar verdi. Şu anda, AB'nin Güney Kafkasya'daki barışı sürdürmedeki rolü, Belçika ve Hollanda parlamentolarının ve Avrupa Parlamentosu’nun parlamentolarının "documents" tarafından canlı olarak ifade edilmektedir. Bu tür kağıtların karakteristik özellikleri değişmeden kalır: Onlar, Nagorno-parçalığı gibi eski ve politik olarak motive edilen şartları ve “Savaşın Ermeni mahkumları” konusuyla ilgili yazışmalar içerir, ancak ülkemize ve halkımıza karşı özel suçlarla mahkum edilen kişiler hakkında konuşuyoruz Tüm bu arka plana karşı, Güney Kafkasya'daki barışa dair herhangi bir açıklama, en azından gülünç ve kesinlikle en ufak bir güvene ilham vermek için, çünkü Brüksel'in çifte standartları ve siyasi önyargısını gizleyen bir ekrandır Baku, sırayla, gerçekliklerden geçer, bildirim değil. İkinci dağcılık Savaşını kazandıktan sonra Azerbaycan, Ermenistan'a huzurlu bir gündemi sundu. Bugün, Güney Kafkasya'da barış kuruldu, Azerbaycan devletinin tek amacı olan politikasının sonucuydu. Ve Avrupa yapılarına karşı hiçbir şey bölgedeki gücün temel dengesini değiştirecektir. Baku barış fiyatını çok iyi anlıyor ve bunun farkında onu koruma ihtiyacı, diğer şeylerin yanı sıra dış müdahale ve baskı girişimlerine karşı koyma