Bu Ada Gülmeyi Hak Ediyor - Serkan Soyalan

Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nin Kişisel Temsilcisi Maria Angela Holguin'in Kıbrıs’ta liderlerle ayrı ayrı görüştükten sonra yaptığı açıklamalar, Kıbrıs’taki ağır durgunluğun içinde duyulan küçük ama anlamlı bir adım olarak okunabilir Temmuz ayında yapılması beklenen genişletilmiş toplantı öncesinde yürütülen hazırlıklar ve müzakerelerin yeniden başlayabileceğine dair verilen mesajlar, uzun süredir durağanlaşan Kıbrıs sorununda yeni bir hareketliliğin habercisi niteliğinde Elbette kimse bu gelişmeleri abartılı bir iyimserlikle karşılamak zorunda değil Bilindiği üzere bu ada, umutların nasıl hayal kırıklıklarına dönüştüğünü de gördü Ama aynı ada, umudun tamamen kaybedildiği her dönemin sonunda yeniden filizlendiğine de tanıklık etti Çünkü Kıbrıs sorunu bütün siyasi sloganların, seçim hesaplarının ve diplomatik manevraların ötesinde insanların hayatlarına dokunan gerçek bir meseledir Bugün adanın her iki yanında doğan çocuklar, bölünmüş bir ülkenin gerçekliği içinde büyüyor Başkentin orta yerinde, onlarca yıllık siyasi duvarlar duruyor Ortak kültürel mirasımızın önemli bir bölümü tel örgülerin, askeri bölgelerin ve siyasal ayrılıkların gölgesinde kalıyor Ve en önemlisi, yeni kuşaklar giderek daha fazla geleceği başka ülkelerde arıyor Bu tablo sürdürülebilir değildir Çözümsüzlük artık bir statü değil; toplumları yoran, geleceği aşındıran ve umudu tüketen bir yük haline gelmiştir Yıllardır bazı çevreler Kıbrıs sorununu yalnızca bir egemenlik ya da tanınma tartışmasına indirgemeye çalışıyor Oysa mesele bundan çok daha büyüktür Kıbrıs sorunu; gençlerin geleceğiyle ilgilidir Kıbrıs sorunu; uluslararası hukukla ilgilidir Kıbrıs sorunu; ekonomik kalkınmayla ilgilidir Kıbrıs sorunu; insan haklarıyla ilgilidir Kıbrıs sorunu; bu adada yaşayan insanların birbirlerini nasıl gördüğü ve nasıl bir gelecek hayal ettiğiyle ilgilidir Bu nedenle müzakerelerin yeniden başlaması ihtimali başlı başına önemlidir Çünkü konuşmamak hiçbir sorunu çözmedi Karşılıklı suçlamalar hiçbir ilerleme yaratmadı Aksine, her geçen yıl çözümü biraz daha zorlaştırdı Bugün Kıbrıs'ta çözüm isteyenlerin savunduğu şey romantik bir hayal değildir Savunulan şey yaşanılan sıkıntıları aşmak ve gerçekçiliktir Dünyanın birçok bölgesinde savaşların, işgallerin ve çatışmaların yeniden yükseldiği bir dönemde Kıbrıs'ın barış perspektifini koruyabilmesi küçümsenecek bir kazanım değildir Çözüm hiçbir zaman kendiliğinden var olmaz Bu nedenle önümüzdeki dönemde gerçekleştirilecek her temas, her görüşme ve her müzakere girişimi desteklenmelidir Yarım yüzyılı aşkın süredir uluslararası alanda yaşanan sıkışmışlık, ekonomik bağımlılık, genç nüfusun göçü ve siyasi belirsizlikler ortadadır Belki yarın çözüm olmayacak Belki önümüzdeki konferanstan mucize çıkmayacak Belki yine zorlu müzakere süreçleri yaşanacak Ama önemli olan yeniden yürümeye başlamaktır Önemli olan diyaloğun sürmesidir Önemli olan bu adanın kaderinin sonsuza kadar bölünmüşlük olmadığını hatırlamaktır Çünkü Kıbrıs'ın geleceği korkularda değil, ortak umutlarda kurulabilir Şimdi yapılması gereken; statükoya teslim olmak değil, barışa sahip çıkmaktır Bu ada çok acı gördü Artık biraz da gülmeyi hak ediyor