Kafamız dünyaya karışıyor

Vatan sevilmiyorsa anadan daha Her yerde duran petrole dönüşüyor Hayat acılarla dolu Annenin ninnisi de hüzne dönüştü Vatan sevilmiyorsa anadan daha Biliyorum cahil bir insan bu sözü anlamaz Ama kalbimin bana yapmamı söylediği şeyi yaz Vatan semalarında yıldız kalmadı Vatan sevilmiyorsa anadan daha Kafamız dünyaya karışıyor Her günahla lekelenecek Millet yabancıların elinde parçalanacak Vatan sevilmiyorsa anadan daha Bizi göklerin koynundan kim aldı? Dünyaya hangi niyetle gönderildi? Vatan yabancı, sen de yabancısın Vatan sevilmiyorsa anadan daha Her maddede Allah'ın ne dediğini söylemiyor Sıfırın sıfırla çarpımı sıfır olur Hiçbir şeye odaklanma bebeğim Sıfırın önünde olmak kötü değil Sıfırın arkasında durma bebeğim Her maddede Allah'ın ne dediğini söylemiyor Her bilge ruhunda gördüğünü söylemez Her aşık cennetten acı çektiğini söylemez Bir kelimeyi bin kere sorma bebeğim Derviş her devirde uyuşmaz Şeytan aptal değildir Cahilin doğası değişmez Kendini yorma bebeğim Kalbinizi sonsuz sevgiye yuva yapın Bu günahkarları birer birer affet Ayırt etme gözüyle bakın ve tadını çıkarın Dünyaya bakma bebeğim Herkes gibi sen de eğleniyorsun Herkes gibi sen de eğleniyorsun Ne yer ne de gökyüzü seni desteklemiyor Dünyanın evinde oturuyorsun Sanki burada misafir değilsin Siyah bir yüz yaptın Sarhoşluğun amacının ne olduğunu bilmiyorsun sevinin dostlarım Darağacına ortak değil, belaya ortak değilsin Bazen insan kendi eliyle dövülür Bazen insanlar kendi dilleriyle lanetlenirler İnsan öldüğünde uyanır derler Görünüşe göre hiç uyanık değilsin Melekler beni nasıl kurtaracak? Helal olsun Allah aşkına Gülünden bir yaprak kopardım Hayatımı ayaklarının altına seriyorum Dilinden bir kelime duysam Sanki gülüyorsan bahardasın Tek gözündeki ışık gibisin Dedim ki, içinde ben varım Ülkenize gitmeme izin vermeyin Rüzgarlar beni taşıdı Melekler beni durduramayacak Melekler beni nasıl kurtaracak? İlmeğin içinde dönen o iplik senindir Ne yerden, ne gökten, ne benden Bu aşk asla kurumaz Bir ömür ellerim koynumda senin yüzünden yandım Bu şiiri cesetlere süzdüm Bir gün kalbimde, bir gün aklımda Bu şiiri aradım, bu şiiri ziyaret ettim Şişmanken yazamadım Bu şiiri kanım karardığında yazdım Aşk için yaşayanlara Kalplerini gökyüzüne kapatanlara Bu şiiri gül gibi koklayanlara Bu şiiri ruhumdan bir çiçek gibi süzdüm İçmezsen tabii ki uyuşuk olursun Ne yerle, ne gökle dost olmayacaksın Ne kadar içersen o kadar sarhoş olursun Bu şiiri cesetlere süzdüm Gönül aşkın dallarında bir kuştur Dudaklarında ölümsüz bir şarkı var Kulaklarda küpe olacak Bu şiiri dünya sağırken yazdım