Akıllı olduğunu düşündüğümüz insanlar... - Sosyal ağlarda yazılanlar

Alasgar Süleymanov, gazeteci: TABİB'in yeni başkanı herkesi kovuyor. Bu adımı değerlendirmek için acele etmeyelim. Büyük yeni atamalar olduğunda resim netleşecek. Görevden alınanlardan yalnızca biri olan "Yeni Klinika" başkanı Barat Yusubov üzülmeye değer. Acil Yardım konusunda ciddi reformlara ihtiyaç vardı Vusal Memmedov, gazeteci: Zaten açıktı ama son olaylar Trump'ın ilk bakışta çok ciddi görünen sert, keskin açıklamalarının bile hiçbir bedeli olmadığını açıkça ortaya koydu. İnsan akşam söylediğini rahatlıkla söyleyebilir, hatta sabah tam tersini de yapabilir. Bir veya iki kez "esneklik" ve mala gibi moda sözcükleri kullanmak mümkün olacaktır. Ama lider her seferinde ölüm kalım düzeyinde çok ciddi açıklamalar yapıyor ve birkaç saat sonra bunun tam tersini söylüyorsa bu artık esneklik-zad değildir. Dilimizde "öksürüğü bastırmak" denir. Trump her şeye borsacı gibi davranıyor: Söz söyledi, fiyatı yükseltti, parayı aldı, ortadan kayboldu, hepsi bu. Hiçbir sorumluluk hissetmiyor. Onun sözlerinin hiçbirine güvenilemez. Bunu zaten tüm dünya anlıyor. Borsalar bile Trump'ın söylediklerine eskisi gibi tepki vermiyor. Herkes ağzından çıkan ses ile başka yerden çıkan ses arasında hiçbir fark olmadığını anlamıştı Eğer Taghi Ahmadov metronun başı olsaydı gazetecilerin "Tünelde kaç kişi kaldı?" sorusuna tedirgin bir şekilde "iki buçuk" yanıtını verirdi. Ancak Taghi Ahmadov'un bunu söyleyebilmesi için önce gazetecilerin karşısına çıkması gerekiyordu. Olay yerine bizzat gittiğini hatırlıyorum, çok gergindi. Gazeteciler de onu bir araya topladı ve her iki taraftan da sorular sordu. Artık ne metronun başkanı aynı lider, ne de gazeteciler aynı. Tek metro o metrodur. Tek fark, Bay Taghi'nin zamanında "Beatles" grubu üyelerinin "Nizami" istasyonunu ziyaret etmemesidir. Şimdi yürüyorlar Tevekkül Boysunar, yazar: Sabah üniversitede iki öğrencinin birbirini selamladığına şahit oldum Çocuk karşılaşınca: Privet, dedi. (Rus bölümü değildi) Kız hemen cevap verdi: nasılsın - diye sordu Nihayet üçüncü denemede Azerbaycan Türkçesi konuşmaya girdi ve çocuk: Teşekkür ederim, sen kimsin? - cevapladı Annemin Kitabı'nı üç saniyede sahnelediler (Bunu başka hiçbir yönetmen yapamazdı) Afag Wasifqizi, gazeteci: Akıllı sandığımız insanlar birer birer saflardan düşüyor... tuhaf bir durum... kimisi palyaçoya dönüşüyor, kimisi tavus kuşu gibi eriyip gidiyor, kimisi kendini tamamen kaybediyor, kimisi vücudunun şeklini kaybediyor, kimisi beyninin içeriğini kaybediyor... topluma ne oldu? Sosyal ağlarda sunduğunuz görüntü neden bu kadar gülünç... bu kadar iğrenç... neden??? Bölgesel Sosyal Girişimler Kamu Birliğini Destekleme Başkan Yardımcısı Gülnar Nasibli: Böyle günlerde Taghi Ahmadov'un yeri görünür Gazeteci İlham Şaban: Bazen metroda elektrik kesiliyor. Bu Temmuz 2018'de gerçekleşti. Sorunu kökünden çözmek için modüler bir mini AES oluşturmak mümkündür Rauf Garib Algöz, yazar: 17 jeneratör nerede? Bir süre önce "Bakü Büyükşehir", JSC için toplam 39 megawatt kapasiteli 17 jeneratör satın aldığını açıklamıştı Trenler tünelde kalmayacak denildi Ceyhun Aliyev, gazeteci: "Karabağ" ikinci veya üçüncü olabilir, hatta Eurocup bölgesinin çok uzağında olabilir ama "Karabağ" her zaman bağımsızlık döneminin gururu olarak kalacaktır. Dünyanın en zayıf futbol ülkesine iki kez en büyük kulüp turnuvasını yaşatan kulüp ve baş antrenörü sonsuza dek dosttur! Gazeteci İlhamiye Rıza: Akınak çocuklar için yapılmıştı ama görünen o ki en mutlu olanlar yetişkinler oldu. Vatan sevgisi, vatan duygusu çocuk eğitiminin temel direğidir. Filmin konusu bu. Özgürleştirilmiş bölgelerimizde yaşayan çocukların da izlemesi gerektiğini düşünüyorum! Bu başka bir görev olsun! Şimdilik Elkhan Jafarov'un bir sonraki filmini izledikten sonra pek çok parlak insanı bir araya getirme fırsatını gördük ve bol bol fotoğraf çektirdik. Dedikleri gibi film bir bahane Rovshana Agasefgizi, gazeteci: Elhan Jafarov'un "Akinak" filmi 13-14 yüzyıl öncesine masal hızıyla gittik, parlak bir izlenim bıraktık Tarihi masal diliyle aktarmak çok fazla kaynak ve emek gerektiriyor... Film sadece görsel olarak değil, ideolojik olarak da başarılı... Tüm yaratıcı ekibe teşekkürler Günel Mevlud, yazar: Yaşadığım ülkeden bıktım Berlin'de yaşarken bu duyguları yaşadım. Avrupa'nın güneşsizliğinden, yalnızlık yağdıran gri havadan, Sahte gülüşlü üvey insanlardan, duygusal güvenlik adına birbirlerinden uzaklaşmalarından, politik doğruculuk adına aklını konuşamamaktan, duygularını ifade etmekten kaçınmaktan, yüksek sesle gülmekten, birine sımsıkı sarılmaktan aile, planlı yaşam ve çalışma sayılanlardan, tüm bu duygusal, fiziksel ve ekonomik toparlanmalardan bıktım Ancak öğretmenin gönlünde bir tarafta ortaçağ ziyafet sofraları kurulur, şövalyeler kadehlerini şakırdatır, boğa güreşçileri boğalarla dövüşür, dansçılar oynar, saz söyler, halk ziyafetleri kurulur, Burlakhatun'un kırk genç hanımı izlemeye çıkar, Beyrak oradan atını dörtnala gelir, bitmek bilmeyen bereketli, hedonistik bir bayram ve şenlik devam eder. Bir tarafta yılanlar sürünür, cehennem ateşleri yanar, bu ateşlerin etrafında şeytanlar döner, kasırgalar patlar, derin ve sonsuz acıların bir listesi kaydedilir, beden ve zihin hafızasındaki acılar kaybolur, sonra aniden geri döner, kemiklerim kırılır, etimden etler kopar Sıcaktan neredeyse buharlaşan kahkaha ve gözyaşlarının birlikteliğinden doğan, Doğu'nun büyüsü ve Kafkasya'nın tutkularıyla yoğrulmuş çelişkili, hareketli bir kalbin sahibi olarak, bana Avrupa'nın ölümünü hatırlatan hareketsizlik, grilik, dinginlik bana eşi benzeri olmayan bir acı veriyor Elçin Rüstemli, gazeteci: ABD Dışişleri Bakanlığı Amerikalılara İran'ı derhal terk etme çağrısında bulundu Beyam, bu ayaklanmadan sonra İran'da Amerikalı kaldı mı? Gazeteci Asıf Nerimanlı: İran'ın ABD ile İslamabad'daki ikinci görüşmeyi reddetmesi, savaşı sürdürme arzusu değil, Washington'u deniz ablukasından vazgeçmeye zorlamak için hesaplanıyor. Bu Tahran'ın ikinci girişimi İlk girişim ateşkes anlaşmasının Lübnan'ı da kapsayacak şekilde genişletilmesiydi Ateşkesin sağlanmasının ardından Tahran, Lübnan'da Hizbullah'a yönelik saldırıların durdurulmasını talep etti ve bu da bir ölçüde başarılı oldu. İsrail ve Hizbullah'ın pratikte anlaşmaya uyup uymayacağı şüpheliyken, İran'ın mesele diplomaside üstünlük sağlamasıydı İkinci girişim ise bir sonraki toplantı için öne sürülen bir koşul: Washington, Hürmüz'e yönelik ablukayı kaldırmadığı sürece Boğaz'dan geçiş sorunlu kalacak ve Tahran müzakerelere katılmayacak Washington'un Lübnan'ın ateşkes şartını kabul etmesi Tahran'ı Hürmüz talebini öne sürmeye sevk ediyor ve İran'da özellikle sert çizgi SEPAH'ı destekleyenler mevcut durumun kendi lehlerine olduğuna ve ikinci denemede sonuç alabileceklerine inanıyor Mevcut koşullar ABD'yi zor durumda bırakıyor. Çünkü iki haftalık ateşkes anlaşmasının bitiminden sonra Washington'un bir seçim yapması gerekiyor: Trump yeniden "bombalama" tehdidinde bulunuyor, ancak bu Tahran'ın müzakere etmesi ve anlaşmaya varması için bir uyarıdır; oysa gerçekte yeni saldırılar hedeflere ulaşmada etkili olamayacak gibi görünüyor: altyapının yok edilmesi bile rejimi teslim olmaya ikna etmeyecek; Hürmüz ablukasının devam etmesi: Teoride etkili bir adım ama pratikte zorluklar var; Ablukaya tepki olarak İran, Hürmüz'den geçişi engellemeye devam edecek, sürecin uzun süre devam etmesi halinde enerji piyasasında durum kontrolden çıkabilir İran bu durumu kendi lehine çevirerek ABD'yi deniz ablukasını kaldırmaya zorlamayı planlıyor. Ya da en azından müzakere sürecinde inisiyatif almak istiyor. Tahran'ın yeni bir saldırı riskine rağmen müzakere etmeyi reddetmesini böyle okuyabiliriz ABD'nin olası hamlesi büyük çaplı saldırılara devam etmek değil, İran gemilerini "avlamak" olabilir. İran gemisine dün yapılan saldırı bunun için hesaplanmıştı ve müzakere yapmayı reddeden Tahran üzerinde baskı niteliğindeydi. İran'ın İslamabad toplantısını reddettiği daha önce resmen açıklanmasa da rejimin bilgi kaynakları - IRNA, IRIB vb. - yayıldı, ABD buna gemiye saldırarak karşılık verdi. Her iki tarafın da diplomatik masada elini güçlendirmek ve diğer tarafı geri adım atmaya zorlamak için olası kozları kullanması nedeniyle benzer adımların genişletilmiş bir biçimde devam etmesi mümkün. Amaç topyekün bir savaştan kaçınmak ama oldukça kırılgan olan durum çatışma riskini artırıyor Azerbaycan İnternet Forumu Başkanı Osman Gündüz: Şu anda hangisi daha önemli; internet hızının reklamı mı, yoksa talebe göre fiyat seçimi mi? BTK internet hızındaki artışa ilişkin yeni raporunu bir kez daha yayınladı. Uluslararası sıralamalardaki ilerleme vurgulandı. Hızlandırın, elbette olumlu bir şey Ancak düzenleyici kurumun zaman zaman bu konuya odaklandığı ve bu konuda uluslararası kuruluşlara büyük fonlar ödenmesinin şu anda öncelikli olmaması gerektiği defalarca vurgulandı Şu anda Azerbaycan'da "internet hızının nasıl artırılacağı" sorusu geçerli değil. RINN ve Aztelecom'un altyapı projesiyle bu sorun çözüldü Yani en hafif tabirle BTK'nın bu tür açıklamaları tam tersi bir etki yaratıyor Günümüzde kullanıcılar için en acil sorunlar; yüksek fiyatlar, özellikle talepte sınırlı seçenekler, bazı alanlarda zayıf rekabet, vaat edilenlerle örtüşmeyen gerçek hızlar, kesintiler ve hizmet kalitesidir Önemli olan mobil internetin fiyatının her geçen gün artmasıdır BTK'nın bu konularda bir kez bile yorum yaptığını gözlemlemedim Devlet operatörü "Aztelekom" hâlâ 25 manatlık asgari tarifede ısrar ediyor. Başka seçenek kalmadı Böyle bir aşamada, uluslararası sıralamalarda kaç basamak yukarı çıkacağının reklamını yapıp bunun için dış uluslararası kuruluşlara para harcamak değil, kaynakları doğrudan abonenin yararına yönlendirmek gerekiyor BTK, ana temanın hız rekabeti değil, adil fiyat, tercih özgürlüğü ve kaliteli hizmet olması gerektiğinin bilincinde olmalıdır