​Küratör Akmaral Kulbatyrova: “Moderniteden korkmaya ve “geleneğin” sınırlarını aşmaya gerek yok” - Analitik çevrimiçi dergi Vlast

Akmaral Kulbatyrova, Miami'deki Sanat Enstitüsü'nün ilk mezunudur ve Miami'de yardımcı bir küratör ve sanat yöneticisi olarak çalışıyor. Profesyonel kariyerine Astana'daki Choreography Akademisi ile başladıktan sonra, bugün Kazakistan'daki çağdaş sanattaki tekstillerin kullanımını düzenlemeye yardımcı oluyor. Power ile yapılan bir röportajda Kulbatyrova, Miami sanat ekosisteminin nasıl çalıştığını açıklıyor, neden Kazak sanatında egzotikleştirme konusunda endişeleniyor ve Oryantal optiklerin ötesine geçmeye yardımcı olabilir Çağdaş sanatla ilgilenmeden önce ne yaptın? Ve buna ne sebep oldu? İlk profesyonel deneyimim Astana'daki National Academy of Choreography'de çalışıyordu, uluslararası ilişkiler yöneticisiydim. Diğer ülkelerden bale örgütleri ile işbirliği kurmaya ve Akademi'nin öğretmenleri, öğrencileri ve personeli için bir deneyim yaratmaya yardımcı oldum Ayrıca kültürel politikada ve Kazakistan'daki sanatın gelişiminde bazı sorunlar gözlemliyorum. Bu özellikle sanatçılar için fırsatlar yaratmak ve yaratmak için gerçekti: sınırlıydılar. Aslında nasıl çalıştığını ve kurumların sanatla ilgilenmelerini sağlamak için insanlarla ilişkilerini nasıl inşa ettiğini anlamak istedim: sanatı teşvik etmek için hangi araçlar kullanılıyor ve devlet yeni sanatsal ifade biçimlerini benimsemeye yardımcı oluyor Chicago Üniversitesi'ne gidiyorsunuz. Kazakistan'dan çağdaş bir sanat programından birkaç öğrenci misiniz? Dünyanın en iyi sanat ve tasarım üniversitelerinden birine girdim, tam Yeni Sanatçı Derneği Bursunu kazandım. Orta Asya'dan gelen Amerika Birleşik Devletleri'nde birçok insan var, ancak nadiren sanat ve kültürle ilgilenen insanları görüyorum. Genel olarak kabul için, kapsamlı eğitim gereklidir, ancak tam finansman elde etmek daha da zordur, çünkü komisyon eşsizliğini ispatlamak ve neden bir bursa layık olduğunuzu açıklamak gerekir Öğrenme süreciniz nasıl organize edildi? Kazakistan'da bu tür bilgiler elde edilebilir mi? Öğrenme sürecim yerel sanat enstitüleri, yerel sanatçılar ve sanat endüstrisi profesyonelleri ile yakından ilişkiliydi. Özellikle önemli, farklı koleksiyonlarla çalışmaya izin veren Art Institute of Chicago'ya sınırsız bir ziyaretti. Ayrıca, sanat ekosisteminin bir parçası olan profesörlerin ve öğretmenlerin desteği ve ağ kurmaya daha hızlı yardımcı oldu, iş veya stajlar bul Kazakistan'da, bu tür bilgiyi elde edebilirsiniz, ancak, sadece kısmen ve sanat endüstrisine bu kadar derin bir entegrasyonla değil söyleyebilirim. Bence Kazakistan hala eğitim, kurumlar, profesyonel topluluk ve pratik fırsatlar arasında yakın bir bağlantıdan yoksundur. Bu yönde ilerliyoruz, ancak o zamanlar böyle bir yaklaşım bulamadım Photo World Red Eye. Image copyright The Bass, Miami Beach Miami - bu şehri bugün çağdaş sanat endüstrisi için önemli kılan nedir? Eğer bunu diğer dünya sanat merkezleriyle karşılaştırırsanız - New York, Londra, Berlin - onun farkı nedir? Çağdaş sanatın tüm büyük şehirleri yüzyıllar boyunca kendi yerel kültürünü yaratıyor. New York City kurumsal olarak güçlü bir şehirdir, Londra daha akademik bir şekilde bütünleştirilmiştir ve Berlin sanatçılara deneysel ve açık Miami farklı bir mantık üzerinde çalışır. Genç bir şehir, eski ve büyük kurumlar yoktur. Ekonomisi, sanat kültürünü güçlü etkileyen gayrimenkul ve yatırıma bağlıdır. Bu nedenle, birçok özel koleksiyon ve felsefeciler kurumsal koleksiyonlar için ana sermaye haline geliyor Miami'nin en çekici özelliği, her yıl gerçekleşen Art Basel Fuarı ve tüm dünya uygulamalarını ve yeni trendleri sanatta birleştirmektedir Aynı zamanda Latin Amerika ve Karayip kültürü tarafından da etkilenmektedir: Miami ile iki kıta birbirine bağlanır, tek bir sanatsal ekosistem duygusu yaratır. Örneğin, Miami Sanat Müzesi (PAMM), yerel sanatçılar ve sanatçılarla birlikte, açıkça Karayipleri ve Latin Amerika'yı ayırt eder. Sanat burada izolasyonda değil, sürekli temasta ve farklı bağlamlarla diyalogda yaşıyor Miami'deki sanat ekosistemine erişmek, New York'tan çok daha hızlı ve daha kolaydır uluslararası trafik ve koleksiyon ortamı. Miami'de her şey birbirine bağlıdır: Bir sanat ekosistemine erişdiğinizde, diğer sanat alanları açık Farklı sanat olayları ve kurumları ziyaret ettiğimde, aynı insanlarla birkaç kez ve farklı rollerde buluşmak beklenmedik ve şaşırtıcıydı. Aynı kişi bir müze programıyla çalışabilir, Art Week etkinliklerine katılabilir ve özel koleksiyonlarla etkileşime girebilir. Sıkı bir sınır yoktur. Miami’nin ekosistemi oluşturan şey, sadece bir kurumsal değil Şu anda çalıştığın Bass Museum of Art hakkında bize söyleyin. Orada ne kadar zor olurdu? Ve tam olarak orada ne yapıyorsun? Bir iş bulmak, nereye gittiğini bilseniz kolaydı. Eğitim sırasında koşullar oluşturmak gerekir, böylece sizi profesyonel bir ortamda tavsiye edebilecek belirli bir ağ ve insan çevresine sahip olmanız gerekir. Benim durumumda, yol stajlardan geçti. İlk olarak, iki ay boyunca bir müzede bir ArtTable Fellowu oldum ve özel bir koleksiyonda çalıştım ve sonra, kurumdaki çalışmamın değerlendirilmesine dayanarak, beni kalıcı bir şekilde almaya karar verdiler. Yarışmanın çok yüksek olduğunu söyleyebilirim: 266 başvurudan sadece 12 tanesi seçildi. Kurumsal dikey sorunsuz çalışır ve kalıcı bir pozisyon için hazırlanmanızı gerektirir Ana görevim, 2027-2028'in önümüzdeki sergileri için sanatçılarla iletişim kurmak: Bu, öncelikle, işe yarayanların ilk aşaması ve tartışmasıdır. Şu anda sanatçılar Pascal Martin Tayu, Philippe Parreno, Douglas Gordon, Yuko Mori ve Juan Valdez ile görüşmelerde bulunuyorum. Ayrıca bazen sanatçıların küratöryel çalışmaları için uygulamalarını araştırıyorum: Yaklaşımlarını incelemek ve belirli bir sanatçıyla çalışan toplantılarda sonuçları sunmak zorundayım Photo World Red Eye. Image copyright The Bass, Miami Beach Bass Müzesi, Miami ve Amerika Birleşik Devletleri'nin kurumsal manzarasında ne yer alıyor? Hangi sanatçılar ve temalarla çalışır? Bana teknolojik ve yeni medya sanatına açık bir kurum gibi geliyor. Örneğin, bazı video çalışmaları müzelerden daha büyük ekranlarda gösterilmiştir ve bunun nedeniyle, sergi farklı algılanır - bir kişinin işle doğrudan temasa geçtiği bir platform olarak. n n n Küçük bir kurum olmasına rağmen, kendini piyasa dostu çağdaş sanatla sınırlamaz, ancak ağır ve analitik konularla uğraşmak yerine, Miami Beach'deki en önemli kurumlarından birini geride bırakır. Son altı ay boyunca, Jack Pearson, Sarah Crowner ve Lawrence Leck gibi sanatçılarla çalıştık temalar şansla seçilmiyor: küratörler müzenin görevinden başlıyor, sonra Miami'nin kültürel bağlamından, çağdaş sanatın uluslararası gündeminden ve temanın halka nasıl cevap verebileceğinden. Bu, karmaşık mantık inşa edilir ve sanatçılar bu konu altında seçilir. Bu yıl, medya sanatına büyük bir önem vardı: Lawrence Leck tarafından sergi - Nøx Pavilion, AI'nın günlük yaşamı nasıl etkilediğini gösteriyor. Sanatçı, kendi arabalarının, hastalar olarak sunulan kurgusal bir şehir yaratır, psikolojik tedaviye maruz kalır, kişilik ve özgür iradeyle ilgili soruları gelecekte, makine bilincinin insan bilincinden artık farklı olmayabilir Orta Asya/Kazakh sanatını araştırmalarınız sırasında veya bir müzede çalışırken keşfetmeye ne zaman başladınız? Onun hakkında keşfedilmemiş ne buldun? Tam olarak ne okuyorsunuz? Bu sanat alanını, nomadic kültürü yeniden düşünmeye ve kimliği bulmaya büyük bir halk ilgisini fark ettiğimde daha derinden keşfetmeye başladım. Ama ilginin genellikle egzotik bir temsilden geldiğini bana gibiydi - steppe, nomads, "tradition." Benim için bölge genelleştirilmiş ve yetersiz bir şekilde incelendi, yerel tarihi ve kültürel özellerin derin bir analizi olmadan Özellikle nomadizmin neden ulusal bir sembol olarak var olduğunu ve modern zamanlarda yeniden yorumlanmış olan canlı bir kültürel, entelektüel ve sanatsal sistem olarak olmadığını anlamak istedim. Ve burada nomadism kavramıyla çatışma veya ironi geliyor. Sanatsal bölümde, nomadism'in sembolik temsilleri önceden ortaya çıkmaya başlar - yurtlar, atlar, atlar, süslemeler - tüm karmaşıklığı aktaramaz nomadic kültürü. Bu, nomadic kültürü kendisi ironi nesnesi değildir, sanatsal alanda temsili ironiktir. Çağdaş Kazak sanatçılarının nomadic kültürü ile nasıl çalıştığını ve kimlik, hafıza, dekolonyal ifade ve kültürel öz belirleme açısından nasıl yeniden yorumladıklarını incelemek benim için önemli görünüyordu Ve nasıl, fikrinizde, Kazakistan'ın tarihi anlamlı olabilir, ancak egzotikleşme ve yönlendirme olmadan? Neden bu sorunlar her şeyde ortaya çıktı? Hangi kurumsal düzenlemeler onları destekliyor? Bence Orta Asya'nın egzotikleştirilmesi ve yönlendirmesi, İpek Yolu'nun ve Sovyet sonrası çağdaş sanatın konuşmasıyla birlikte uygun dış çerçeve pahasına gerçekleşti. Birçok çevrede ve sanat söyleminde Kazak sanatı, Sovyet sonrası sanatın kategorisi aracılığıyla anlaşılır. Bu yakınlaşma, ülkenin sanatın ne olması gerektiği hakkında bilgi ve beklentileri belirler Alia Abykayeva-Tizenhausen'un kitabı, Orta Asya'nın yıllar boyunca bölgenin periferisi ve sınır ülkesi olarak, ya da egzotik bir kültüre sahip bir bölge olarak, sanatta kendi anlamlarını ve yorumlarını üretmiş. Bu sınıflandırma Kazakistan'ın bağımsızlığı döneminde de ivme kazanmaya devam ediyor, aynı zamanda gerçek nomadik kültürü incelemeden, ancak bölgenin imajı üzerinde stereotipleme ve sürekli kontrol yoluyla Photo World Red Eye. Image copyright The Bass, Miami Beach Büyük Batı müzeleri genellikle coğrafi bloklar olarak Avrupa dışı bölgeleri temsil eder. Örneğin, New York'ta Metropolitan Sanat Müzesi'nde İslam sanatını ziyaret ederseniz Orta Asya'nın diğer bölgeleriyle ortak bir blok olacaktır. Bu, Avrupa bloğu, sanatın gelişiminin daha fazla kronolojik bir sırasını gösteriyor, ancak “eternal geleneği” mantığı bölgemizin blokunda geçerli Coğrafya-pazarı aşamasında, Orta Asya zaten tanınabilen işaretlerle algılanıyor, ki bu yavaş yavaş küresel çağdaş sanatta düzeltiliyor – basında, açık artırmalarda – ‘yurt’ olarak, ‘yabancılaşma’ olarak, ‘barış’, ‘Silk Road’ olarak görüyorum. Hiperaerjik bir makale “Modern Sanat Dünyası Repackages Orientalism” başlıklı bir makaleye sahiptir, bu da çağdaş sanat söylemlerinde, sömürge bağlamını yumuşatmak için, Orientalism tarafsız bir kültür değişimi olarak tanımlanır. Ayrıca, Doğu Asya bölgeleri gibi büyük oyuncular sanatlarını yeniden düşünüyorlar ve daha geniş ve daha tanınabilen bir pozisyona sahip olmak istiyorum Görüşünüzde, egzotikleştirilmiş ve yönlendirilmiş versiyonundan bir Orta Asya/Kazak kültürünü nasıl ayırabilirsiniz? Sanatın yaratılmasında hangi yaklaşımlar, küratörlük ve normal egzotik görüntülerin ötesine geçmeye yardımcı olur? Bence yerel uzmanlar, küratörler ve büyük kurumlar bölgenin kültürünü anlamak için daha doğru ve yeni bir çerçeve oluşturmaya başlıyor Bence artık tamamen ayrı Orta Asya veya Kazak kültürünü egzotik versiyonundan ayırmak mümkün değil, çünkü tarihsel olarak görüntü dış bölgede tabakalandı. Ancak, düşünce için bağlam, çatışma ve uzay veren sanatsal ve entelektüel çalışmaları geri getirmemiz gerekiyor Exoticization, kültür ve sanat yüzeysel farklılıklarla okuduğunda başlar, insanların geçtiği zor bir tarihsel yol olarak değil. Nomadism’in mevcut olmadığını söylemiyorum, kültürümüzün bir parçası ve olmak, ancak sadece güzel bir sarma veya müze sembolü olmamalıdır. hafıza, sömürgecilik, hareketlilik, kayıp ve adaptasyon ile ilgili tarihsel bir kategori olarak kavramsallaştırılmalıdır Sanat katmanlarını verir ve çok tanınabilir, damgalı kültürel sembollerden kaçınırsanız, yeni bir form ve farklı bir yorum alır. Moderniteden korkma ve her zamanki çerçevenin ötesine geçmeyin: kültürünü geleneksel motifler, süs veya etnik kodla temsil etmeniz gerekmez. Farklı olabilir: yazar her şeyle çalışabilir - kentsel çevre, arşivler ve sınırlar, teknoloji, dekolmanlık, ekoloji ve diğer birçok konu. Sanatçının etnografik gerçekliğin taşıyıcısı olması gerekmez. Bu ironik, karmaşık, kritik, hibrit veya her şey olabilir Pratikte, sanatçıların el yazmasını coğrafi veya sembolik işaretlerinden değil, onlarla biliyoruz i̇ç dünya karmaşık düşünme yoluyla yaratırlar. Exotization sanatı statik bir görüntü haline getiriyor küratörlükte, egzotikleştirmenin yolu uygun çerçevelerin reddedilmesiyle başlar - sergi “kömün korunması” veya “mükemmel gelenekler” temaları etrafında inşa edilmezken, “insanlık gelenekleri”, “yaratıcılar”. egzotikleştirme ile savaşmak, geleneği veya ulusal materyali terk etmek anlamına gelmez; bunun yerine, kişisel, tarihsel, entelektüel çalışmayı yönlendirmek için bir çağrıdır küratörlükte, egzotikleştirmenin yolu uygun çerçevelerin reddedilmesiyle başlar - sergi “kömün korunması” veya “mükemmel gelenekler” temaları etrafında inşa edilmezken, “insanlık gelenekleri”, “yaratıcılar”. egzotikleştirme ile savaşmak, geleneği veya ulusal materyali terk etmek anlamına gelmez; bunun yerine, kişisel, tarihsel, entelektüel çalışmayı yönlendirmek için bir çağrıdır Akmaral Kulbatyrova arşivinden fotoğraf Çağdaş sanatçılardan hangisi, fikrinizde, Oryantal çerçeveden ayrılır? Neden? Tabii ki, Salikhitdin Aitbayev'in eserlerini görmek istiyorum, zamanın önde gelen avant-garde sanatçılarından biri. Ama ne yazık ki, dönem geçti. Kazakistan sanatçıların retrospektif bir sergi yapma fırsatı bana cazip bir fikir gibi görünüyor. Bugün, gerçekten farklı yönlerde çalışan çok az sanatçı var. Sanat pazarı, kolay bir bölgesel özelliğe sahip olmayı beklediğinde, Doğuştan tamamen vazgeçmeleri zordur - ruhsallık beklentileri, nomadizm veya “post-Sovyet travması”. Ana şey onu saçma ve aşırı açık hale getirmek değildir Şimdi Orta Asya'daki tekstilleri araştırıyorum, Gulnur Mukazhanova'nın Doğucu çerçeveden daha fazla veya daha az olduğunu söyleyebilirim: tekstilleri etnik bir kod olarak değil, Sovyet sonrası travma veya deneyim dili olarak kullanıyor. dekoratif algıya doğrudan veya gerçek bir referans yoktur. Sanırım hala belli bir tarihi an içinde yaşıyoruz: Kazakistan'daki sanatın oluşumu ve gerçekliğin ötesinde, henüz deneye sahibiz Şu anda çağdaş Orta Asya/Kazakh sanatı ile ilgili hangi araştırma veya küratöryel proje çalışıyor? Bu konuda hangi sorular ortaya çıkarıyorsunuz ve sonuçları kurumsal alana (exhibitions, metinler, eğitim formatları) nasıl planlıyorsunuz? Şimdi arama yapıyorum: Kazakistan'ın tekstil endüstrisinin tarihini ve formlarını inceliyorum ve bunu yüzeysel olarak sunmak istiyorum, ancak Orta Asya bağlamda hangi tekstillerin geleneklerin, Sovyet döneminin endüstriyelleştirilmesi ve modern sanattaki yeniden yorumlarını bağladığı bir alan olarak. Tekstilleri bölgesel olarak, materyalliği ve el işçiliğini ve modern bir şekilde nasıl temsil edildiğini inceliyorum Aynı zamanda, kurumsal yaklaşımlar inceliyorum – Batı kurumlarındaki küratöryel çözümler ve yöntemler her zamanki çerçevenin ötesine geçmek ve farklı ülkelerin kültürlerini yeni bir şekilde temsil etmeye yardımcı oluyor. Yabancı kurumlarda deneyim kazanmak, bir metodoloji anlamaya ve inşa etmeye çalışıyorum: Orta Asya sanatını daha bilinçli bir şekilde nasıl sunmak Ve Miami ve Amerika Birleşik Devletleri sanatsal bağlamında Kazakistan ve daha geniş, Orta Asya sanatı için alanı bulabilir misiniz? Profesyonel seyirci ne ölçüde çalışıyor ya da Miami'ye geliyor Orta Asya'dan çağdaş sanatçılar hakkında az bir anlayış var? Orta Asya'daki Batı kurumlarının büyüyen ilgisinin arka planına karşı, Kazak sanatını göstermek için fırsatlar var. Ancak bu, birçok karmaşık adım gerektirir. Örneğin, sanat fuarlarında ve festivallerde özel çağdaş sanat galerilerinin daha aktif katılımı, yurtdışındaki yerel galerilerle sanatçılara katılım ve işbirliği Şimdi Kazakistan çağdaş sanatını iyi tanıyacak geniş bir seyirci yok, ancak zaten bununla ilgili bir fikri olan özel koleksiyoncular ve müze personeli var. Kazak çağdaş sanatının sunumu için özel bir an veya özel bir format beklemeniz gerekmez - sadece daha mevcut olmanız ve kendinizi göstermeniz gerekir