Aylık 600 bin tenge ve istikrar. Kazakistan'da “zor” işler nasıl olmalı?

Hükümet Kazakistan'ın refahının büyümesini “solid, güvenilir işler” ve ekonominin gerçek sektörünün gelişimi ile ilişkilendirir. Bunu yapmak için, vergi reformundan gelen ek gelirlerin bir kısmı, yaklaşık 1 trilyon onge, Baiterek'i büyük işletmelerin açılışı için tutan ulusal yatırıma gönderilecek Büyük ölçekli üretim sadece Kazakistan'ın ihracat fırsatlarını genişletemez. Ayrıca vergiler, yeni teknolojiler ve onların etrafındaki küçük işletme siparişleri. İş için verdikleri etki, “solid” bir işyerini ve bu tür vacanların çoğu zaman göründüğü, ekonomist Askar Kysykov Informburo muhabirine anlattı.kzzz Askar, Baiterek aracılığıyla birkaç yıl içinde büyük işletmeler oluşturmak ne kadar gerçekçi? nüfusun iş ve gelirlerinde farkli bir artış sağlayacaktır? Elbette büyük yatırım projeleri gereklidir. Ancak bu tür üretimin genellikle yüksek teknoloji olduğunu anlamamız gerekir. Modern hatları, otomasyonlarını, robotları kullanırlar, bu yüzden çok sayıda iş beklememelidir Almaty yakınında çok markalı bir araba meclisindeydim. 120 bin araba yılda bir toplandı, ancak yaklaşık üç buçuk bin iş yaratıldı. Bu ölçek için çok fazla değil çünkü üretim otomatik ve verimlilik çok yüksek Bu şirketlerdeki denizciler genellikle daha yüksektir. Ancak, kitlesel istihdam hakkında konuşursak, ekonomideki iş hacmi hala küçük ve orta ölçekli işletmeler yaratır Eğer devlet büyük endüstriyel projelere para yatırım yaparsa, nüfusun gelirini artırmak için gerçekten nasıl çalıştıklarını ve sadece yüksek yatırımlara değil? Servis sektöründe - ticaret, catering, küçük hizmetler - birçok kişi işe alındı. Bazen tek bir kahve dükkanı tek bir otomatik üretimden daha fazla iş yaratabilir Ancak büyük projeler, özellikle geri dönüşümde, sadece işler için değil. İhracat için satılan ve yabancı değişim kazançları alan bir ürün sunuyorlar. Ayrıca, büyük iş, nüfusun bütçe, sosyal harcama ve desteği için para olan daha fazla vergi öder Başka bir etki var. Büyük üretim etrafında müteahhitler, tedarikçiler, hizmet şirketleri var. Birisi ekipmana hizmet eder, biri ham malzemeleri taşır veya ürünleri bitirir, biri ev ve diğer hizmetleri sunar. Bu işler daha az üretken olabilir, ancak genellikle kalıcı işlerden daha fazlası vardır Bugün Kazakistan'daki yeni üretim tesislerinin lansmanı için en büyük engel nedir: pahalı krediler, altyapı, personel eksikliği, piyasalar, ithal ekipman, bürokrasi veya oyunun dengesiz kuralları? Büyük projeler için, ana kısıtlamalardan biri bir kredi almak için yüksek taban oranıdır. Devlet desteği olmadan, ticari bir kredi çekmek neredeyse imkansızdır. Banka yılda% 25'te para sunuyorsa, bu tür projeler elbette birkaç olacaktır. Her üretim yüksek borçlanma maliyetlerine dayanmayacak Başka sorunlar var. Yatırımcılar oyunun istikrarlı ve açık kurallarına ihtiyaç duyarlar. Başkan bunu birçok kez söyledi. Bir işletme mülkünün korunduğundan emin olmak gerekir, mahkemeler oldukça çalışır ve bir proje başlatıldıktan sonra aniden değişmez Ayrı bir konu piyasalardır. Kazakistan Çin ve Rusya arasında yer alıyor ve onlarla rekabet ettiğimiz birçok nişte. Çin ile çoğu pozisyonda rekabet etmek neredeyse imkansızdır, tüm dünya bununla karşı karşıyadır. Bu nedenle Kazakistan'ın yabancı üretimi kopyalamaması daha önemlidir, ancak değer zincirlerine entegre etmek ve orada yerini bulmak Kazakistan için hangi işler “solid” ve iyi ödenebilir? Hangi maaş seviyesi, sosyal paket ve istikrar böyle vacanlara sahip olmalıdır? İyi bir iş sadece kalıcı bir iş değildir. Bir kişi istikrarlı bir gelire sahip olduğunu anlamalıdır, normal bir maaş ve yarın işverenin kaza kararına bağlı değildir Eğer maaş ortalama düzeyde veya daha düşük ise, böyle bir işyeri kaliteli aramak zordur. Modern üretimde, çalışanlar için gereksinimler daha yüksek, verimlilik daha yüksektir, bu nedenle, ortalamadan daha yüksek olmalıdır Kazakistan'ın GSYİH'si capita başına yaklaşık 14.000 dolarsa, bazıları maaş şeklinde insanlara gitmeli. Kişi başına yaklaşık 7 bin dolar olan maaş payı ile. İki çocuklu bir aile için ve bu, her ebeveynin yılda 14.000 dolar kazanması gerektiği anlamına gelir. Bunun açısından ayda yaklaşık 600 bin onge. (Önceki olarak, Ulusal İstatistik Bürosu, Kazakistan'da ortalama aylık nominal maaşın ( girişimcilikle ilgilenen küçük işletmeler hariç) 473,158 onge olduğunu bildirdi. - Ed Büyük işletmelerde bahis hızla insanların gelirlerini etkileyebilir mi? Ya da etki uzun olacak ve küçük ve orta ölçekli işletmeler aynı zamanda geliştirilmezse sınırlı olacak mı? Kitlesel istihdam, küçük ve orta ölçekli işletmeler tarafından çok fazla değil. Ancak önemli bir projeden korumak daha zordur. Ülkedeki iki milyondan fazla varlık var: bireysel girişimcilerden küçük ağlara ve orta ölçekli şirketlere Devlet her işi manuel olarak geliştiremez. Görevi farklıdır: girişimcilerin genişleme, işe alma ve yeni noktaları veya üretim tesislerini açmasını önlemek için Yolda alınan ilk şey idari engellerdir. İkincisi oyunun kurallarıdır. girişimci, mülkünün korunduğunu anlamalı, sözleşmeler retroaktif bir şekilde revize edilmeyecektir ve bir devlet vücudu ile bir anlaşmazlık, kanun onun tarafındaysa mahkemede kazanılabilir. Bir ölçü bu sorunu çözemez. Açık vergilere, basit vergi yönetimine, daha az kontrollere, mülk korumasına, normal mahkemelere ve ekonominin payında kademeli bir azalmaya ihtiyacımız var Ayrıca okuyun: Yetkililerin kişisel sorumluluğu olmadan, adalet olmayacak – İş Ombudsman Yeni işletmelerin yetenekli işçilerin eksikliği ile karşı karşıya kalacağı bir risk var mı? Eğitim ve eğitim sistemi doğru uzmanlarla endüstriye sunmaya hazır mı? Risk var. Eğitimdeki ana sorun hızdır. Ekonomi şimdi uzmanlara ve kolejlere ve üniversiteler genellikle iki, üç, dört yıl boyunca onları eğitiyor. Bu süre zarfında, teknoloji değişiklikleri, personel için yeni meslekler ve yeni gereksinimler ortaya çıkıyor Bu nedenle, kısa programlar giderek daha önemli hale geliyor: özel temel ve uygulamalı becerilerde eğitim. Birçok durumda, bu tür eğitim, klasik dört yıllık bir lisanstan daha kullanışlı olabilir, özellikle de kişi hızlı bir şekilde çalışmaya ihtiyaç duyarsa Eğitim, işverenlerin ihtiyaçlarına daha yakından bağlı olmalıdır. Sadece bir diploma vermiyor, ancak bir mezunun gerçekten işe hazır olduğunu öğretin. Ve iş olmadan, işe yaramayacak. İşletmeler kolej programlarına katılmalı, eğitim kurumlarının patronajını almalı, iki eğitimle yardım etmeli, teori hemen pratikle birleştirildiğinde Bu özellikle IT ve diğer hızla değişen alanlarda geçerlidir. Temel eğitim, elbette önemli kalır, ancak birçok meslekte, işveren ilk önce bir diplomaya değil, belirli bir beceriye bakar: bir kişi kod yazmayı, ekipmanlarını korumak, bir müşteriyle çalışmak veya üretimde anlaşılabilir bir operasyon gerçekleştirebilir Kısa uygulamalı dersler kolejlere ve üniversitelere inşa edilmelidir. Bir kişi temel bir uzmanlık alabilir, ancak aynı anda işverenin ihtiyaç duyduğu özel becerilere sahiptir Sorun şu ki, bir mezun genellikle işe gelir ve duyar, “Üniversitede öğretilen her şeyi unutun, şimdi gerçekten öğrenmeniz gereken şeyi öğrenin.” Bu, eğitim ve gerçek iş pazarı arasındaki boşluğu gösteriyor Eğitim daha esnek ve işletmeye daha yakın olmalıdır. Sorun sadece bir teori vermek değildir. Bir kişinin pratik becerilerle şirkete gelmesi önemlidir, modern araçları anlayın ve hızlı bir şekilde çalışmaya katılabilir Devlet desteğinin ön koşulu ne olmalıdır: yerelleşme, eğitim, minimum ücret, yerel tedarikçilerden tedarik, ihracat yükümlülükleri veya yaratılan işler hakkında şeffaf raporlama? Devlet desteğinde, elbette sosyal gereksinimler olmalıdır. Ancak burada raporun uğruna formaliteye gitmemek önemlidir. Bir işletme modern ve verimli bir üretim başlatırsa, her neyse işler yaratır. Onundan gereksiz işleri ekonomik olarak gerekli olmayan talep etmek yanlış. Şirket gerçekten düzgün çalışmak zorunda olduğu kadar çok insanı işe almalı Böyle bir projenin verilmesi gereken ana şey, güzel bir sunum veya iş vaadi değildir, ancak bir çalışma işi: rekabetçi bir ürün, kâr, vergiler ve net bir ekonomi. Bu nedenle, Devlet sadece ilan edilen iş sayısına bakmanız gerekmez. Projenin bir pazarı olup olmadığını, üretim zincirlerine girip giremeyeceğini, yerelleşme, ihracat potansiyeli olup olmayacağını ve daha da geliştirilip geliştirilmeyeceğini anlamak önemlidir İmtiyazlı krediler de geri ödenebilir kalmalıdır. İşletmeler, düşük faizli bir kredinin bile geri ödenmesi gerektiğini anlamalıdır. Bu, projenin iyi hesaplanmış ekonomiye dayanması gerektiği anlamına gelir. Dolayısıyla bu tür projelerin sadece yetkililer tarafından değil, ikinci kademe bankalar tarafından da değerlendirilmesi gerekiyor. Bankaların risk değerlendirme konusunda tecrübesi var: proje kredi yüküne dayanabilecek mi, talep var mı, maliyetler, pazarlama ve satış pazarları doğru hesaplandı mı? Model, projeye birkaç tarafın dahil olduğu durumlarda en iyi şekilde çalışır: devlet, banka, özel yatırımcı ve girişimcinin kendisi. O zaman karar, “doğru” projenin idari seçimi olmaktan çok, bir piyasa testine benziyor Aksi takdirde durum şu şekilde ortaya çıkabilir: Devlet projeyi kendisi seçti, destek tahsis etti ve ardından işletmenin tasarlanan kapasitesine ulaşmadığı, satış pazarlarının yanlış değerlendirildiği, maliyetin hesaplanmadığı ve projenin yine yardıma ihtiyacı olduğu ortaya çıktı Devlet desteği, projenin bütçeden sürekli finansman sağlanmadan yaşamaya devam edebileceği durumlarda anlamlıdır: ürünler üretmek, bunları satmak, vergileri ödemek, kredileri geri ödemek ve yavaş yavaş normal işler yaratmak. Ayrıca işletmenin ilk aşamada durmaması da önemlidir. Basit işlemeyi başlattık, ardından işlemeyi derinleştirmemiz, ürün yelpazesini genişletmemiz, ekipmanı modernleştirmemiz ve yeni pazarlar aramamız gerekiyor. Bunlar devletin desteklemesi gereken projeler Informburo.kz'den ilgili konularda haberler ve materyaller