Sabah kahveniz neden Apple'ın paylaştığından daha vatansever: Yatırımokrasinin diğer tarafı

Herkes geleceğin güzel Kırgızstanının kendi imajına sahiptir. Bazıları için, dünya sınıf teknolojileri oluşturan endüstriyel bir devlettir. Başkaları için, ecotourism ve nomadism ideolojisinin merkezidir. Çoğu için – sadece en sevdiği bir ev, barış ve refah içinde nerede yaşayabilirsin Profesyonel yatırımcılar ne hayal ediyor? Belki de cumhuriyetimizi bir tür yatırımokrasi olarak görüyorlar - vatandaşların para portföylerini ve diğer tasarruflarını tamamlamak için küçük zevkler ve kötü alışkanlıklar verdikleri bir dünya. Böyle bir senaryoyu hayal etmeye çalışalım Mantık basit ve neredeyse ascetik: Bugün daha az tüketmek, bir gün varlıklarından gelenler arasında olmak Ülkedeki ortalama maaş yaklaşık 43 bin som ve temel harcamalardan sonra - kişi başına yaklaşık 20 bin som - çoğu manevra için çok fazla oda yok. Oldukça katı finansal disiplinle bile, kişi başına ayda yaklaşık 5-10 bin som yatırıma yönlendirilebilir. 2 milyondan ekonomik olarak aktif vatandaşlara devam edersek, bu ayda 10-20 milyar som veya yılda 120-240 milyar Soms, bu da tüketim yerine finansal pazarda çalışmaya başlar Aktif ticaret dünyası, bu kadarbering istatistikleri ile yeni gelenler selamlıyor: katılımcıların büyük çoğunluğu para kaybediyor. Son tahminlere göre, günlük tüccarların% 97'si ilk 300 günde kırmızıya gidiyor. Düşler hızlı: ilk ayda yaklaşık% 40 dur ve yılın sonunda, perakende yatırımcıların yaklaşık% 72'si net kayıplar kaydetti Sebep piyasanın yapısında yatıyor. Özel yatırımcılar birbirleriyle rekabet etmiyor, ancak kurumsal oyuncular ve algoritmalar ile, bu da küresel ticaret cirosunun% 89'una kadar. Bu sistemler milisaniyelerde değişime cevap verir, ancak perakende katılımcıların davranışları genellikle duygular, rekoup girişimleri tarafından belirlenir ve yararlanır. Maliyetler buna eklenir: komisyonlar, yaylar ve diğer masraflar sonucun önemli bir bölümünü alabilir ve bazı durumlarda ticaret cirosunun %70'ine kadar Daha geniş bir şekilde bakıldığında, resim sert bir şekilde değişir. Kuzey Amerika'da, tüccarların yaklaşık% 75'i para kaybediyor, Avrupa ve Asya'da –% 80-83'e kadar. Forex ve türevleri de dahil olmak üzere en riskli segmentlerde, kârsız katılımcıların payı sürekli olarak% 85-% 90 aşıyor. Uzun süreli hayatta kalma oranı da düşük kalır, ilk iki yılda aktif ticaret durdurmakla ve sadece beş yıl veya daha fazla ufukta istikrarlı bir geri dönüş sağlamakla ilgilidir. Derin bir olumsuzluğa girmeyenler bile genellikle pasif stratejilere yol açıyor: ortalama olarak, özel yatırımcılar başarısız giriş ve çıkış anları nedeniyle yıllık getirilerin% 6.1'ini kaybediyor Toplam kaybın büyüklüğü özellikle ekonomik düzeyde belirgindir. Tayvan'da bir çalışmada, özel yatırımcıların kayıpları ülkenin GSYİH'sinin% 2.2'sine ulaştı, yaklaşık 3.8 puan değerinde bir tür yıllık “penalty” oluşturdu. Bu kayıplar başarısız kararlar (yaklaşık% 27), komisyonlar (32) ve işlem vergileri (yüzde 34) Bu arka plana karşı, pasif yatırım daha sürdürülebilir bir alternatif gibi görünüyor: piyasayı tahmin etmek ve işlemlerin sayısını en aza indirmek gerektirmez. Tarihsel olarak, bu tür stratejiler en azından ortalama piyasa geri dönüşüne yaklaşabilir ve davranışsal hatalar nedeniyle keskin çizimlerden kaçınabilirler. Ancak, başarı garantisi yoktur. Pasif yatırımcı piyasa riskini tamamen varsayıyor: endeksler düşerken portföy azalır. Buna ek olarak, indekslerin yapısı bireysel ülkelerde veya sektörlerde yüksek derecede yoğunlaşabilir ve bu da sınırlı sayıda şirkete bağımlı hale gelir Sonuç olarak, bir finansal piyasa olan Kırgızstan fantastik bir versiyonunda başarılı yatırımcıların payını tahmin edebiliriz. Toplam katılımcıların% 1-3'ü olacak Başka 20-30% sınır bölgesinde olacak: bazen olumlu, ancak piyasa veya enflasyonun arkasındaki uzun bir mesafe. Tüm geri kalanlar, bu, vatandaşların yüzde 70-80'i, kırmızı, tamamen ya da kısmen yatırım fonları kaybediyor Yatırımocracy, ekonominin yapısını değiştirecek: Ülke içinde tüketim yoluyla kalmak için kullanılan para – kafeler, hizmetler, küçük işletmeler, yerel ticaret - sistematik olarak dış pazarlara gidecek Yurtiçi talep azalır: daha az günlük harcama - küçük işletmelerde daha düşük ciro, daha zayıf gelir, iş sayısında yavaş büyüme. Ana darbe, bağlı alanları alacak catering ve perakende satış gibi düzenli tüketim. Sermaye akışının olduğu finansal aracılar ve dış piyasaların yanı sıra daha hazırlıklı yatırımcılardan oluşan dar bir grup da bundan fayda sağlayacak Bu etkiyi rakamlara çevirirsek resim daha da net görünüyor. Yılda 120-240 milyar som seviyesindeki yatırımlarla ve uzun vadede katılımcıların %70-80'inin para kaybedeceği veya daha az kar elde edeceği göz önüne alındığında, hane halkının toplam kaybının - kayıplar, komisyonlar ve davranış hataları nedeniyle - yatırılan fonların yıllık yaklaşık %7-16'sı kadar olduğu tahmin edilebilir Yılda 120-240 milyar somun tüketimden yatırıma yeniden dağıtılmasıyla bu fonların önemli bir kısmı dış varlıklara gidecek ve 84-192 milyar som düzeyinde iç talep kaçağı oluşturacak. Tüketim çarpanı (yaklaşık 1,7) hesaba katıldığında, bu, 110-320 milyar som aralığında veya GSYH'nin %8-25'ine varan ekonomik ciro kaybı anlamına gelir Olası bir alternatif, yatırımlardan vazgeçilmesi değil, yeniden yönlendirilmesidir. Sağlıklı bir yatırım demokrasisi, dış pazarlarda hızlı kâr elde etme arayışı üzerine değil, fonların kendi ekonomisine sistematik yatırımı üzerine kuruludur Para "sızmaz", ancak ülke içinde çalışmaya devam eder: iş yatırımı, yeni işler ve ekonomiye geri dönen vergiler haline gelir Bu yaklaşım aynı zamanda farklı bir yatırımcı davranışı modelini de gerektirmektedir. Sık yapılan işlemler ve piyasayı tahmin etme girişimleri yerine uzun vadeli stratejiler, çeşitlendirme ve risklerin anlaşılması. Hedeflenen “sıcak” varlıklar üzerinde yoğunlaşmaktan fonların farklı enstrümanlar ve sektörler arasında dağıtımına geçilmesi