Каракуш: МЕКТЕПТИН ДУБАЛЫНА ТҮШҮП ТУРГАН КӨЛӨКӨ

Эң оболу бүт өмүрүн шакирттерине арнап, баланын келечеги үчүн күнү-түнү эмгектенип, абийир менен кызмат кылган бардык мугалимдерди даңазалоодон баштайм. Анткени мугалимдик коомдун эң ыйык аманаттарынын бири болгон балдарды көтөргөн ардактуу кесип. Бир адамдын коркунучтуу айыптоосу же кылмышы миңдеген педагогдорду билдирбейт Баланын мектепке алып барган сумкасында китептер гана эмес Анын үй-бүлөсү "сен ошол жерде амансың" деп ишенип берген кичинекей дүйнөгө айланат Бирок кээде адамдын караңгылыгы килейген мектептин дубалына көлөкө сыяктуу түшүп калат Бүгүн талкууланып жаткан айыптоолор жөн эле кылмыштын кабары эмес. Бул окуя коомдун абийириндеги терең жараат. Анткени, биз мугалим деген адам коркуткан эмес, ишеним берген, унчуккан эмес, коргогон адам болушу керек. Билим менен баланын ийнине тийе турган колдор коркуу жана травма менен байланышканы коом үчүн уят Балдардын унчукпай калышы көбүнчө коркуудан келип чыгат. Айрыкча, алар авторитет катары көргөн мугалими болсо... Ошондуктан мындай окуяларда келип чыккан ар бир дооматка олуттуу мамиле жасалып, ар бир баланы коргоп, эч бир деталга көңүл бурулбашы керек Мектептин эң бекем пайдубалы бетон эмес, ишеним. Ошол ишеним жок болгондон кийин муздак коридорлор гана калат Мүмкүн сот процесси бүгүн башталат. Балким мыйзам чечет. Бирок коом да бул суроону өзүнө бериши керек. Балдар чындыгында канчалык коопсуз? Анткени бул бир эле адамды соттой турган иш эмес. Кеп балдар коркпостон сүйлөшө турган, үй-бүлөлөр балдарын кабатырланбай жибере турган тартип орнотууда. Мугалимдин милдети балдардын келечегин куруу, аларды караңгылыкка сүйрөө эмес Жана кээ бир көлөкөлөр бар Ал дубалга эле эмес, коомдун абийирине түшөт. Бүгүнкү күндө айтылып жаткан нерсе жөн эле мугалим жасаган делген коркунучтуу окуя эмес. Бүгүн сөз болуп жаткан нерсе, ишеним кандай талкаланды, балдарды кантип коргоо керек, коомдун абийири канчалык жабыркады Мектептин дубалына түшкөн бул көлөкө адилеттүүлүк, сезимталдык жана балдарды чыныгы коргоо менен гана жоюлат