Сонгуч Куршад былай деп жазды: УЕФА шақырды, біз бармадық па?

Сүлейман Демирел премьер-министр болып тұрғанда, бір журналист базарда бензин жоқ десе, «Бензин бар еді, оны іштік» деп жауап берді. Ибрахим Татлысес өзінен бастауыш мектепке неге бармағанын сұраған тілшіге де: «Урфада Оксфорд бар еді, бірақ біз бармадық па?» - деді Біздің жағдайымыз дәл осындай. КХДР құрамасына мұрындарын тіккендерден, мазақ ететіндерден, ФИФА мен УЕФА мойындамаған федерациялар мен БҰҰ-ға мүше емес мемлекеттер құрған CONIFA ұйымының Италияда ұйымдастырған ұйымына қатысқан СХДР құрамасын келемеждейтіндерден сұрағым келеді УЕФА шақырды, біз бармадық па? Ұлттық құраманың толқуы мүлде бөлек сезім. Әрине, біз сияқты қуанып, ренжіп, түрік командаларымен төбелесіп жүргендер үшін бұл сезімді түсіну қиын. Ұйымды мазақ етпей, қорламай немесе мазақ етпей, эмпатия көрсетіңіз. Ұлттық құрамаға шақырылған балаларымыздың орнына өзіңізді қойып көріңізші. Ешбір мақсатсыз эмбаргодан аман қалған жастарымыздың орнына өзіңізді қойыңыз. Олардың бұл толқуды бастан өткерген кездегі толқулары және өз адамдарының мазақ ету тәсілдеріне қалай қарайтыны туралы ойланыңыз Ұлттық құрама – бұл абырой, миссия, көтеріліс. Солтүстік Иракта 30 мың адамның алдында және Абхазияда лық толы трибуналар алдында финалда ойнаған біздің азаматтарымыз сияқты 8 жылдан кейін осындай толқуды сезінетін балаларымызға қолдау көрсетіңіз. Бұл ел біздікі, бұл ұлттық құрама біздікі, бұл балалар біздікі. Осы деңгейге жетуімізге үлес қосқандарды, үдерісті қолдағандарды және көңілімізді көтеруге қызмет еткен ұлттық балаларымызды мадақтаймын