Менің жанымда ескінің иісі бар

Көңілімде ескінің иісі бар Ал күн өткен сайын ішімде бір данышпан өседі, менен бөлек отырып үнсіз қайнатады Кейбір адамдар өздерін болашаққа тиесілі сезінеді. Ал мен болсам, қанша алға ұмтылсам да, өткеннің кербез көлеңкесін иығымда көтеріп келемін. Ескі нәрсенің бәрі мені бала күнімнен тартып алды Ескі әндер, пластиналардағы әлсіз сықырлаулар, ескі кітаптардың парақтарына сіңген иіс, сандықтан шыққан шілтер, ағаш есіктер, тас қабырғалар, ескі көшелер Өткен заманның рухы бір жерде мені шақырып тұрғандай Осы жолдарды жазып отырғанымда, менің алдымда өзінің кереметтігімен толық ай тұр. Жаздың алғашқы тынысы түнге тиді. Балконымдағы түрлі-түсті гүлдер жеңіл желмен тербеледі. Аспан тыныш, қала аздап шаршап, түн тыныш Фонда ескі ән ойнап тұр «Мені отқа тастадың...» деген Қамұран Аққордың үні түнді ақырын қозғайды Содан кейін Гүлден Карабочек… Бір қызығы, бұл әндер менде тек сезім тудырмайды. Менің ойымша, бұл махаббат, ажырасу немесе сағыныш туралы айтудан артық. Мысалы, олар мені басқа уақыттарға апарады Ақ-қара экрандардың жарығында өткен кештерге Бірнеше сағатқа созылатын әңгімелерді бір шыны шай сүйемелдейтін үйлерге… Сөз таразыға салынып, айтылатын замандарға Адамдар бір-біріне қоңырау шалса да көңіл бөлетін жылдарға Мүмкін менің сағынғаным өткен шақ емес шығар Сағынғаным сол кезеңнің рухы шығар Өйткені ол жылдары адамдар бақытты болды ма, білмеймін, бірақ өмір ырғағы баяулағандай көрінетін. Адамдар бір-бірін тыңдауға уақыт бөлді. Хаттың жолын күтіп, телефонның шырылдауын күтіп, мерекелік таңды қуанышпен қарсы алған Бүгін біз бірнеше секундта қол жеткізе алатын нәрселерді сол кезде бірнеше күн, кейде айлар күтуге тура келеді Бірақ дәл осы себепті бағаланды деп ойлаймын Қазір бәрі тез Және сәл тым қатты Адамдар бір-біріне бұрынғыдан да жақын болып көрінгенімен, олар бұрынғыдан да алыс болуы мүмкін Достық экранның ішіне сыйып кетеді Хабарлардың бірнеше жолы арасындағы қарым-қатынастар шаршайды Бас тарту оңайырақ болды Сабырлылық ұмыт бола жаздайтын қасиет сияқты Дегенмен, бұрынғы адамдар күтуді білген Маған сол ескі фильмдердегі ұялған көріністер ұнайды Бір-біріне құрметпен қарайтын адамдар Қарапайым үстелдерде ұзақ әңгімелер… Олардың қарапайым, бірақ шынайы өмірлері Балалар көшеде жүгіріп ойнап, кешке аналарының дауысын естіген күндер Бағалар өмірдің ортасында болмаған кездер Бізді бәсекеге емес, бөлісуге үйреткен жылдар Мүмкін қазіргідей мүмкіндіктер кең болмаған шығар Мүмкін технология болмаған шығар Мүмкін адамдар одан сайын шаршаған болар Бірақ олар ұсақ-түйекпен бақытты болудың сырын білген Радиодан шыққан танымал ән Терезеден жауған жаңбыр Жаңадан сатып алынған кітап Айт күні таңертең киетін аяқ киім Кейде бұл жай ғана адамға күлімсіреу үшін жеткілікті болды Мүмкіндіктер арасында бақыт өсті Белгісізден үміт шамдары пайда болды Армандар бүгінгідей оңай тұтынылмады, олар ұзақ өмір сүрді Сондықтан болар, сол жылдардағы естеліктер әлі күнге дейін ыстық Мені танитындар біледі Менің жанымда әрқашан ескінің иісі бар Қайтып келген сайын тағы бір естелікті ұрлау Қартайған шай сияқты, оның дәмі күткен сайын тереңдей түседі Әр бұрышта әртүрлі оқиғаны жасыру Әрине, мен өткенмен өмір сүрмеймін Бірақ мен өткеннің талғампаздығын бүгінге жеткізуге тырысамын Өйткені кейбір құндылықтарды уақыт жеңе алмайды Әлем қаншалықты өзгерсе де; мейірімділік, адалдық, шынайылық, шыдамдылық және адам болудың мейірімі қашанда құнды Сондықтан болар, әр жаңа күнді бүгінгі күннің адамы ретінде бастасам да, жан дүниемнің бір түкпірінде ежелден келе жатқан терезе әрқашан ашық Кейде сол терезеден ән кіріп келеді Кейде ескі фото Кейде олар ұмытылған көше шамының астында жүрген адамдардың сұлбасы Сол кезде мен түсінемін; Біреулер болашақты сағынады, біреу өткенді сағынады Маған келсек; Өткеннің рухын бүгінгі күннің жүрегінде сақтағанды ​​ұнатамын Өйткені менің жанымда ескінің иісі бар Және бұл иіс жылдар өтсе де ешқашан өшпейді Негізі менің айналам толып жатыр Менің айналамда өмірдің түрлі бояуы мен түрлі оқиғалары бар адамдар бар. Кейде мен көп сөйлейтін, көп күлетін, өте белсенді адаммын. Кейде мен көпшіліктің ортасында тыныштықта шегінемін. Кейде мен жай қарап отырамын; адамдар, өмір, уақыт Бірақ адамның нағыз үйі – жүрегі, мұны жылдар өткен сайын жақсырақ түсінеміз Менің достығымда; Мендей рухта қайнаған бір қолдың саусағындағылар аз. Сол әндерде Олар тоқтап, баяғы үнсіздіктерде демалды, баяғы ескі заманның иісімен тыныстады Өйткені адам бәрімен сөйлесе алады, бірақ бәрімен бірдей рухани климатта кездесе алмайды Менің шынайы әлемім сәл басқаша Сырттай көрінгеннің артында ескі заманның тыныштығын паналаған бір бөлігім бар. Әлі күнге дейін әннің ішінде адасып, кітап бетінде сағаттап жатып, бір кесе шайдың буынан өткеннің ізін іздеймін Мен толық өмір сүруді жақсы көремін Мүмкін өмір дәл осында жасырынған шығар Жүгіру кезінде біз жіберіп алған мәліметтерде Гүлдің ашылуында Ән қалдырған ізде Бірнеше минутта аспанға қарап, ойымыздан айырылдық Көбінесе бізге үнсіз жіберілетін шағын хабарламаларда Шындығында, көре білген адамға өмір ешқашан үнсіз қалмайды; сыбырлайды, еске салады, үйретеді Ал кейде толған ай түнінде ескі әннің сүйемелдеуімен жанға ақырын айтады: Ақырын Өйткені өмір баратын жерде емес; Ол сезілген сәтте жасырылады, солай емес пе? Осы жолдардың ортасында қайта кездескенше, қоштасу, саулық