Сұхбаттан қалған сезімдер

Шынында да біртүрлі: көптен бері шай, су, тамақ ішпей, ішетін дәрі-дәрмектің ретін ұмытып кетіппін, тіпті, үлкен сүйіспеншілікпен жазған романымды аяқтауға ерініп кеттім. Бірақ мен бір нәрсені байқадым және бір нәрсені тез жеңе білудің астарында үлкен махаббат пен табынушылық жатқанын түсіндім. Бәрін қарапайым деп қабылдайтын монотонды өмірімде мені толғандыратын және жақсы сезінетін эмоциялардың әлі де бар екендігі үлкен бақыт. Сүйіспеншілікпен қараған «Өлсем кешір», «Тахмина», «Саябақ» сынды фильмдердің бас кейіпкері, Халық әртісі, актер Фахреддин Манафов туралы қанша жазсам да, сөйлемдер сезімімді, алған әсерімді толық жеткізе алмайды. Тіпті әсірелеусіз сөйлемдер де дәрменсіз. Оның ұлы өнері баршаға кәсібилігімен, шеберлігімен таныс. Бірақ оның болмысын, гуманистік қасиеттерін тану үшін бір рет болса да жанды қарым-қатынаста болу керек. Оның сыртқы келбеті мен харизмасы қатал және қорқынышты әсер бергенімен, сұхбат кезіндегі жауаптары оның мүлде басқа, шынайы мінезі бар екенін көрсетті. Маған кейде өнер мен мәдениетті барынша меңгерген жандардың көкірегі ояу, ішкі дүниелері байлығымен, алуандығымен ерекшеленетіндей көрінетін. Алайда Фахреддин Манафовпен болған сол бір естен кетпес сұхбат күні ол қай өнерлі мамандықты таңдаса да, қазіргі адами қасиеттерін өзімен бірге алып жүретінін көрсетті. Көз алдыңызда мыңдаған мағына бар және ол сөз бастағанға дейін көп нәрсені білдіретін адамды елестетіңіз. Аспанға сыймай, толғанып, қызығып айтатын әрбір сөзін күттім. Тіпті, Фахреддин Манафовты сағаттап шаршамай тыңдайтын едім... Өйткені әрбір кездесу, әр сұхбат маған жаңалық үйретеді. Бұл сұхбат маған сөздің екі мағынасында да көп нәрсені үйретті. Сұрақтарыма жауап алып қана қоймай, өмірден, өнерден, адамшылықтан біраз мағлұмат алдым. Сол күннен бастап бұл мен үшін үлкен мақтаныш болды. Отанға, ұлтқа деген сүйіспеншілік, жарына адалдық, кәсібіне мән беру сияқты асыл қасиеттерді бойына сіңірген жаннан шеберлік сабағын алғандай болдым Айтпақшы, өмірімнің біркелкілігін айтып едім... Фахреддин Манафовтан сұхбат алғаным бір күн бұрын түннен таңға дейін ұйықтамадым. Кішкентай кезімнен экраннан сүйсінген өнер иесімен жолығатынымды білгендегі қуаныш пен толқу бүкіл жан дүниемді жаулап алды. Сұхбат алатын уақыт таяп қалғанда, жүрегім дүрсілдеп, қолым дірілдеп, бір жағынан қуаныш, бір жағынан жауапкершілік басым болды. Мен бақытты болдым, өйткені оның ойнаған кейіпкерлерінің барлығын жақсы көруінің себебі сол рөлдерді Фахреддин Манафов сомдады. Фахреддин Манафовтың арқасында ол кейіпкерлерді бәріміз жақсы көретін шығармыз. Жауапкершілігімнің басты себебі үлкен суретшімен кездесу болды. Негізі, шынымды айтсам, оның данышпан екенін жақсы білетінмін. Бұл оның жылдар бойы қатысқан әрбір шоуын немесе сұхбатын мұқият қарап отырып, анық сезілді. Бағзы заманнан бері осындай ойшылдар болған, адамдар олармен сөйлесуге қорқатын, тіпті ұят болса да өз білімдері алдында. Фахреддин Манафов – мен үшін сондай жарық адам. Оның керемет өнері мен данышпандығынан хабардар болсам да, ол кісіден сұхбат алуға батылдық берген оның тұлғасына деген махаббатым болды. Кейбір сұрақтар қайталанса да, өнер иесін қайта тыңдау, онымен сөйлесу мен атауға болмайтын баға жетпес сезімдер еді. Оның үстіне сұхбат жарияланғаннан кейін айналамдағылардың да сондай толқудың куәсі болдым. Жауаптар мен сұрақтардың көпшілігі бірдей болғандықтан, мен сияқтылардың Фахреддин Манафовқа деген сүйіспеншілігі мен ықыласы өзгермейтін. Сол күні телефон шалғандарым үнсіз қалмай, «Ол актер менің бала кездегі махаббатым», «Ол шынында да данышпан», «Сұхбатты қызығып оқимыз», «Мен де сол өнерпазды жақсы көремін» т.б сөйлемдерді естідім. Осы әдемі сөздерді, шынайы мойындауларды естіп, өзімді әлсіретіп жіберді... Шынымды айтсам, бұл бәріне біртүрлі көрінуі мүмкін. Бірақ тағы да айта кетейін. Осы жылдар ішінде болашағыма байланысты түрлі емтихандарға қатысып, кітаптарым, мақалаларым жарық көрді. Бірақ өмірімде ешқашан мұндай тәтті толқу мен жауапкершілікті сезінген емеспін. Таңертең Фахреддин Манафовпен сұхбатта қандай сұрақ туындады ал жауаптарды жазып жатқанда толқу, махаббат, жауапкершілік сезімдері қатар жүріп жатты. Жазып болғаннан кейін мен біртүрлі сезімде болдым. Көбінесе мен сүйікті кітабымды оқып бітіргенде немесе өзім жазған кітапты аяқтағанда осындай сезімде болдым. Сұхбат жазған соң мұндай сезімді бірінші рет сезіндім – өзіме қымбат нәрсе қалдырғандай... Сондықтан бұл мен үшін жай ғана сұхбат емес екенін дұрыс атап өттім Шығармашылық қызметімде әлі де сүйікті әртістерімнен сұхбат алуды қалайтыным айтпаса да түсінікті. Дегенмен, Фахреддин Манафовтың болмысына, өнеріне деген махаббатты енді ешқашан сезінбейтініне сенімдімін. Ал мен мұны былай түсіндірер едім – теңдесі жоқ құрмет, терең махаббат, күшті табыну! Сөз соңында айтарым, (бір мақаланы аяқтау маған қиын болса да) меніңше, табиғи сұлулар ғана емес, өнердің шыңына көтерілген тұлғалар – елдің байлығы. Мен үшін Фахреддин Манафов – осы байлықтың жарқын өкілдерінің бірі