Бірегей қолтаңбасы – Вагиф Самадоғлы

Вагиф Самадоғлы әзірбайжан поэзиясының өзіндік стилімен, өз жазуымен ерекшеленетін жазушылардың бірі болды. Өмір бойы қалам тартқанымен, сирек шығарылатын ақын жүрегі мен жанын қағаз бетіне түсіреді. Самад Вургундай сөз шеберінің үйінде дүниеге көзін ашты. Олар алғашқы бесік жырын «Әзірбайжан» поэмасына арқау еткен. Сөзі де, сөзі де өскені, Әзірбайжанның биікке көтерілгені де содан болар. Алғашқы қалам басынан соңғы өлеңіне дейін шығармаларының қай дәуірге жататынын ешкім білмеген. Бұл онсыз да Алланың сыйы, қайталанбас талант еді. Вагиф Самадоғлы өз заманының біртүрлі ақыны еді. Оның поэзиясында ыңырсып, ыңырсып, ыңырсып жатқан жоқ. Адамның мұңы бар. Адамдарды ойландыратын, мұңды, нәзіктікті, сезімдеріне мейірімділік әкелетін, әлем поэзиясын қызықтыратын мәңгілік мұң Бүгін сценарист, драматург, Мемлекеттік сыйлықтың иегері, Халық ақыны Вагиф Самадоғлының туғанына 87 жыл Өткен ғасырдың 60-жылдары еліміздегі әдеби ортаға жаңа тыныс әкелген талантты өнерпаздардың бірі ретінде Вагиф Самадоғлы жарты ғасырдан астам уақыт бойы халқымыздың сөздік қорына құнды үлес қосты Халық жазушысы Анар: "Менің ойымша, Вагифтің ең жарқын қасиеті, ең үлкен жетістігі - оның ешкім айтпағанды ​​ешкімнің ойына келмеген күйде айтуы. Бұл поэзия бізге бұрыннан бар білгенімізді түсіндіруге тырыспайды, бәрімізді мүлде басқа қырынан қарауға шақырады" 1963 жылы «Жеті поэма» деп аталатын алғашқы шығармашылық еңбегі «Әзірбайжан» журналында жарияланды.Одан кейін Вагиф Самадоғлының шығармалары мерзімді басылымдарда мезгіл-мезгіл жарияланып тұрды. Ақынның шығармалары көптеген шет тілдеріне аударылған, кітаптары ТМД елдерінде, Түркия мен Иранда жарық көрген Академик Низами Джафаров ақынның шығармашылық жолына үңіліп, былай деп жазады: Вагиф Самадоғлының дана ирониясы оған «Биік тау шыңы», «Бақыт сақинасы», «Жазғы қарлы ойын», «Жасыл көзілдірік киген адам», «Генералдың соңғы бұйрығы», «Мамой адамының армандары» сияқты пьесалар жазуға итермелеп, әзербайжанның күлкі мен күлкіге айналған кезеңде. жалпы ұлттық қоғамдық санамен байланысты. өзінің ояту және тәрбиелік әсерін көрсетті. Жалпы, Вагиф Самадоғлы адам-қоғам қарым-қатынасының тереңіне бойлай алатын, былайша айтқанда, «дағдарыс» сәттерін сезімталдықпен анықтайтын ойшыл суреткер» Оның шығармашылығы қазіргі әзірбайжан әдебиетіндегі жаңа поэзияның ерекше кезеңін құрайды. Суретшінің өз шығармаларында түсіндіріп отырған әрбір өрнек әзірбайжан халқының бай әдеби-көркем мұрасымен, ұлттық фольклордың сарқылмас мүмкіндіктерімен және әлем әдебиетінің жетістіктерімен байланысты. Самадоғлы өмір мен уақыт, әлем мен адам туралы лирикалық-философиялық толғаулардың қайталанбас пейзажын өз стилінде және поэтикалық тұжырымдарға толы бай дүние жасады. Ол сөз қозғаған түрлі-түсті тақырыптарда Отан бейнесін үнемі назарда ұстайтын («Азертәк»)