Берілгендіктің, қамқорлық пен адалдықтың символы

Ол саналы ғұмырында айналасындағылардан көмегін аямаған, мейірімділігімен, жанашырлығымен, адамгершілігімен ерекшеленетін тұлға ретінде есте қалды. Оны білетіндер оны қарапайым адам ретінде емес, барлығына тірек, үлгі, сенім ұясы ретінде еске алады Көзі тірі болғанда 2026 жылдың 12 сәуірінде 85 жасқа толар еді.Өкінішке орай, оның даңқты ғұмыры мерейтойға 5 ай қалғанда аяқталып, осы айтулы мерейтойды тойлау бақыты өзіне де, жақындары мен достарына да бұйырмаған 2025 жылдың қараша айында Ана радиосының 99 жылдығы мен Телевизияның 69 жылдық мерейтойы ұжым үшін үлкен қуанышпен аталып өтілгеннен кейін көп ұзамай біз естіген қаралы хабар бүкіл ұжымды (әсіресе жас күнінен өмірін осы ошақпен байланыстырғандарды) дүр сілкіндірді. Бұл жаңалық осынау ошаққа 51 жыл адал қызмет етіп, осы жылдар ішінде баршаның зор сүйіспеншілігіне, құрметіне, ықыласына бөленген «Еңбек сіңірген мәдениет қайраткері», «Прогресс» орденінің иегері Сархад Рахмат оғлы Ғасымовтың дүниеден өткені туралы хабар еді Алғашқы кездесудің тарихы 1992 жылдың көктемі еді. Мен орта мектепте оқитынмын. Милли Мәжіліске қарама-қарсы АзТВ-ның «Гириш» қақпасының бұрышында шаштараз болды (ұжымның қарт мүшелері кейін осы қатарға қосылған Шәміл, Назым және Вугар шеберлерді жақсы еске алады). Үйіміз компанияның жанында орналасқандықтан, мен қажет кезде сол шаштаразға баратынмын (бірақ сенбіде жұмыс күндері сабақ та, бос орын да болмағандықтан). Келесі серуендегенімде Шәміл шебердің қолында жұмысы бар, екі адам нарда ойнап отырғанын көрдім. Кезек маған келгенде, Шәміл нарда ойнап отырған ақ шашты, ақжарқын адамды көрсетті: Еркектің кезегі, деді ол Сол ақ шашты жарық бірден жауап берді: Мен өз кезегімді осы жас жігітке беремін», - деді ол Мен рахметімді айтып, орныма отырдым. Шәміл жұмысын аяқтады. Төлеймін десем, әлгі ақбас Нұрани де менің ақшамды төлеп қойған екен. Мен оған тағы да алғыс айтайын десем, ол күлімсіреп: «Алғыс айтудың қажеті жоқ. Сен менің ағамның баласысың. Даданға сәлемімді жолдап, соңғы кездері аздап эфирге шығып жүргенін айтшы, ә!», – деді Ол кісіні танымасам да, менің кімнің баласы екенімді жақсы білетінін осындай арқиялық үндеуден түсіндім Кешке үйге келген соң ата-анама болған оқиғаны айттым. Айтпақшы, менің ата-анам телерадио ұжымы туған жері деп есептейтін, қызметкерлердің қиын-қыстаулығына жан-тәнімен атсалысқан жандар. Осылайша, менің әкем, еңбек сіңірген журналист Тофиғ Мамедов өмірінің 50 жылын Әзірбайжан телерадио хабарларын тарату комитетіне (қазіргі ХҚКО) арнады. Осы орталықта қатардағы редактордан бастап, Ақпараттық студияда директордың орынбасарына дейін әртүрлі жауапты қызметтер атқарды. Бірақ ұжым оны көбіне партком (партком) меңгерушісі қызметінен білетін. Менің анам Шавкат Абдуллаева Апшерон аудандық комсомол комитетінің, Әзірбайжан комсомолы Орталық комитетінің хатшысы, ал 1980 жылдары Министрлер кабинетінде теледидар, баспасөз, денсаулық сақтау салаларын басқаратын бөлімнің кураторы болды. Сондықтан, ол кездегі мен сияқты емес, команда оларды өте жақсы білетін және олар команданы жақсы білетін. Сондықтан ақбас Нұранидің түрі мен бір-екі белгісін сұрағанда, екеуі де: «Жүз пайыз Сархад ұстаз болады» деп, екеуі де Сархадтың адамдық қасиетін жоғары бағалады. Әкем бірден стационарлық телефонды алып, телефон соқты (ол кезде ұялы телефон болмағандықтан), екеуі ұзақ сөйлесіп, тату-тәтті болды, ақыры рахметін айтты. Осылайша, алғашқы кездесуімізден-ақ менде Сархад мырзаның өте жақсы қасиеттері бар адам ретіндегі бейнесі пайда болды Осы оқиғадан тура 3 жыл өткен соң, 17 жасымда әкем мені қолымнан ұстап, отбасымыздың шаңырағы Әзірбайжан радиосында ең кішкентай қызметке – дыбыс жазу студиясында дыбыс операторы қызметіне жұмысқа алды. Бір жыл дыбыс операторы болып істеген соң, радионың негізгі бағдарламаларының бірі саналатын, күнделікті эфирге шығатын «Саһар» музыкалық-ақпараттық бағдарламасын дайындау үшін режиссерлік топқа дыбыс режиссері болып ауысты. Бұл мәселеде редакцияның тілегі мен оң пікірі шешуші рөл атқарып, сол редакцияның әрбір мүшесі мен біздің жүрегіміздің арасында махаббаттың жіптері тоқылғандай, сол махаббатты жеткізуге лайықты сөз таба алмаймын. Сол спектакльдің режиссері болғаныма тура 15 жыл болды. Осы кезеңде Сархад ұстазбен жұмыс күн сайын дерлік кездесіп тұрдық. Мұның өзіндік себебі бар еді. Осылайша, «Сахар» бағдарламасын «Хаберлар» бас редакторы жүргізді. «Жаңалықтар» редакциясы радиостанцияның 5-қабатында, ал Сархад мұғалімнің бөлмесі 3-қабатта. орналасқан болатын. Сол жылдары (дәлірек айтсақ, 1967 жылдың қазанынан 2017 жылдың мамырына дейін) Сархад ұстаз Телерадио кәсіподақ комитетінің төрағасы болды. Бағдарламада ойналатын материалдармен (сондай-ақ бағдарламаның музыкалық өңдеуі мен драматургиясын нақтылау үшін) танысу үшін күнде «Жаңалықтар» редакциясына баруға тура келді. Тұрған сайын Сархад мырзаны кездестіретінмін. Есік әдетте ашық болады. Қасында біреу болса да (шынында оның біреумен болмаған күні болған жоқ) мені бөлмеге шақырып, ісімді қызықтап, әке-шешемді сұрап, «сәлем» жіберуді ұмытпайтын. Олардың әңгімелері күлкілі-тұзды болар еді. Ол мені әр кезде «Тофикович» деп атайтын. Ол кісіні «Сархад ағай» деп атайтынмын... (Қазіргі кітапхана болған бөлме маған 80-жылдары партия ұйымының (армян тілінде «партком») төрағасы болып тұрғанда сол бөлмеде отыратындықтан да таныс еді. Балалық шағымда әкем талай рет жұмысқа апаратын. Қазір де әкеммен бірге суретке түсіп жатқан себебім де сол бөлмеде бөлісетінмін. Мен сол бөлмеге кірген сайын сол жылдарды көргім келеді...) Сәті түсіп, 2003 жылы әкемнен, 2006 жылы анамнан айырылдым.Айтпақшы, АзТВ, БМУ ұжымындағы әріптестерім, достарым, таныстарым, бір сөзбен айтқанда, жүрегіммен оңаша қалған мұңлы сәттерде мені жұбатудан жалықпағанын да үлкен алғыспен, ризашылықпен айта кеткенім жөн. Бірақ Сархад мырзаның алғашқылардың бірі болып, жүрекжарды лебізін білдіргені, тұнып тұрған көздері, жұбататын сөздері, кейін кездесулерімізде үлкен ризашылықпен, ашу-ызамен жадымда мәңгі сақталды. Осының бәрі ол нағыз АДАЛДЫҚ СИМВОЛЫ болды деуге негіз береді Ұжымның үміт артқан жері Республикамыздың көрікті түкпірлерінің бірі – Лэнкаран қаласында дүниеге келген, есімі сүйіспеншілікпен, құрметпен есте қалған Сархад Ғасымов 50 жыл Әзірбайжан телерадио хабарларын тарату компаниясы кәсіподақ комитетінің төрағасы, 38 жыл Мәдениет қызметкерлері кәсіподағының Республикалық комитеті президиумының мүшесі, 38 жыл мәдениет қызметкерлері кәсіподақ комитетінің мүшесі, С. КСРО 25 жыл. Ешқашан ешнәрсеге реніш білдірмейтін, намыстанатын, айтқанынан қайтпайтын, ешкімнің алдында бас имейтін Сархад мырза өзінің шынайы мінез-құлқымен ұжымның үміті, соңғы тірегі болды. Ол кісінің кезінде бір рет болса да кәсіподақ ұйымына көмек сұрап жүгінбесем де, жөндеу жұмыстарына, материалдық қиындықтарға, денсаулығына байланысты көмекке мұқтаж қызметкерлердің ең алдымен Сархад мырзаға жүгінетінін анық білемін. Қолынан келгенше көмектесетін, көмектесе алмаса да тура жол көрсетіп, ақыл-кеңесін айтып, бөлмесінен түңіліп қайтуға жол бермейтін. Жалпы, оның қандай керемет екенін білмеймін. Бірақ оның бөлмесіне кірген ең қобалжыған адамның жүрегінде ертеңге деген үлкен үмітпен тынышталып, кеткенін көпшілік растай алады. Тілінде ем, жүріс-тұрысында май бар сияқты. Жалпы, ұжымның бірде-бір мүшесі Сархад мырзаның назарынан тыс қалған емес. Өйткені ол нағыз ҚҰРБАНДЫҚ СИМВОЛ болатын Тағдыр бізден біреуді алып кетсе де, оны естеліктерден өшіре алмайды. Бүгінде Сархад ұстаз арамызда болмаса да, естелігі әрқашан жадымызда. Өмірге деген көзқарасымен, еңбекқорлығымен, шыншылдығымен, шыншылдығымен, қайырымдылығымен көпшіліктің жүрегінде өшпес із қалдырған Сархад ұстаздың айналасындағыларға көрсеткен қамқорлығы, жолдастарына деген адалдығы, жасаған игі істері әлі күнге дейін ел есінде және ел есінде. Оның айтқан сөзі, айтқан ақыл-кеңесі, өмір жолы ұрпаққа өнеге Сөз соңында айта кетейін, Сархад ұстаздың қайтыс болғаны туралы хабарды естіген сәттен бастап ол кісі туралы жүрекжарды лебізімді жазу ойымда болатын. Бірақ ішімде біраз қобалжу мен іркіліс болды. Жазуымда сондай тұлғалы тұлғаның бейнесін жан-жақты сипаттап бере алмаймын ба деп қорықтым. Бұл шешімді қабылдаған, біз апта сайын «Сахар» бағдарламасын сүйіспеншілікпен дайындайтын қымбатты әріптесім Мүбариз Сүлейманлы болды. Осылайша, Сархад мырзаның ұйымдастырушылық миссиясын 3 рәсімде адал әрі шебер орындаған Мүбариз Сүлейманли бірнеше күннен кейін маған телефон шалды: «Сархад ұстаз туралы кітап дайындауды көздеп отырмын Сол кітапқа естеліктеріңіз қосылсын, онда жылдар бойы иық тірестіру, бірге қызмет еткен жандардың жүрекжарды сөздері жазылсын», – деді Сархад ұстаздың ардақты естелігін мәңгілікке қалдыру жолында алғашқы қадам жасаған құрметті әріптесім Мүбариз Сүлейменіге шексіз алғысымды білдіремін. Ал бұл ұсыныс айлар мен жылдарды қанша күн алмастырса да, Сархад мырзаның аяулы естелігі мен жасаған жақсылығы оны білетіндердің жүрегінде мәңгі сақталатынына тағы да көзім жетті. Өйткені ол нағыз ҚАМҚОРЛЫҚ СИМВОЛЫ болатын Қарапайымдылығымен, кішіпейілділігімен, намысшылдығымен, қайсар мінезімен жадында мәңгілік із қалдырған бұл кісі туралы қаншама сөз айтып, қаншама сөз жаза алар едім. Бірақ мен осы шағын мақаламды оның рухына арнаған өлеңімен аяқтағым келеді: Жақсылық жасаудан күш алды Жақсы істерімен биікке көтерілді Қиындыққа тап болған адамға бейжай қарамайтын Қолдың тірегі Сархад Ғасымов болды Бір жүзді, бір жүзді Ол ашық және тура айтты Айтқанын дұрыс айтатын Сархад Ғасымов шындықты сұраушы еді Қиындық пен қорлықты көрді Ол үлкен қиындықтарды бастан өткерді Сіз естисіз, дауысты есту жеткілікті болды Сархад Ғасымов үміт шырағы еді Оның көз алдында әлем мүлде басқа еді Шындықта ешбір ойдан шығару болған жоқ Жарықтан жер кесілгендей Нұрлудың қонағы Сархад Ғасымов болды Ақын-публицист, Әзірбайжан Жазушылар мен Журналистер одағының мүшесі