Бүгін белгілі ақын Миқайыл Мүшфигтің туған күні

Өмір кітабын парақтап отырып, өмірден жастай аттанған ақынның сан қырлы туындыларына тәнті болмай қаласың. Мәселе шығармалардың санында ғана емес, сөзсіз. Бұл шығармалардың әр шумағын, әр абзацын, әрқайсысын жауһар деуге әбден лайық, автор мен оның оқырманы арасында жасалған мәңгілік рухани көпір туралы сыр шертеді. Ақын өмірінің бүгінгі күннің өзінде заман талабына сай мұраттарын бізге жеткізетін көпір. «Ол бақ тағы болса...», «Ән сал, ән сал!», «Құрбан саған», «Күлкің», «Мәңгілік жыр», «Өмірге ғашық», «Сенің көзің», «Махаббатым», «Жүрегім» тағы басқа өлеңдері әрқайсымыздың жүрегімізге жақын Бүгін белгілі ақын Миқайыл Мүшфигтің туғанына 118 жыл толып отыр Миқайыл Мүшфигтің алғашқы баспа туындысы «Бүгін» поэмасы 1926 жылы «Ганж шарке» газетінде, соңғы өлеңі «Сезім жапырақтары» 1937 жылы «Литератур» газетінде жарияланған. Шығармашылығының жемісті болуының арқасында 1930 жылдан бастап оның «Желдер», «Күн үндері», «Бұйра арасында», «Бір мамыр», «Мақта», «Соғыс», «Өлеңдер», «Шеңгүл, Шұңгүл, Мәңгүл», «Жартас», «Шаруа мен жылан» атты кітаптары жарық көрді. 1957 жылдан бастап оның кітаптары «Таңдамалы шығармалар», «Шығармалары», «Сезім жапырақтары», «Мәңгілік жыр», «Жүрегім не дейді», «Өмірге ғашық» және т.б. Ақынның өмірлік досы Ділбар Ахунзаде 1968 жылы «Менің мүшфиқли күндерім» атты естеліктер кітабын шығарса, кітаптың соңғы кеңейтілген нұсқасы 2005 жылы жарық көрді Миқайыл Мүшфиг аудармашылықпен де айналысқан. Ол А.Пушкиннің «Сыған» (Ш.Аббасовпен бірге), М.Лермонтовтың «Жын» өлеңдерін (Р.Рзамен бірге), С.Маршактың «Ессізге, бейсанаға қара» поэмасын, Т.Шевченко, О.Хаям және басқа ақындардың мұраларынан үлгілерді, сондай-ақ М.Ф. Ахунзаденің «Шығыс поэмасы» әзірбайжан тіліне Кеңес империясының қуғын-сүргін толқынымен бетпе-бет келген Микайыл Мушфиг 1938 жылы 6 қаңтарда атылды.Накам ақын Әзірбайжан халқына нағыз көркем қазына қалдырып, сонымен бірге үлкен қазынаның кілтін өзімен бірге мәңгілікке алып кетті Ақынның бай әдеби мұрасы өлеңнен бастап поэмаға дейінгі лирикалық жанрдың басым көпшілігін қамтиды («Қойшы», «Менің досым», «Жартас», «Сіндірян саз», «Таң», «Бостандық дастаны»). Терең эмоционалдылық, үйлесімділік, жинақылық Миқайыл Мүшфиғ поэзиясының басты көркемдік қасиеті. Ол лиро-эпикалық картиналар мен пейзаждардың ең кемел үлгілерін жасады Миқайыл Мүшфигиннің «Махаббаттары», «Бұғыларым», «Тағы да сол бақ еді!». Оның өлеңдері әзірбайжан поэзиясындағы адами тақырып болып табылатын махаббаттың есте қалатын үлгілерінің қатарында. Адамның ең асқақ сезімдері шынайы тілмен жырланған бұл шығармалар оқырманды романтикалық, киелі сезімдерді сезінуге, қорғауға баулиды және бүгінгі күні де тәрбиелік мәні бар Миқайыл Мүшфигтің тұлғасы – ұлттық сана мен отансүйгіштіктің нышаны болса, шығармашылығы – жас ұрпақтың ұлттық өзіндік санасын дамытып, жастарымыздың бойында патриоттық сезімді тәрбиелеудегі баға жетпес қазына. Өлеңдеріне әндер шығарылып, әдеби мұрасы көптеген ғылыми-зерттеу жұмыстарының нысанасына айналды. Ақынның мәңгілік өнер жолындағы еңбегі лайықты бағаланды. Оның есімін мәңгі есте қалдыру мақсатында Бакуде бюст қойылды, өзі тұрған ғимараттың алдына мемориалдық тақта қойылды, елді мекенге, мектепке, көшеге және алаңға оның есімі берілді, Хизиде мемориалдық мұражай құрылды («Азертәк»)