Біздің басымыз әлемге араласады

Отан сүймесе, анадан гөрі Ол барлық жерде тұрған мұнайға айналады Өмір азапқа толы Ананың бесік жыры да қайғыға айналады Отан сүймесе, анадан гөрі Білемін, бұл сөзді надан адам түсінбейді Бірақ жүрегімнің айтқанын жаз Туған жердің аспанында жұлдыз қалмады Отан сүймесе, анадан гөрі Біздің басымыз әлемге араласады Ол әрбір күнәға дақ болады Ұлт жат жұрттың қолында күйреді Отан сүймесе, анадан гөрі Бізді аспанның төсінен кім алды? Жерге қандай ниетпен жіберілді? Отан – жат, ал сен – жатсың Отан сүймесе, анадан гөрі Әр тармақта Құдайдың не айтқаны айтылмайды Нөлді нөлге көбейткенде нөл болады Ештеңеге мән берме, балақай Нөлден озып кету жаман емес Нөлдің артында тұрма, балам Әр тармақта Құдайдың не айтқаны айтылмайды Әр данышпан жан дүниесінде көргенін айта бермейді Кез келген ғашық сені қиыншылықта деп айта бермейді Бір сөзді мың рет сұрама, балақай Дервиш әр циклде ұйымайды Ібіліс ақымақ емес Наданның табиғаты өзгермейді Өзіңді шаршатпа, балақай Жүрегіңізді мәңгілік махаббат үйіне айналдырыңыз Бұл күнәкарларды бір-бірден кешіре гөр Парасаттылық көзімен қараңыз және ләззат алыңыз Дүниеге қарама, балақай Сіз басқалар сияқты рахаттанып жатырсыз Сіз басқалар сияқты рахаттанып жатырсыз Сені жер де, аспан да қолдамайды Сен дүниенің үйінде отырсың Сіз мұнда қонақ емес сияқтысыз Бетіңді қара қылдың Маскүнемдіктің мақсаты не екенін білмейсің Қуаныңыз, достарым Асқаға серік емес, қиыншылыққа серік емессің Кейде адамды өз қолымен ұрады Кейде адамдар өз тілімен қарғысқа ұшырайды Адам өлгенде оянады дейді Сіз мүлдем ояу емес екенсіз Періштелер мені қалай құтқарады? Алла разылығы үшін халал етіңіз Мен сенің раушан гүліңнен бір жапырақ жұлып алдым Мен өмірімді сенің аяғыңа қойдым Тіліңнен бір сөз естісем Күлсең көктемдей Бір көздің нұрындайсың Мен сенде мен бар дедім Мені еліңе жіберме Жел мені алып кетті Періштелер мені тоқтатпайды Періштелер мені қалай құтқарады?! Ілмекпен айналатын сол жіптен сенікі Жерден де, көктен де, менен де емес Бұл махаббат ешқашан сөнбейді Қолым өмір бойы кеудемде Мен сенен күйіп қалдым Мен бұл өлеңді өліктерге сүздім Бір күн жүрегімде, бір күні санамда Осы өлеңді іздедім, осы өлеңді араладым Семіз кезімде жаза алмайтын едім Бұл өлеңді қаным қара болған кезде жаздым Махаббат үшін өмір сүретіндерге Жүрегін аспанға жапқандарға Бұл өлеңді раушан гүлін иіскейтіндерге Осы өлеңді жанымнан шыққан гүлдей қалықтадым Ішпесеңіз, әрине, летаргиялық боласыз Жермен де, көкпен де дос болмайсың Неғұрлым көп ішсең, соғұрлым мас боласың Мен бұл өлеңді өліктерге сүздім Жүрек – махаббаттың бұтағындағы құс Еріндерінде өлмес жыр бар Құлақта сырға болуы керек Мен бұл өлеңді дүние естігенде жаздым