Сіздің өміріңіздің келуі мен кетуі маған аз болды - Айсел Фикреттің поэтикалық мысалдары

Бұл күндері бүгінгі әдебиетіміздің көрнекті қолтаңбасының бірі саналатын ақын, прозаик, публицист Айсел Фикреттің өнері тойланды. Осы орайда мерейтойға шын жүректен құттықтауларымыз бен ізгі тілектерімізді жолдап, оқырмандар назарына оның өлеңдерінің үлгілерін ұсынамыз Мен бұл өмірді армандаған да емеспін Жаратушы да, анам да үн шығарған жоқ Жүз адам жиналып, сөзден үй салды Олардың ешқайсысы болмады Сенің өмірің маған жетпей қалды Ұшақты аңсау, келе жатқан пойыз Өйткені басынан аяғы анық Мен оның артынан бармадым Жалған аяқты алып, айналып жүрді Ол мыңдаған жылдар бойы мұра болып қалды Махаббат жоқ, сағыныш жоқ, түзу, қисық жоқ Міне, адам біле тұра алданып қалады Дүние – жалған, шындыққа бет бұр Сіз мұны түсінесіз, сіз білетін шығарсыз Суық болды, мұзбен ұрған түйін Түйін қалай жорғаласаң да шешілмейді Күнге қуандым – «жынды» деді Мен бұлтқа жыладым - олар «анық» деді Дүниеден жалғыз бала болғым келді «Жасың келді, елу...» деді Армандар араласып кетті Анамның көзі, аңсаған жапырақ Мен есіктің орнына жүрегімді жауып алдым Бұрынғыдай күлмеймін Жалғыз бұлақтан шыққан махаббат Мен оның көзіне қарауға қорқамын Мен ойлап тапқан адам әп-сәтте жоғалып кетті Көзімді ашқанда дүниеден қорықтым Жүрегім тоқтады Соңғы махаббатыңның соңғы ұшқыны біздің үйге түсіп кетті, оны өртеп жіберді, сіз білесіз бе? Әр сәт күліп, жылайсың Сіз оны алыстағылардың барлығынан жасырын түрде жойдыңыз ба? Сіздің махаббат қорабыңыз қанша рет Жалғыз шетелдік жел тасқынын білесіз бе? Бәрінің орнында қалу Көзіне мұң ұя салғандар Ол кейде жолдан шығып кете ме? Кенеттен сіздің армандарыңыз адамға айналды Қай жерде жүрсең де жол қолыңа кіре ме? Бұл сіздің өміріңізде қадам басу Махаббат, ауырсыну, ажырасу және одан тыс? Сіз өзіңізді адам терісінде көрдіңіз бе? Жақын адамыңыз бейтаныс адамдай өтіп кетті ме? Жолыңызда тұман болды ма? жүрегіңді ауыртатын естеліктерің? Қалай қартайдың, қалай қартадың? Сіз мен сияқты көре алмадыңыз ба? Соңғы махаббатың, соңғы ұшқын біздің үйге түсіп кетті, оны өртеп жіберді, сіз білесіз бе? Әр сәт күліп, жылайсың Сіз оны алыстағылардың барлығынан жасырын түрде жойдыңыз ба? Егер сіз ұша алсаңыз, толқу осы дүниеде өмір сүр Қолыңды қанаттай сермепсің Сіз бар күшіңізбен ажырасуға қарсы тұрасыз Жан шыққанда қуанасың Сіздің өміріңіз басынан аяғына дейін өтсе Сіз бұл жолдарда қатты шаршадыңыз ол айтпады, үндеме Бұл дүниеде не істеп жүрсің? Сенің бүгінің бар, сенің өткенің бар Сізге қажеті жоқ бұл не құпия сізге қажет емес Сіз бұл оқиғаны менен жақсы білесіз Осылай аяқталуы керек еді Барлығы оқиғаның басында болды Содан кейін бәрі кенеттен жоғалды Ол кезде ағаштардың гүлденген кезі еді Ол кезде жемістердің таза кезі еді Бұл раушан гүлінің гүлденген шағы еді Сол кезде жүрегім тыныш болды Сен де бар едің: қартайдың, үлкен болдың Не деген азап, не деген жаза, не деген ауыртпалық Әлден уақытта артыма бұрылып, арқамды қайырдың Ол кезде менің махаббатымның патшалық кезі еді Менің шашым жұлдыздар сияқты Мен осы дүние үшін қартайдым Жүрегім көбірек соғып, өткенді санайды Әңгіменің не екенін, қандай қауіп екенін түсінбейді Қалың орманда қасқыр ұлыды Кемпір ести алмай қалды Ол өзінің жалғыздығын есіне алды Көз жасын сүртпегенін білмеді Төртбұрышты гүл хош иісті шарфты бүктеңіз Ол жоғалған шақалағын шақырды Таулар мен аңғарлар осыдан ұялды Көгілдір беткейлер көз жасымен безендірілді Шопандар қозыларын қайтарды Жаңбыр жауып, тау жолын жауып тұрды Бұл дүние қартаюға бір қадам Жүрегімде жас қыз өсіп келеді Бұл әлем сұр түспен жабылмаған Көзіңнен жасты ал Жаңбыр жауып тұр, паромды ұмытыңыз Терезені мықтап жабыңыз, ұйықтауға рұқсат етіңіз Бұлт, өмірің қалай өтті Күн, аспанда не бар? Жұлдыздар қатты қуанды Не болып жатқанын сұрамаңыз Мен бұлтқа жеттім Күн де, жұлдыздар да емес Мен баяу ұмытамын Мен жерде, мен көкте Құдай әлемнің басшысы Маған жаңбырдай соқты Сәтін беріп, жарықты азайтты Бөліну жолды ұзартты Оның жолы болды Мен оның мені қарғағанын білдім Менің аяғым біртүрлі болып тұр Менің өмірімнің дәмі басқаша Мен көріп тұрған көктем емес Күн сайын жағымсыз жаңалықтар болады Бізде екі періште болды Анам шашымнан арқан жасады Әкем көзін жұмып алды Бетімізді жолда қалдырып, қайттық Малик анам бауырым Тұман мен тұманда кетіп, қайттық Біз қай мезгіл екенін білмедік Аспанда ай қара, үнсіз Бауырларым маған ренжіді Мен ағаларыма ренжідім Мен жолдар, құдықтар Біз бір-бірімізге қарауды доғардық Біз анамызға ешқашан қарамадық Оның ауруы адамға айналды Біздің үйде әрқашан бейтаныс адам сияқты Мәлікмоммед сигал болды Ол әңгіме айту үшін не айтты? Тіпті ертегі емес Қанаттары сынған періштелер Бұл жарты ертегі өртеніп кетті Жер де, көк те күрсінді Аспандағы алмалар қарайып кетті Сіз ұйықтап жатырсыз, бақытты ханым Сезімдермен із-түзсіз ұшып кетесің Мен саған жеткен сайын Сіз қанаттарыңызды қуып бара жатырсыз Сіз ұйықтап қалдыңыз, сәттілік менің қателігім Барлық армандарды орындадың, ұшып кеттің Мен саған сыбырлағанымды естідім Бұл дүниеде мені жоғалтып, ұшып кеттің Сіз ұйықтап жатырсыз, бақытты ханым Сәттілікпен қызыл, ұпаймен қара Сен өтірікші екенсің, мен қорқақпын Бұл махаббаттан бірдеңе алу қиын Сіз ұйықтап жатырсыз, бақытты ханым