Hüseyn Ekmekçi yazıb: Ölkədə gənclər siyasətinə ciddi ehtiyac var

ÖLKƏDƏ GƏNCLƏR SİYASƏTLƏRİNƏ CİDDİ EHTİYAC VAR... GƏNCLƏRİN AYRILMASINA MÜRACİƏT EDİR... ƏN BÖYÜK PROBLEM MƏNZİLDİR... MƏŞĞULLUK... PİS vərdişlər BİR EKSPERT QRUP GƏNCLƏR SİYASƏTLƏRİNƏ QALANLARDAN CAVAB VERMƏLİDİR... EHTİYACLAR DƏYİŞİB, DAVRANIŞLAR DA DƏYİŞİB... BÜTÜN NÖRTLƏR VAR... SİQARETLAR BAŞARILIQDIR KKTC-də gənclər böyük problemlər yaşayırlar. Amma nədənsə biz bu problemlərdən danışmaqdansa, ətrafında gəzməyə üstünlük veririk. Hər söhbətimizin əvvəlində “gənclərimiz” olur. Hər podiumda bizim “gələcəyimiz” var. Amma fəaliyyətə gəlincə, burada ciddi boşluq var Narkotik problemi artıq diqqətdən kənarda qalacaq bir problem deyil. Küçələrdə hər cür narkotik var. Bir çox ailələr övladlarının yalnız siqaret çəkdiyinə görə minnətdar olublar. Belə bir məqama necə gəldik? Hanı bu ölkənin gənclərini qoruyacaq sosial siyasətlər? Profilaktik tədqiqatlar haradadır? Bəs reabilitasiya mərkəzləri, idman meydançaları, mədəni-kütləvi tədbirlər, gəncləri küçədən çıxaracaq layihələr haradadır? İndi sözlər əməllərdən o qədər önəmli olub ki, inşallah, heç kim verilən vədlərə əməl etmir. Söhbət izdihamı, başqa heç nə Gənclər ev sahibi ola bilməz. Minimum maaş 50 min TL civarındadır, amma heç kimə çatmır. Valyuta məzənnəsi səssizcə yüksəlir. Yaşayış dəyəri durmadan artır. Gəncin işləməklə ev sahibi ola biləcəyi inancı hər keçən gün daha da yox olur. Xoş. Praktikada mümkün deyil Dövlətin borc yükü artır. Faiz yükü artır. Dünyada faiz dərəcələri ən yüksək olan ölkələr siyahısında Türkiyə Venesueladan sonra gəlir. Daha sonra Zimbabve, Argentina və Nigeriya siyahıya alınıb. Bəs KKTC haradadır? Venesuela ilə Türkiyə arasına qoyun, ikinci yerdəyik KKTC-nin öz pul siyasəti yoxdur. Amma Türkiyədəki yüksək faiz mühitinin bütün yükünü o daşıyır. Mənzil kreditləri əlçatmaz olur. Kommersiya kreditləri investisiya iştahını öldürür. Gənclər artıq sərmayə qoymaq bir yana, gələcəklərini də planlaşdıra bilmirlər Kənd torpağı verilir. gözəl. Amma heç bir infrastruktur yoxdur. Elektrik yoxdur. Yol yoxdur. su yoxdur. Hüquq şəhadətnaməsi cibinizdə qalır, amma həyata çevrilmir. Gənc əlindəki sənədlə nə edəcək? Onu çərçivəyə salıb divardan asacaqmı? Bir ümid: “Seçkidə səs versəniz, görərik...” Kəndinə investisiya qoymaq istəyən gənclərə ciddi dəstək proqramı varmı? Xeyr. Kənd təsərrüfatı ilə məşğul olmaq istəyən gənclər üçün güclü qrant sistemi varmı? Xeyr. Heyvandarlığa başlayacaq gənclər üçün davamlı model varmı? Xeyr. Turizmə investisiya qoymaq istəyən gənclər üçün xüsusi stimul paketi varmı? O da yoxdur Bəs gənclərin aqibəti necə olacaq? Çoxlu çıxışlar var. Hər söhbətdə gənclərdən danışan bir siyasi dil var. Amma gənclərə heç bir vəsait ayrılmır. Gənclərin yolunu açacaq islahat yoxdur. Gəncləri ölkədə saxlamağa ümid yoxdur. Ailədən dəstək olarsa, gənclər burada qalırlar. Və bu bir nöqtəyə qədər Bu gün minlərlə gənc xaricə getməyi düşünür. Çünki burada işləməklə ev sahibi ola biləcəyinə inanmır. Çünki o, burada ləyaqətlə yüksələ biləcəyinə inanmır. Çünki burada əməyinin qarşılığını ala biləcəyinə inanmır. Ümidin də öldüyü bir dövrdən keçirik Ləyaqət demişkən... Bu, gənclərin ən böyük problemlərindən biridir. Bir çox gənclər işin deyil, əlaqənin mükafatlandırıldığını düşünür. İmtahanların, yüksəlişlərin, təyinatların, işə qəbulun ədalətliliyinə inanmayan gənc böyüyür. Bu çox təhlükəli fasilədir Çünki qanunun aliliyi təkcə məhkəmələrə aid deyil. Qanunun aliliyi bərabər imkandır. Qanunun aliliyi o deməkdir ki, buna layiq olanlar öz haqqını ala bilsinlər. Qanunun aliliyi gəncin öz gələcəyini planlaşdırmaq bacarığıdır. Güclülərin zəifin haqqını aldığı bu nizam qanuni nizamdırmı? Bu gün gənclərə lazım olan qəhrəmanlıq ritorikası deyil. Əlverişli mənzil siyasəti. İstehsal dəstəkləri. İdman qurğuları. Mədəniyyət mərkəzləri. Texnologiya investisiyaları. Şəffaf dövlət idarəçiliyi. Ləyaqət. Ədalət. Bu ölkənin gəncləri bu ölkəyə yük deyil. Ümid edirəm ki, ölkəni idarə edənlər bunu dərk edərlər Amma bizim yalnız gələcəkdən danışan, gələcəyə sərmayə qoymayan dövlət anlayışına davam etmək mümkün deyil. Ağzını açıb “gəncliyimiz” deyir. Mən də soruşuram: Bu dövlətin gənclərə ayırdığı real büdcə hardadır? Bu dövlətin gənclərə təqdim etdiyi real imkanlar haradadır?