Qız və ata - Cenk Mutluyakalı

İki hadisə məni kədərləndirdi. Və çox… Biri, yaşamaqdan vaz keçən 17 yaşlı qızdır Halbuki o illər insanların ən çox arzuladığı illərdir. Gələcəkdən danışdığı, özünə yol cızdığı vaxtlar Çünki o yaşda insanlar ölümü deyil, həyatı düşünür Amma biz bilmirik. İnsanı bu vəziyyətə gətirən nədir? Uşaq... Nə təklik? Nə ümidsizlik? Nə səssiz qışqırıq? Açığı, bu ölkənin ən böyük yaralarından biri gənclərini qoruya bilməməsidir Dinləyə bilməmək... Dəstək edə bilməmək Qız 17 yaşında həyatdan vaz keçəndə dünya əslində dayanmalıdır.Hər kəs bir anlıq susmalı və "Niyə?" sualını verməlidir Amma adətən belə olmur... İstintaq açılır. Bu baş verir... Fayl hazırlanır. Sonra həyat qaldığı yerdən davam edir Əgər uşaq həyatın lap əvvəlində yaşamaqdan imtina edirsə, məsələ təkcə o uşağın hekayəsi olmamalıdır Bir ölkənin də hekayəsi olmalıdır Görmədiyimiz, eşitmədiyimiz, harasa çata bilmədiyimiz yaraların hekayəsi ***Ürəyimi parçalayan ikinci hadisə isə bayram səfəri zamanı həbsxanada oğluna nahar qutusunda narkotik gətirməyə çalışan ata oldu Çoxumuz eyni reaksiya verdik: “Sən necə atasan?” Bəlkə haqlıyıq. Amma bəzən biz ancaq nəticəyə baxırıq Biz bu nəticənin arxasındakı ümidsizlik və itkini görmək istəmirik Sosial yara var... Amma bunu yaşayanlar bilir ***Mərkəzi Həbsxana cəmiyyətin ən az bildiyi yerlərdən biridir Divarların arxasında nə baş verir? Narkomanlar üçün hansı müalicə prosesi var? Həqiqətən biri varmı? Amma bildiyimiz bir şey var... Narkotik xəbərləri həbsxananın içindən də gəlir, xaricdən də Hətta oğurluğa, dava-dalaşa və ya başqa cinayətlərə görə həbsxanaya girib, narkoman kimi çıxanları belə tanıyırdım İllər boyu hərtərəfli mübarizə aparılsaydı... Profilaktika, maarifləndirmə, reabilitasiya və müalicə eyni planın tərkib hissəsi olsaydı... Bəlkə də bu gün belə geniş yayılmış narkomaniya vəziyyəti ilə qarşılaşmazdıq ***Əslində bu bizim ağrılı reallığımızdır. Problemləri böyüyənə qədər görməməzlikdən gəlmək... Sonra nəticələrə təəccüblənmək Ən sadə misallarda belə qeyri-ciddiliyi görə bilərsiniz. Məsələn, siqaret qadağasında… Qadağa tətbiq etmək əvəzinə, qapalı ərazi anlayışını dəyişdirdik Düzensizliyi ilə... israfçılığı ilə... Talançılığı ilə... Yalanları ilə... Ən çox da çarəsizliyi ilə Hər hansı bir problemi kökündən həll etmək üçün kifayət qədər uzunmüddətli düşünə bilmərik. Günü xilas etmək üçün hər şeyi edirik Hardasa 17 yaşlı oğlan həyatdan vaz keçir. Hardasa bir ata oğluna ümid bəsləməli olduğu halda, ona narkotik aparır Geri qayıdıb yenə eyni sualı veririk: Bu ölkəyə nə olub? Bəlkə də bu səhv sualdır Əsl sual budur: Biz nə vaxtdan bu ölkənin başına gələnləri görüb heç nə olmamış kimi yaşamağa öyrəşmişik?