Yeni bir uluslararası hukuk olarak kan kokusu - belirli bir konuyla ilgili bir itiraf

Küresel düzen, sağır bir patlamada çökmüyor. Post-Westphalian ve post-Versailles dünyasındaki dersler bizi uluslararası sistemin yavaş yavaş yavaş kırıldığına ikna ediyor, on yıllardır güvenilir olduğu mekanizmalarda ince bir rak. Ancak 2022'den bu yana, Rusya'nın Ukrayna işgalinden sonra, bu sesler Donbass'tan Gazze ve Lübnan'a Donbass'tan, Budapeşte'deki odaları ve Kudüs'ün kutsal taşlarından gelmektedir Napolyon ya da Hitler’in savaşlarından sonra, yarın inancı kaybetmiş insanlar sadece sıcak haber beslemesinin akışını açmıyorlar, ancak aynı zamanda tüm kalbiyle ve diplomatik manevralar için alanın kritik bir minimuma daraltıldığını düşünüyorlar, çünkü risk insan yaşamının yeni bir normu haline geldi Gölgelerde Ölüler: İran ve ABD abysss kenarında Artık daha yüksek bir creak yok, ancak bunun yerine bir demir klanı Suudi Arabistan'dan gelen haberlerdi. Riyad, Doğu-Batı hattı aracılığıyla petrol pompalarını restore etti, maksimum kapasiteye getirdi. Okuyucu için, bu muhtemelen petrol endüstrisi ve Arap dünyasının önde gelen devletlerinden gelen rotaların çeşitlendirilmesi hakkında daha fazla haber değildir. Bir jeopolitik analist için, dramatik gerçekliğin tanınmasıdır. Hormuz'ın Strait, dünya enerjisinin ana arterleri artık petrol oyuncularının güvenli bir rota olarak algılanmamaktadır Dünyanın en büyük petrol ihracatçısı pahalı işlere karşı bahis yaptığında, sadece avalanche'ye karşı korumaya çalışmıyor, aynı zamanda pazara bir sinyal gönderiyor: Gulf'daki garantili navigasyon çağı sona eriyor. Petrol sadece pahalı ürünler olmayı bıraktı, aynı zamanda dünya ekonomisinin Achilles heel oldu Suudi mühendisler boru hatlarına kapakları açarken, diplomatlar onları kapalı ofislerde sıkı bir şekilde kapatırlar. Washington ve Tahran arasındaki müzakereler, hangi ihtiyatlı umutlar pinlendi, etkili bir şekilde ölü bir sona ulaştı Danışmaların saatleri hiçbir şeye yol açtı, ancak kuru bir kelime: “Partlar ayrıldı.” Orta Doğu bağlamında, ilerleme eksikliği bir duraklama değildir, ancak standby modunda bir escalasyondur. En önemli içerik noktaları – nükleer program, nakliyenin kontrolü ve proxy gruplarının etkisi – partilerin siyasi intihar olarak gördüğü çok temel hale geldi. Diplomasi sessiz olduğunda, askeri bütçeler konuşmaya başlar. Ve zaten konuşuyorlar. Herkes bekliyor: ABD Kongresi Trump'a savaşa devam etmek için 200 milyar bütçe verecek mi? Dünya dikkati Doğu'ya odaklanmış olsa da, Avrupa'da bir olay, İran ve Rusya'daki Batı baskısını yeniden şekillendiriyor. Macaristan'daki seçimler, Viktor Orbán'ın “Putin faresi” nin zaten şaşkın pozisyonlarını parçaladı – Avrupa Birliği'nin “mükemmel çocuk”, bu yıllar boyunca Brüksel, Moskova ve Pekin arasında gayet iyi bir denge sağladı İlk bakışta, Budapeşte’nin kaderi Farsça Körfezi’nin sorunlarından uzaktır. Ancak, Macaristan'ın Türk Akımının önemli bir düğümü olduğunu görmemelidir. Orban'ın dış politika çatlakları ve Avrupa daha konsolide hale geldikçe dış tehditler politikası sert ve daha öngörülebilir hale gelecektir. Sadece Moskova için değil, aynı zamanda Tahran için de, bu çok kötü bir haber: Avrupa'da bir bağlantı” yok edilir, Batı içindeki çelişkiler konusunda beceriksiz bir şekilde oynamak mümkün olmuştur Amerika'nın iç cephesi: MAGA kampındaki bölünme Bununla birlikte, en büyük belirsizlik, Amerika Birleşik Devletleri'nde belirgin bir ayrıma yol açan içsel siyasi durum olarak kalır. Büyük savaşa devam etmek için gerekli olan ülke içinde bir birlik yoktur. Dahası, bir bölünme en az beklendiği yerde ortaya çıktı - Donald Trump'ın hareketi kalbinde Forbes, Alex Jones ve Candice Owens gibi rakamlarla Trump'ın zor çizgisini ve İran'daki savaşı açıkça eleştiriliyor. MAGA'nın bazı merdivenleri ve ideolojik “isolasyonistler” için “Amerika İlki”, bölgeden çekilmek anlamına gelir, yeni bir harcama ve hayat eğlencesi değildir Amerikan toplumu, Brzejinski'nin dolaşımda yayınlanan jeopolitik satranç satranççısı aracılığıyla değil, gaz istasyonlarındaki fiyat etiketleri aracılığıyla görünüyor. Protracted çatışma korkusu, herhangi bir ideolojik varsayımlara bağlı. Amerikalıların çoğu değil Kendi ülkelerinin dış politika ana hatlarından ve genel olarak uluslararası politikadan uzak oldukları için İran'a sempati duyuyorlar, ancak "hızlı ve kolay bir zafere" daha da az inanıyorlar. Bu, Beyaz Saray'ın (şu anki veya gelecekteki) görmezden gelemeyeceği bir sosyal sabır sınırı yaratıyor Tapınak Tepesindeki Kıvılcımlar Yukarıda açıklanan makroekonomik ve jeopolitik gerilimlerin arka planına karşı, İran çevresinde ve içinde yıkıcı bir savaşın muhtemel sonucu olarak büyük bir mezhep savaşının alevlenmesi riski, en öngörülemeyen tetikleyici olmaya devam ediyor İsrail Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir'in mevcut şartlarda Tapınak Tepesi'ne (Mescid-i Aksa) bir sonraki ziyareti sadece kutsal bir siyasi işaret değildir. Hiç de bile. Ortadoğu'da savaş ateşi yükselirken, Ben-Gvir barut fıçısına yanan bir kibrit aldı. Bir patlama kaçınılmazdır ve tüm Doğu, onlarca yıl boyunca Arap-İsrail savaşlarından sonra bölgesel düzenin ve önceden kurulmuş olan jeopolitik ve dinler arası denge sisteminin dağınık parçacıklarının enkazı altında kalabilir. Bu maceranın korkunç sonuçları geri döndürülemez hale gelebilir Raporlarda sembollerin rakamlardan daha önemli olduğu bir bölgede bu tür hamleler, İran'ın Kudüs'e fırlatacağı balistik füzeden çok daha hızlı bir zincirleme reaksiyon başlatabilir. Bu, İslam dünyası için mutlaka cevap verilmesi gereken bir meydan okumadır Dramatik bir tablo ortaya çıkıyor: Petrol altyapısı ablukaya hazırlanıyor, diplomasi felç oluyor ve Batılı ittifaklar ve siyasi hareketler içindeki çatlaklar derinleşiyor Trajik bir felaket kapıda mı? Eski bölgesel düzenin ve küresel uluslararası sistemin artık devletlere garanti vermediğini kabul etmek zorundayız. Kimse teslim olmak istemiyor ve sabır tükeniyor... Ukrayna savaşı sonrasındaki gıcırtı sesinin yerini çökmüş Sistemin sağır edici uğultusu aldı. Patlamalar ve atışlar. Dökülen insan kanının kokusu her yerdeydi