Memur dededen İsrafil amcaya: kahkaha anısı - 1 Nisan raporu VİDEO

Mizah ve hiciv, Orta Çağ'dan bu yana Azerbaycan'da ve Doğu ülkelerinde bağımsız bir folklor türü - anekdotlar şeklinde yaygınlaşmıştır. Azerbaycan'da insanlar denilince akla ilk gelen Şeki ve Şufini'dir. Çünkü bu şehrimiz tüm dünyada hikâyeleriyle, fıkralarıyla tanınır. Ama diğer bölgelerimizin de ilginç lehçeleri ve anekdotları var. Aynı zamanda Gakh'ın da özel bir yeri var, bölgenin köyleri arasındaki ilginç hikayeler fıkralara dönüştürülerek geniş çapta anlatılıyor AZERTAC'ın bölge muhabiri, 1 Nisan Uluslararası Kahkaha Günü vesilesiyle Gakh'ı ziyaret ederek, bölgede mizah anlayışı güçlü insanların anekdotlarını dinledi Kakh'ın doğası gibi insanları da saf ve çalışkandır. Bu emeğin temelinde nezaket, birbirimize karşı samimi tutum ve iletişim de vardır. Uzun vadeli gözlemlerimizden ve insanlarla yaptığımız sohbetlerden, Gakh'ta yeterince insanın olduğu ve hala da olduğu sonucuna varabiliriz. İlginç sohbetleri ve kimi zaman öğretici davranışları bugün de anekdotlarda canlanıyor "Bölgede komik insanları ve mizahçıları nerede bulabiliriz" diye sorduğumuzda aklımıza ilk gelen adres Gakh Devlet Kukla Tiyatrosu oluyor. Araştırmacı-gazeteci Nadir Ziyadlı, tiyatronun genç ekibinin periyodik olarak bölgenin köy ve kasabalarında gösteriler yaptığını söylüyor. Aynı zamanda insanlarla canlı iletişim kurarlar. Öte yandan topluluğun tüm üyeleri aynı köyden olduğundan kendi lehçeleriyle yaptıkları sohbetler anekdot niteliğindedir. "Gah bölgesi çok fıkralı, kendi lehçesi ve lehçesiyle öne çıkan bir bölge. Burada belki de her köyün kendine ait lehçesi var. Her köyün kendi ahalisi var ve onların sohbetleri her zaman bir dilden diğerine yayılarak kahkaha kaynağı oldu. Sarıbaş dedemiz Zabit'te, Sadaddin amcamızda ve Ilısu'da Abdukarim dedemizde, Almalı'da İsrafil amcamızda ve Deymadağlı'da da tanınmış komik adamlarımızın olması sevindiricidir. Kıpçak" diyor Nadir, bunları ortaya çıkaramadıklarını, ilginç hikaye ve fıkralarını yazıp kitap halinde yayınlayamadıklarını üzülerek söylüyor. Ancak görüntüleri hala canlı ve anekdotlar ve sözler bugün hala kullanılıyor Gakh Devlet Kukla Tiyatrosu çalışanı Ahmet Ahmedli'nin torunları, atalarının şeceresi Sarıbaş köyündendir. Yarı şaka yarı ciddi, Gah'ın herhangi bir köyünde karpuz kesersen içinden sarı kafalı bir insan çıkacağını söylüyor. Bu, kızıl saçlıların bölgedeki köylerin çoğuna yerleştiği, kızları ya verdiği ya da satın aldığı ve karıştığı anlamına geliyor. Bu arada Ahmet komşu Ilısu köyüyle ilgili sorumuzu yanıtlamıyor, şivesiyle gülümsüyor, "Kavunlarına taş atmayalım. Yıldızlarımız surhullu konusunda uzlaşamıyor." Şöyle diyor: "Bakın, Sarıbaş'ta Zabit amcamız vardı, Allah rahmet eylesin. Adam hayatı boyunca ağır vinç kullanmıştı ve çalışkan bir adamdı. Bir gün Zabit amca, Yaman'ı azarladı ve yatağına düştü. Köyümüzün hemşiresi her gün gelip ona iğne yaptı, çabuk kalksın diye Bunun üzerine ertesi gün hemşire memur hastanesinin kapısına gelir, etrafına bakar ve her gün burada duran vinçli kamyonun orada olmadığını görür. Kız da büyüğünün iyileştiğini düşünür ve işe gitmek için arabayı sürer. Artık kapıyı çalmıyor, oradan geri dönüyor Ertesi sabah kız tekrar gelir, Zabit Amca sorar: Kızım dün neden gelmedin de iğnem başarısız oldu? Memur amca, Allah'a şükür sabah geldim, kapıda musluk olmadığını gördüm. İyileşmiş olmalısın dedim, o yüzden geri döndüm Zabit Amca da o meşhur sarışın esprisiyle kendini kırmadan şöyle diyor: Kızım, bak bana... O iğneyi şu büyüklükteki bir musluğa sokar mıydın, sokmaz mıydın?.." Tiyatronun bir diğer çalışanı Vasıf Fikretli ise vadideki Almalı köyündendir. İnsanlar hakkında konuşurken nereden ve kimden başlayacağını bilmediğini söylüyor. Köyün o kadar çok şubesi var ki saymak mümkün değil. İsrafil amcanın fıkralarından ve sohbetlerinden hiç bıkmadıklarını söyleyen Vasıf Fikretli, "Bizim köyde İsrafil amca vardı. Çok nazik bir insandı. Çocuklarla, büyüklerle, büyüklerle birlikteydi. Her sohbete mizah katar, insanları güldürürdü. Ama dudakları kaçmazdı. Komşu köylerden geldiğinde onların soylarını, çevrelerini bilirdi, öyle sohbetler yapardı ki dinleyenler inanırdı" diyen Vasıf Fikretli, İsrafil amcanın fıkralarından ve sohbetlerinden hiç bıkmadıklarını söylüyor Görüştüğümüz kişilerden biri diğerinin ilginç ve komik sohbetlerini dinlerken, Kukla Tiyatrosu'nun gardırobundaki karakterler de bize katılarak gülüyor ve düşünüyor gibiydi. Nadir Ziyadlı, Gakh'ta bu tür kişiler hakkında bugüne kadar bilgi verdi Bunları yazılı olarak kitap halinde toplayıp düzene koyamadıkları için üzülüyor. Ancak önümüzdeki yıllarda başta gençler olmak üzere tiyatro topluluğu bir senaryo üzerinde çalışıp Gax anekdotlarını toplayıp bir kitapta yayınlamayı planladıklarını söylüyor 2026 © AZERTAC. Telif hakkı saklıdır. Bilgilerin kullanımına hiper bağlantıyla atıfta bulunulmalıdır