“Burada kimseye para ödenmiyor”: Almatı'da kapsayıcı tiyatro - Analitik çevrimiçi dergi Vlast

“Adamdart”, Almaty'de alışılmadık bir tiyatrodur, zihinsel ve fiziksel engelli insanlar, yaşlı insanlar ve toplumun çoğu zaman kendilerinden dışlanmış olanlar, kendilerini sahnede sanatçılar olarak deneme fırsatı elde ederler, bir belgesel oyun zor bir konu ya da sadece farklı insanlarla iletişim kurarlar “Adamdart” kurucusu Andriy Pashchenko, klasik tiyatrolarda uzun süre çalıştı. Kaza ile dahil olmanın alanıyla karşılaştı: Yekaterinburg'daki bir sonraki dökümte kapsayıcı bir tiyatroya geldiğini ve orada çalışmak için kaldığını fark etti. Bu onun ilk ve birçok yönden deneyimi tanımlamaktı. Ve zaten Kazakistan'da, 2022'de taşındıktan sonra, Almaty'deki sosyal vakıflardan biri başkanı Andria'nın kapsayıcı bir tiyatro yapmasını teklif etti ve Adamdart doğdu Adamdart bağımsız bir proje olarak var ve tiyatro aktif olarak çalışmalarını sürdürmek için sponsorluk ve finansal yardım arıyor. Daha önce, tiyatro masraflarının bir kısmı özel bir kişi tarafından kaplıydı, ancak kişisel koşullar nedeniyle, sponsor yardım sağlamaya devam edemedi Bu röportajda “Power” Andriy Pashchenko, klasik tiyatroların neden daha tiyatro-museums olduğunu, mesleğinizi 60 yaşın üzerindeyken nasıl değiştirebilirsiniz ve sosyal tiyatro “survives” nasıl değiştirebilirsiniz Tiyatro başladığında, insanları nasıl işe aldın? Herkes gönüllü olarak çalıştı, değil mi? Aslında evet. Maalesef, ne ben ne de küratörler, çünkü her şey finansmana bağlıdır ve bu her zaman zor, özellikle bağımsız tiyatro için. maaş sadece performanslarda oynayan aktörler ve katılımcılar tarafından alınır, çünkü biletlerin hepsi hemen onlara dağıtılır. Ayrıca öğretmenler ve yolların öğretmenleri maaş alıyor: kapsayıcı gruplar, 60+ gruplar, belgesel tiyatro grupları ve bu yüzden Ayrıca tüm yönler katılımcılar için ücretsiz olduğunu söylemek önemlidir. Yapmıyoruz, asla ve kapsayıcı bir gruba veya başka herhangi bir yöne katılmak için para ödemeyeceğiz, çünkü finansal içerme de çok önemli. Bağış yapmak için bir fırsat var, ancak hiçbir zaman herhangi bir ödeme almıyoruz ( katılım, eğitim). Her şeyin mümkün olduğu kadar erişilebilir olması önemlidir Yollarda herhangi bir kısıtlama yoktur. Sadece 14 yaşında, çünkü çocuklarla çalışmak farklı bir hikaye. Sadece bu metodolojik olarak yapmak istemiyoruz, bu yüzden sadece yetişkinlerle çalışıyoruz Veriy Pashchenko, Daniyar Musirov tarafından fotoğraf Başka bir deyişle, herkese açıktır. İlk sezonda kapsayıcı bir grup yarattığımızda bile, provalar, eğitim, sınıflar biçimini arıyorduk, çünkü çok ütopyalı bir hikaye yapmak istedik: insanları teşhis etmeye, belirli kategorilere bölmek istedik. İnsanlar bize tamamen farklı geldi - Down sendrom ile, ASD (güzellik spektrumu bozukluğu) ve bully çocukları vardı, iyi, onları aradım Grup yapısal olarak 50-50:% 50 bize gelmek isteyen vatandaşlar ve diğer% 50 öğretmen, gönüllüler, aktörler, farklı tiyatrolardan yönetmenler. Bu dikkatin her öğrenciye ödenmesini sağlamak için gereklidir, çünkü büyük bir grup için bir öğretmen, iyi, sadece yeterli güce sahip olmayacak, özellikle kapsayıcı yönlerden bahsediyorsak patlamayacak İkinci sezonda, yaşlı insanlar için 60+ bir grup yaptık. Yaşlı insanların mesleklerini değiştirmek için birçok fırsat olmadığını gördük, özellikle tiyatro ve kültürel girişimlerden bahsediyorsak. Kimse 30 yaşın üzerindeyken Zhurgenov Akademisine bir kişiyi kabul etmeyecektir, muhtemelen. Peki, 30 için belki, ama 60 için kesinlikle değil Bu nedenle, ayrı bir yön yaptık, aynı zamanda herkese açık: gençler gelip diğer yönlerden geliyor, hepsi bu karışık. Sadece bu tasarım (60+ grubu) hedef seyircinin “Oh, benim için bir yön var, bu gruba gelebilirim, bu tiyatroya gelebilirim.” Bu grup iki sezonda bir araya geldi ve temelde kimse düştü, çoğunlukla kadınlar. Ve katılımcılar 50, 60 ve 70 yıl boyunca, genel olarak, farklı yaşlarda performanslarda oynar ve düzenli olarak katılırlar Adamdart Tiyatrosu'nun Foto nezaketi Grubun geri kalanından çalışmak için 60+ grubu daha kolay veya daha zor mu? “60+” – çok çalışkanlar, her zaman çok şey yapıyorlar. Ve hatta Mark, ihtiyaç duyduklarından daha fazlasını yaptıklarından şikayetçi. Yani, sadece ihtiyacı var bunu düşünün, düşünün, belki de burada bu sahnede bir saatimiz var. Ve ertesi gün birkaç tür saat getiriyorlar: küçük, büyük, orta, büyük, Mark hiçbir şey sormadı. Çok verimli ve çalışkan grup Grubun açık olduğu fikrini seviyorum: hem genç hem de yaşlı insanlar var. Bu yüzden sadece bir kişi genç insanların mutlaka “stupid buzzers” olmadığını görebilir, ama genç insanlar, bu yüzden yaşlı insanların bazı bilgeler veya yaşlılar olmadığını görebilirler, ama aslında iyi bir zamana sahip olmayı severler ve aynı zamanda genç insanlar gibi Adamdart Tiyatrosu'nun Foto nezaketi İki gruba sahip misiniz – kapsayıcı ve 60+? Evet ve üçüncü yön olan bir belgesel tiyatro laboratuvarı var Şimdi bütün bir topluluk var Sayılar açısından, bu ne kadardır, kabaca? Peki, tüm yönlerdeki katılımcılara bakarsanız, yüz kişiden daha fazlası var Belgesel tiyatro laboratuvarı üçüncü yönde, onu tiyatronun üçüncü sezonunda açtık. Bu, vatandaşların bir konuyu anlayabilecekleri ayrı bir yön, bir belgesel performansı yapmak. Bu performanslar gerçek bir belgeye dayanıyor, aktif kayıt veya röportajlar olabilir Belgesel tiyatronun bir parçası olarak, örneğin, Qantar. Bize bu deneyim hakkında söyleyebilir misiniz? Evet, “Kantar” genellikle bir okul öğrencisi Masha tarafından sahnelendi. Genel olarak ne tür "Kantar" olduğunu anlamaya karar verdi, Ocak olayları için ne. Konu tabu, eğer kimse bunu halkta konuşmazsa ve kendisi için anlamaya karar verdi. Farklı insanlarla konuşmaya başladı: gazeteciler, aktivistler, tanık olan vatandaşlar, hiç bir şey görmediler. Onunla olan insanlar sadece o günlerdeki deneyimi paylaştı ve belgesel bir performans yaptığı bu röportajlara dayanarak. Gösteri hala hayatta, hala oynuyor. Bu kadar soğuk bir olayları anlayabilmek için İzleyici bu gösteriye nasıl tepki verdi? Aslında, biraz korkutucu, ne kelimeyi kullanacağımı bilmiyorum. Birçok insan radikal veya aktivist bir şey olduğunu düşünüyordu. Aslında, hayır, tam anlamıyla anlamak için bir girişim Bir kuralımız var - seyirciyle bir tartışma düzenlemek zorunda olduğumuz tüm performanslardan sonra, bu, kalırız ve konuşuruz: “Sadece gördüğünüz şey, ne düşünüyorsun?” Ve bu gösteriden sonra, çok uzun tartışmalar vardı. İzleyicilerden gelen yorumlar çok olumlu. Tartışmalarda tartışıp tartışırlar. Sonunda, insanlar bunun hakkında konuşma fırsatına sahiptir Ayrıca Diana Becket tarafından “A Call That Will Be Answered” bir oyun var (Nemolchi Foundation – V.) Nemolchi Vakfı ile röportaj yaptı: bir çağrı merkezi operatörü, şiddet kurbanlarından biri Dina Tansari'nin kocası. tema kolay değil, ancak bunun en popüler performanslardan biri olduğunu söyleyebilir - hala oynanır. Özellikle kadınlardan çok fazla minnettarız, çünkü hepsinde böyle bir performans var, çünkü benzer hikayeleri duymak için bir fırsat var. Bu performanstan sonra tartışma en zor, en kişisel, ancak herhangi bir durumda çok faydalı, çünkü insanlar daha kolay hale geliyor, biraz daha güvenli - bu çok, çok kişisel bir şey paylaşıyor, bu performanstan önce hiç kimseyi paylaşmadılar Adamdart Tiyatrosu'nun Foto nezaketi Laura Makan da bir belgesel yaptı: bir pencere aldı, şehirdeki herhangi bir pencere, çerçeveden. Instagram'da bir hikaye yayınladı ve penceresinin resmini çekmesini istedi, ya da onun penceresini değil, şehirdeki herhangi bir pencereyi ve bu pencerenin hikayesini anlattı. İnsanlar ona farklı hikayeler göndermeye başladı ve bu yüzden “Şehirin Eyleri” doğdu Belgesel tiyatro laboratuvarı tiyatronun en değerli yönüdür, çünkü tüm performanslar minimalistdir, birçok form icat etmeye gerek yoktur, çünkü en önemli şey içerik, bu, belgelerdir. Bu kaynaklar için dikkatli bir tutumla ilgilidir: kelime her zaman korunmuş ve hiçbir şey kesmiyor, sansürsüz değil. Bunun temelinde, farklı performanslar doğar Tiyatronun finansal durumu hakkında ne? Son zamanlarda bir sponsor kaybettiğinizi biliyoruz Başlangıçta, temel tarafından desteklendik, sonra tamamen bağımsız hale geldik ve o zamandan beri bağış pahasına vardık, performans ve her şeyden bilet pahasına. Hiçbir zaman genel bir ortak ya da sponsor olmadık, ancak bir dizi bilgi ortağı var, herkes yardım etmeye hazır Uzun zamanımız oldu genel olarak, tiyatrodaki biletlerden gelen ilerlemelerin herhangi bir kısmını terk etmediler, bu tam olarak oyunculara fonları dağıttılar. Ardından, bilet gelirlerinin% 30'unun tiyatroda kalmasını sağladılar, geri kalanlar yazarlara, aktörlere, yönetmenlere ve buna dağıtıldı Bu diğer özel tiyatrolara kıyasla çok küçük bir yüzdesi Şimdi ilk kez kendi odamız var. Etrafında dolaşmak için kullandık, başka yerlerde bir yerde çalıştık, performans gösterdik. Sonra üçüncü katta sıradan bir iş merkezinde bir ofis kiraladık ve bir ofis alanında performanslar koyduk. Ve bu yıl Aralık ayında, binalarımızı iki katlı bir binanın ilk katında bulduk. Bizim için ayrı bir girişle ilk katta olması çok önemliydi, rampalar, merdivenler, engeller ve diğer her şey Rent – ayda 550 bin onge, bir ortak daire ile birlikte, iyi, yaklaşık 600 bin, her şey için gidebiliriz, ancak kışın daha fazla, elbette. Ayrıca, öğretmenlerin ve öğretmenlerin ödemesi her yönde yaklaşık 80 bindir Bir yerlerde kişisel paramı ayırıyorum, bir yerlerde ailem biraz yardım edebilir, seyirci yardımcı olur. Genel olarak, vatandaşlar ve seyircilerin yardımıyla, ayda 400 bin kişi toplanır, ortalama olarak. Tabii ki, bu minimum masrafları tamamen karşılamak mümkün değildir Her zaman özel bağışlar için bir ihtiyaç vardır. Sponsor, bireysel, sadece kirayı ödememize yardımcı olan bir vatandaşa sahip olmak için kullandık. Ve gerçekten yardımcı oldu. Ve böylece iki yıl sessizce geçirdik. Ve şimdi, maalesef, bu sponsor artık kişisel nedenlerle bizi destekleyemez. Şimdi aktif arama ve korku içindeyiz - önümüzdeki sezonla birlikte olacağını düşünüyoruz Tabii ki, tiyatroya düzenli olarak yardımcı olabilecek bazı genel ortakları bulmak istiyorum, çünkü kimse uzun yıllar boyunca ödeme yaparsa, bu, gönüllü çalışma olduğunda, herkes her zaman yansır Adamdart Tiyatrosu'nun Foto nezaketi Herhangi bir işbirliği teklifi aldınız mı, belki de uygun birini buldunuz mu? Hayır, kimseyi bulamadılar. Aktif olarak mektuplar yazıyoruz, aramaya çalışıyoruz, temasa geçin, biriyle işbirliği yapıyoruz, bu yüzden de yararlı olabiliriz. Bazı tiyatro eğitimlerine ek olarak, master sınıfları, kurumsal olaylar, uzman tecrübelerimizi paylaşabiliriz. “Farklı ortamlarda zihinsel engelli insanlarla nasıl etkileşime girebileceğimiz gibi bazı metodolojik malzemeler geliştirebiliriz.” Tabii ki, küçük bir oda kapsayıcı bir tiyatro için büyük bir iş sunmak çok zordur, çünkü bir şirket olayı organize edemiyoruz, sanatçılarımızı serin bir olay yapmak için göndermeyeceğiz, çünkü geleneksel bir tiyatro değiliz Farklı şekillerde bakmamız gerekiyor, bazı tamamen farklı yaklaşımlar Tüm zorluklara rağmen bu yönde çalışmaya devam etmek ne sağlar? Bütün kendimden keyif alıyorum. Farklı insanlarla konuşmak ve ilginç projeler yaratmak istiyorum. Klasik tiyatrolarda çok çalıştım ve asla son ilginç, eğlenceli, sadece izlemek için bir seyirci olarak yoktu Klasik tiyatroya geliyorum, bazı klasik oyun izledim, herhangi bir zamanda en modern performans bile ve hiçbir şey olmadığı gibi - boş bırak, evet, harikaydı, ama iki gün geçti ve şimdiden her şeyi unuttum ve bu bana bir şey bırakmadı Sosyal tiyatroya gittiğinizde, yeni bir şey görüyorsunuz, bazı gerçek, canlı hikayeler. Bunlar, hayatınızda asla sokakta buluşmayacağınız gerçek insanlardır, çünkü bunlar dışlanmış gruplardır: engelli insanlar, yaşlı insanlar ve bu yüzden. Bu yüzden onlarla tiyatroda yüz yüze konuşma fırsatınız var ve başka bir yere ulaşmayacağınız deneyimi elde edersiniz. Ve bu sosyal tiyatronun ilginç olduğu şey ve bu yüzden bunu yapmaya başladım Veriy Pashchenko, Daniyar Musirov tarafından fotoğraf Herhangi bir kapsayıcı performansa gelirsiniz, hiçbir şey olmuyor olabilir: evet, sadece sessizce oturabilirsiniz veya elinizde bir şeyi ovabilirsiniz, bir şekilde birbirinizin elini tut ve böylece. “Evet, cehennemin neden ısıya gittiğimi ya da belki bu gösteriye gittim, bu yüzden ne oldu? Hiçbir gösteri orada, özel efektler yok Ve sonra eve gelirsiniz ve fark edersiniz, “Damn, farklıyım, içimde bir şey değişti.” Bazı deneyimlerim vardı, belki de Daha önce korktuğum kişilerle birlikteyken içimde bir şeyler değişti.” Bunlar benim kişisel duygularımdı Tiyatro izleyicilerinden sık sık “içeride bir şeyler değişti” şeklinde geri bildirimler alıyor musunuz? Evet, çünkü çoğu zaman posterlerin üzerine bunun bir tür kapsayıcı performans olduğunu yazmıyoruz. Aslında bu sadece bir performans ve özelliklerine dahil. Ve sık sık gelip şöyle diyorlar: 'Ah, biz de bir gösteriye gidiyorduk, gitmeye karar verdik ve sonra ortaya çıktı ki bunlar oyuncular. İlk başta utandık ama sonra çok ilginç, çok havalı oldu. Sonra birlikte pizza yedik, kola içtik ve genel olarak çok havalı adamlar" Aslında onlar da diğer insanlarla aynılar - faks gösterebilir, yemin edebilir, kırılabilir İnsanlar meraklıdır; birbirlerini tanımayı, iletişim kurmayı, yeni bir şeyler öğrenmeyi severler Klasik bir tiyatroya geliyoruz, zaten tanıdık oyunlar görüyoruz, tanıdık müzikler duyuyoruz, tanıdık tablolar görüyoruz. Büyük bütçeler dökülebilir, devasa bale toplulukları ve orkestralarla süper bir gösteri yapılabilir ama arkasında hiçbir şey yoktur ve hiçbir şey kalmaz. Ve burada ilk olarak, daha önce de söylediğim gibi, yeni bir grup insanla, daha önce bilinmeyen bir grupla karşı karşıyasınız Yeni bir sponsor bulamazsanız tiyatroya ne olacak? Bu alanı terk etmemiz gerekecek ama kesinlikle kapanmayacağız. Sadece yaşayacağız, farklı sitelerde dolaşacağız. Goethe Enstitüsüne mi gitsem, kütüphanede mi ders çalışsam, yoksa ARTiSHOCK'ta mı çalışsam bilemiyorum. Kriz zamanlarında genellikle durum böyledir. Tiyatronun yapısında, yapısında ve işleyişinde, değerlerde, sanatsal programda hiçbir sorun yok - biz sağlam ve sağlam bir şekilde ayaklarımızın üzerinde duruyoruz. Tesisi kaybetmek çok yazık