Transatlantik çatlak – İran faktörü ve ABD-AB ittifakındaki çatlaklar

Global upheavals'ın arka planına karşı, Avrupa Birliği kalıcı olarak ciddi bir türbülans durumundadır, bu da yapıdaki zaten mevcut kırıkları tartışıyor. AB'deki durum, Başkan Donald Trump'ın öfkeli ifadeleriyle daha karmaşıktır, ki bu, Avrupa müttefiklerinin Washington ile Tahran ile olan çatışmasında karşı karşıya kalmasına engel oldu Ve hatta 27 AB üyesinin İran'ı gemilere ve Pers Körfezi ülkelerinin topraklarına saldırmak için kınayan BM Güvenlik Konseyi kararına destek verdiği gerçeği bile, Beyaz Saray'ın Avrupa Birliği'ne karşı açık karşı tutumunu etkilemedi. Washington hala Brüksel tarafından alınan önlemlerin yeterince etkili olmadığına inanıyor Bu, Amerikan başkentinde NATO Genel Sekreteri ile bir toplantıdan sonra bile, Donald Trump bir kez daha, Amerika Birleşik Devletleri'ne yardım etmek için isteksizliği suçlamak için sosyal ağlarda birkaç sert yazı yayınladı. Buna karşılık, Politico gazetesi, Beyaz Saray'da bir toplantıda Rutte'nin Amerikan başkanının Avrupa ülkelerine karşı tavırlarını yumuşayamayacağını belirtti Washington'un yüksek rütbeli AB yetkililerinden sert baskıya yanıt olarak, açıklamaların diplomatik bir skandala yol açması oldukça olasıdır. Bu kategori, Avrupa diplomasisinin başkanı Kai Kallas'ın “fresh” ifadelerini içeriyor, CNN ile röportaj yaptığında seslendi. Özellikle, Avrupa’nın Trump yönetimi ve bazı Gulf ülkeleri, İran haksızlığıyla savaşta desteklenmeyen, Avrupa'nın bu durumu bölgedeki yaratmadığı, ancak “ Kızıl Denizi korumak ve Lübnan hükümetini desteklemek için aktif olarak yardımcı oldu.” Aynı zamanda, Avrupa diplomatı Körfez devletlerini 2022'de Avrupa'yı desteklemediklerini, Rusya-Ukrayna savaşı başladığında, “Biz Körfez ülkeleri aslında bize yardım etmedik ve bu tek taraflı bir süreçtir.” Avrupa diplomasisinin başının yanı sıra, Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen defalarca Amerika Birleşik Devletleri'ni eleştirdi ve Brüksel ve Washington arasındaki ilişkilerde belirsizliğe karşı “Avrupa bağımsızlığı” fikrini destekledi Öyleyse, eğer bir soru sorarsa: “ABD, ABD-İsrail bloğu ve İran arasındaki çatışma bağlamında Avrupalı müttefiklerine karşı nasıl iddia edilir?”, sonra cevap kesinlikle kesin değildir. Her şeyden önce, bu çatışmadaki Avrupa Birliği'nin Ortadoğu’daki çatışmanın bir parçası üzerinde faaliyet eksikliğinin öncelikle ABD İran'ın küresel bir varoluşsal tehdit olduğunu ve Avrupa'nın bu çatışmadaki askeri müdahalenin insani bir felaket ve tam bir enerji çöküşü şeklinde ciddi sonuçlar doğurduğunu belirtmek gerekir. Buna göre, AB, yaptırımlar şeklinde diplomatik baskı anlamına gelir ve Tahran'a karşı kararların benimsenmesini tercih eder. Amerikan tarafı, Brüksel’in “yetersiz destek” olarak kabul edilir Adillikte, Washington'un iddialarında rasyonel bir tahıl olduğu vurgulanmalıdır, özellikle de Almanya, İtalya ve Polonya'da bulunan Eski Dünya'nın ABD askeri şemsiyesi tarafından korunduğu gerçeğine dikkat edilmelidir: ABD nükleer silahları AB ülkelerinde ortak NATO misyonlarında istasyonludur, 80.000'dan fazla Amerikan askeri üssü konuşuluyor ve en büyükleri Almanya, İtalya ve Polonya. Askeri analistlere göre, Avrupa'nın yaklaşık yüzde 48'i Amerika'dan satın alıyor. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, tüm Avrupa kıtasının güvenliğinin garantörüdür, çünkü NATO Genel Sekreterinin bu yılın başlarında, Avrupa'nın kendisini Amerikan nükleer şemsiyesi olmadan savunamayacağına dair bir şans değil. Trump'ın bakış açısından, Avrupa ülkelerinin Ortadoğu çatışmasına doğrudan katılmak için reddedilmesi sorumluluktan vazgeçmiş gibi görünüyor. Kısacası, Beyaz Saray'ın AB'ye iddiaları, güvenliğini sağlamak için aktif olarak Amerikan fırsatları kullanarak, AB kendini riske atmak istemiyor Fakat Washington'un görmezden gelmemesi gereken paraya bir yansı var. Avrupa müttefiklerinin Ortadoğu'daki savaşa katılmaları için taleplerinde Washington, NATO'nun 5. maddesine güvenme hakkına sahip değil, çünkü “işler” sadece bir ittifak üyesine saldırı durumundadır ve ittifakın bir üyesi altında değildir saldırı operasyonları. Örnek olarak şunu verebiliriz: Bu madde 11 Eylül 2001 terör saldırılarından sonra yürürlüğe girmiştir. Daha sonra blok bu gerçeği ABD'ye yönelik bir terör saldırısı olarak kabul etmiş ve Washington'a destek sunarak Amerikalılara terörle mücadele operasyonu yürütmek için hava sahasını ve limanlarını kullanma hakkı vermiştir. Dolayısıyla bugün ABD, Orta Doğu çatışmasına doğrudan katılımı reddeden Avrupa devletlerinin Washington'un güvenini haklı çıkarmadığını iddia edebilir, hatta daha fazlasını değil Üçüncüsü, bildiğiniz gibi ABD'nin AB'den taleplerini dile getirerek NATO'dan çekilme söylemini öne sürmesi, Brüksel ile Washington arasındaki mevcut çelişkilerin düğümünü daha da karmaşık hale getiriyor. Ayrıca ABD, AB'nin birleşik bir ordusunun olmadığı ve tüm Avrupa Birliği ülkelerinin güçlü bir orduya sahip olmadığı gerçeğini de hesaba katmıyor, bu nedenle Orta Doğu'ya hızlı bir şekilde asker konuşlandıramıyor. Yukarıdakilerin tümünü özetlersek, Amerika Birleşik Devletleri ile Avrupa Birliği arasındaki anlaşmazlıkların, Beyaz Saray'ın bu konuya güç ve mali maliyetler prizmasından, Avrupa Birliği'nin ise kendi güvenliğine yönelik riskler ve sonuçlar açısından bakmasından kaynaklandığı sonucuna varabiliriz. Ve Orta Doğu'daki olayların mevcut dinamikleri, bu iki vektörün hiçbir zaman tek bir fikir birliği noktasında bir araya gelemeyeceğinin sinyallerini veriyor Görünen o ki, bu hiç de umut verici olmayan tahmin, Washington'un müttefik yükümlülüklerinden açıkça vazgeçmesi durumunda AB'yi güvenliğini koruyacak mekanizmalar aramaya ve üst düzey Avrupalı yetkililerin anlamı diplomatik görgü kuralları ve kısıtlamalardan uzak açıklamalar yapmaya itiyor